บทที่ 2592

หืม!

เงาลวงวัฏจักรปรากฏขึ้นข้างหลังเขา หลัวซิวยกมือขึ้นอีกครั้ง เพลาไหลรวยปรากฏขึ้น

เป้าหมายของเขาคือผู้อาวุโสจักรพรรดิเทพช่วงปฐมภูมิคนหนึ่ง เพลาไหลรวยถูกกระตุ้น ภายใต้อิทธิพลของกฎแห่งเวลา จักรพรรดิเทพช่วงปฐมภูมิคนหนึ่งแทบไม่มีความสามารถในการต้านทาน

อึก!

กระบี่ร่องฟ้าฉีกร่างของผู้อาวุโสผู้อาวุโสจักรพรรดิเทพช่วงปฐมภูมิคนนี้ออกจากกันในทันที แในเวลาเดียวกัน การโจมตีของเซียวจิ่งเฟิงกับผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิเทพอีกสี่คนก็มาถึง

พลังอมตะวิชาเพลาไหลรวยนี้ หลัวซิวสามารถล็อคคน ๆ หนึ่งได้ แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะล็อคจักรพรรดิเทพห้าคนพร้อมกันในเวลาเดียวกัน เงาลวงวัฏจักรหมุนอย่างดุเดือด กลายเป็นพลังป้องกันต่อต้านการโจมตีจากผู้แข็งแกร่งทั้งหมด

บูม! บูม! บูม! ...

เงาลวงวัฏจักรมีพลังเกณฑ์ แต่ไม่ใช่อยู่ยงคงกระพัน ในบรรดาจักรพรรดิเทพทั้งสี่ที่โจมตี แต่ละคนก็แข็งแกร่งนัก ไม่นานนักเงาลวงวัฏจักรก็ทลายแตกหักจากนั้นการโจมตีก็ทะลุร่างของหลัวซิว เขากระเด็นถอยหลังออกไป กระอักเลือดออกมา

ร่างกายของหลัวซิวเต็มไปด้วยรอยแผล แต่ในความเป็นจริงแล้วอาการบาดเจ็บของเขาไม่ร้ายแรง แค่ดูน่าสมเพชเท่านั้น ส่วนใหญ่เป็นบาดแผลที่ผิวหนัง อย่างไรก็ตามร่างยุทธ์ร่างเนื้อระดับจักรพรรดิเทพของเขาและเก้าสิบเก้าที่ยันต์ค่ายที่สลักอยู่บนร่างกายของเขานั้นไม่ใช่ด้อย

ดวงตาของ เซียวจิ่งเฟิงเบิกกว้างจนจะแตก นี่คือผู้อาวุโสจักรพรรดิเทพคนที่สองที่ถูกหลัวซิวสังหาร ตำหนักเสินหยูจะต้องใช้เวลาและทรัพยากรมากในการฝึกฝนจักรพรรดิเทพออกมาคนหนึ่งและการตายเพียงคนหนึ่งจะกระทบกระเทือนจิตใจ ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขาสองคนตายพร้อมกัน?

นี่ทำให้ เซียวจิ่งเฟิงเกลียดหลัวซิวอยู่ในใจ ช่องว่างเปิดระหว่างคิ้วเปิดออก ลูกแก้วสีแดงเพลิงเจ็ดลูกก็ลอยออกมาทีละลูก

ลูกแก้วทั้งเจ็ดนี้ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ และกลายเป็นดวงอาทิตย์ทั้งเจ็ดดวง อัคคีเทพที่น่าสะพรึงกลัวไม่มีที่สิ้นสุดก็พุ่งออกมา ปิดผนึกอนัตตาบริเวณนี้