บทที่ 2613

ธงค่ายนับพันถูกหลัวซิวใช้ตัวสำนึกสามร้อยดวงฝืนแก่งแย่งไปสามร้อยผืน ถัดจากนั้นการดวลด้านวิกล หงหวู้ก็พ่ายแพ้อย่างต่อเนื่อง และมีสูญเสียธงค่ายไปมากกว่าเดิม ถูกหลัวซิวแก่งแย่งสิทธิ์ในการควบคุมไป

นี่จะทำให้มีเหงื่อผุดออกมาจากหน้าผากหงหวู้ มีลายค่ายและยันต์ค่ายที่นับไม่ถ้วนผลุบ ๆ โผล่ ๆ อยู่นภาเหนือภูเขาถูหลิง ราวกับแหตาข่ายที่ใหญ่โตมหึมาได้ผนึกอนัตตาแห่งนี้เอาไว้

ภายในเวลาชั่วพริบตาเดียว ราวกับเวลาในเขตพื้นที่บริเวณโดยรอบภูเขาถูหลิงหยุดนิ่งไปแล้วยังไงอย่างนั้น ธงค่ายนับร้อยอยู่ภายใต้การควบคุมของหลัวซิว แล้วใช้กฎเวลาสลักจารึกลายค่าย

ลายค่ายทั้งหลายตัดสลับไปมา จนประกอบเป็นยันต์ค่ายที่ใหญ่โตมโหฬาร ถัดจากนั้นก็มีเพลาไหลรวยที่ไม่ดับสูญวิวัฒนาการออกมาจากยันต์ค่าย

วิถีค่ายกลทั้งปวงในโลกหล้าล้วนกำเนิดจากฎีกาค่าย วิชาฎีกาค่ายที่หลัวซิวยึดกุมแข็งแกร่งกว่าของหงหวู้มาก ๆ บวกกับวิถีไร้ลักษณ์ของเขาสามารถวิวัฒนาการกฎทั้งปวงออกมาได้ ด้านการเปลี่ยนแปลงของค่ายกล ก็ไม่ใช่สิ่งที่หงหวู้สามารถเทียบเคียงได้เช่นกัน

สาเหตุที่ตอนนี้หลัวซิวยังไม่สามารถจัดวางค่ายเทพระดับหกได้นั้น เป็นเพราะผลการฝึกตนของเขายังไม่เพียงพอ แต่ถ้าเกิดพูดถึงระดับฝีมือและมาตรฐานด้านค่ายกลแล้ว หงหวู้ที่กระจอกงอกง่อยก็ไม่มีแม้แต่คุณสมบัติในการถือรองเท้าให้เขาเลย

ฟึ่บ!

ภายใต้ห้วงเวลาที่บิดเบี้ยว ทำให้หงหวู้สูญเสียการควบคุมธงค่ายไปเกือบครึ่ง ตัวเขาเองก็ถูกพลังแว้งกัดเช่นกัน กระอักเลือดออกมาจากปาก ร่างกายถอยหลังกลับไปรัว ๆ เลือดสีแดงสดย้อมเต็มส่วนบนของเสื้อคลุม

อีกฝั่งหนึ่ง บรรพอาจารย์แสงดาวทั้งสามคนก็ได้รับผลกระทบจากมหาค่ายเพลาไหลรวยเช่นกัน ลาร์และมหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิลงมืออย่างต่อเนื่อง ทำให้บรรพอาจารย์แสงดาวและบรรพอาจารย์จ้านเทียนบาดเจ็บสาหัส เมื่อบรรพอาจารย์มหาวาลเห็นว่าสถานการณ์ย่ำแย่ จึงผันร่างเป็นแสนกลดวงหนึ่งอย่างไม่ลังเลใจ ถึงขั้นหลุดพ้นจากพันธนาการและผลกระทบของมหาค่ายเพลาไหลรวย หายวับไปอย่างไร้ร่องรอยภายในเสี้ยววินาที

มหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิตกตะลึงพรึงเพริดเล็กน้อย เดิมทีนึกว่าหลังจากร่องรอยถูกเปิดเผยแล้ว แผนการแก่งแย่งสมบัติในครั้งนี้ก็จะล้มเหลวโดยสิ้นเชิงแล้ว เนื่องจากเขาก็ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าตนจะสามารถหลุดพ้นออกไปจากค่ายกลของหงหวู้ได้โดยสมบูรณ์