บทที่ 2669 แข่งขันค่ายกล

เอี๊ยด...

สิบปีต่อมา นี่เป็นครั้งแรกที่หลัวซิวผลักประตูเปิดออก แสงแดดจ้าส่องมาที่เขา ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นพวยพุ่งไปทั่วร่างกาย

ที่เรือนบ้าน เหยียนเยว่เอ๋อร์และเหยียนซีโรว่ได้ออกจากปิดกั้นฝึกตนแล้ว มีทรัพยากรมากมายให้ฝึกฝน พวกนางก็ฝึกฝนอย่างตั้งใจ ผลการฝึกตนต่างก็ถึงแดนเทพมารระดับห้าช่วงกลางแล้ว

ในขณะนี้ พวกนางกำลังพูดคุยหัวเราะกับเสิ่นปิงหยูและฉียู่หรง ในขณะเดียวกันพวกนางก็พูดคุยถึงประสบการณ์ในการฝึกฝนซึ่งกันและกัน

เมื่อหลัวซิวออกมา ฉียู่หรงที่กำลังคุยกับสตรีอีกสามคนตอนที่นางกับหลัวซิวอยู่ที่ดาราแห่งกาลเวลา

“ท่านชาย...”

จากชื่อที่เรียกก็ได้ว่ามีเพียงเสิ่นปิงหยูและฉียู่หรงเท่านั้นที่จะเรียกตนเองแบบนี้

“สามี!”

เสียงของเหยียนเยว่เอ๋อร์ดังมาก เหยียนซีโรว่ก็ส่งเสียงร้องสดใส สายตาเขินอาย

“ความก้าวหน้าของพวกเจ้าไม่เลวเลย” หลัวซิวสำรวจและเห็นว่าผลการฝึกตนของสตรีทั้งสี่นั้นบรรลุแดน พรสวรรค์วิถียุทธ์ของพวกนางไม่เลว และมายังโลกร้างก็มีเงื่อนไขที่ดีกว่า ไม่บรรลุแดนถึงจะเป็นเรื่องแปลก

“ช่วงเวลานี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?” หลัวซิวถามอย่างสบายๆ

สิบปีที่ผ่านมานี้สงบสุขมาก นับตั้งแต่พระราชวังยอดเขาเดี่ยวเปิดออก ผู้อาวุโสใหญ่ได้ปิดกั้นฝึกฝน เหลือเพียงผู้อาวุโสทั้งห้าเท่านั้นที่รับผิดชอบเรื่องราวในภูเขาว่านเริ่น

สำหรับตระกูลเทพสงคราม เผ่าจี้และตระกูลมู่ก็สงบสุขเช่นกัน พวกเขามีสภาพแวดล้อมที่ดีขึ้นกว่าเดิมเมื่อพวกเขามาถึงโลกร้าง ผลการฝึกตนของหลายคนที่ถูกพันธนาการมาหลายปีต่างก็มีความรู้สึกว่าพวกเขากำลังจะบรรลุ ดังนั้นพวกเขาจึงฝึกฝนอย่างหนัก

ในเวลาเดียวกัน เพื่อทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อม วังเซียนมหาวาล สำนักจักรพรรดิมรณะได้ส่งศิษย์ของพวกเขาออกไปฝึกฝนข้างนอก และพวกเขาอยู่ภายนอกได้ประพฤติตัวอย่างเงียบๆและไม่ได้สร้างปัญหาใดๆ

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ ในการใช้ชีวิตธรรมดาแบบนี้ ตามที่เขาฝึกฝนวิชากลั่นร่างกลืนเศษณ์และกลืนกินเหล็กเศษณ์ทองเซียนและพละกำลังมากขึ้นเรื่อย ๆ หลัวซิวก็ค้นพบปัญหาหนึ่ง นั่นคือ ร่างกายของเขาเปลี่ยนมาหนักมาก!

เมื่อพละกำลังของเหล็กเศษณ์ทองเซียนหมดลง ก็จะกลายเป็นฝุ่นและโดยทั่วไปจะไม่มีน้ำหนัก จะเห็นได้ว่าน้ำหนักของเหล็กเศษณ์ทองเซียนจะมาจากพละกำลัง

ยิ่งระดับของเหล็กเศษณ์ทองเซียนสูงเพียงใด พละกำลังก็ยิ่งมีคุณภาพสูงและหนักขึ้นเท่านั้น เหล็กเซียนระดับหกชิ้นหนึ่งที่มีขนาดเท่ากำปั้น น้ำหนักเทียบได้เท่ากับภูเขาลูกเล็กๆหนึ่งแล้ว

หากเป็นเหล็กเซียนระดับสูง น้ำหนักจะยิ่งน่ากลัว

ในตอนแรกไม่มีความรู้สึกพิเศษใด ๆ แต่เมื่อปริมาณของเหล็กเศษณ์ทองเซียนถูกกลืนกินเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อหลัวซิวมีปฏิกิริยา เขาพบว่าร่างกายของเขาหนักถึงขั้นที่น่ากลัวแล้ว

วิถีภัณฑ์กลั่น เมื่อหลอมวัสดุก็จะมีการจารึกลายค่ายลงไป เพื่อหักล้างน้ำหนักของวัสดุ และยังสามารถเปิดผนึกได้เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรู โดยใช้น้ำหนักของอาวุธวิเศษเพื่อปราบปรามต่อสู้

วิถีกลั่นร่างของหลัวซิวเหมือนกับการกลั่นอาวุธ และในร่างกายก็ต้องจารึกลายค่ายไว้อยู่แล้ว หากจารึกบนร่างกายของเขาถูกเปิดผนึก น้ำหนักเพียงที่เขาเหยียบลงไปเบาๆก็สามารถบดขยี้ภูเขาลูกหนึ่งได้!

“กลั่นอาวุธเหมือนกับกลั่นร่าง นี่ถึงจะเป็นวิชากลั่นร่างที่แท้จริง!”

การค้นพบนี้ทำให้หลัวซิวยินดีมาก การกลั่นร่างกายให้กลายเป็นสมบัตินั้นมีพลังมากกว่าสมบัติที่จอมยุทธ์ทั่วไปกลั่นอาวุธ พลังต่อสู้ที่สามารถใช้ได้อย่างแท้จริงนั้นแข็งแกร่งกว่าสิบเท่า!

แน่นอน น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นจะส่งผลต่อความเร็วของเขา ซึ่งทั้งหมดนี้สามารถหักล้างได้โดยการจารึกลายค่ายควบคู่ไปกับการวิวัฒนาการของไร้รูปการณ์และกฎความเร็ว เขาจะไม่มีข้อบกพร่องใดๆ ในด้านความเร็ว

ด้วยวิธีนี้ สามารถสร้างร่างยุทธ์ที่สมบูรณ์แบบที่สุดออกมาได้!

บูม!

ร่างกายของเขาสั่นสะเทือน รูขุมขนร้อยแปดพันของหลัวซิวเปิดออก ชี่เลือดเนื้อพลุ่งพล่าน แต่มันไม่ใช่สีเลือดเหมือนในอดีต แต่เป็นสีทอง! เหมือนมังกรทองหนึ่งแสนแปดพันตัวบินโฉบอยู่เหนือหัวของเขา

ในเวลาเดียวกัน ข้างหลังเขา ร่างลวงปรากฏขึ้น ร่างนี้สง่างามราวกับพระเจ้าแห่งทวยเทพ!

นี่คือวิถียุทธ์ของเขา!

วิถียุทธ์ของเขา สิ่งที่เขาฝึกฝนไม่ใช่วิถีแห่งเทียนเต้า แต่เป็นวิถีแห่งร่างกายของเขาเอง และสิ่งที่เขาฝึกฝนก็คือตัวเขาเอง!

เมื่อจอมยุทธ์จำนวนมากวิวัฒนาการวิถียุทธ์ของตนเอง พวกเขาจะการวิวัฒนาการเป็นฟ้าดิน ห้วงดาราและจักรวาลอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต นอกจากนี้ ยังมีจอมยุทธ์ที่วิวัฒนาการวิสัยทัศน์ที่แปลกประหลาดและเต็มไปด้วยความลึกลับตามกฎที่พวกเขาฝึกฝน

ในอดีต เมื่อเขาฝึกฝนฝึกตนเคล็ดแสงดาวเทียนและเคล็ดวิชาจุดลมปราณหนึ่งร้อยแปด หลัวซิวก็เคยการวิวัฒนาการวิถียุทธ์โลกาห้วงดาราในร่างกายของเขามาก่อน

แต่ในเวลานั้นวิถียุทธ์ของเขายังห่างไกลจากความสมบูรณ์แบบ จนกระทั่งเขาบรรลุถึงแดนมกุฎเทพ และสร้างวิถีไร้ลักษณ์ขึ้นมาจนถึงตอนนี้ที่เขาอนุมานวิชากลั่นร่างกลืนเศษณ์ออกมา วิถียุทธ์ของเขาจึงค่อยสมบูรณ์แบบในขั้นต้น

ตัวเขาเองก็คือวิถียุทธ์ และร่างลวงที่อยู่ข้างหลังเขาคือจิตตั้งฝ่าเซียงของเขา ฝ่าเซียงยกมือซ้ายขึ้นเพื่อวิวัฒนาการสพรรกฎทั้งหมด ยกมือขวา และสพรรกฎทั้งหมดจะว่างเปล่า นี่คือไร้รูป ซึ่งสามารถทำให้ทุกอย่างจากความไม่มีจนถึงความมี และสามารถทำให้ทุกอย่างจากความมีไปสู่ความไม่มี!

หืม!

ด้วยความคิด ฝ่าเซียงหายไป หลัวซิวค่อยๆ ลืมตาขึ้น แตะแหวนเก็บของในมือ รอยยิ้มหนักใจปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา