บทที่ 2670 ถ่ายถอดวิถีค่าย

หงเหยียน เป็นลูกหลานของว่านเริ่น หลัวซิวก็เต็มใจที่จะถ่ายทอดค่ายกลให้นาง หากนางจะมีพรสวรรค์ด้านนี้ หลัวซิวจะไม่ลังเลที่จะถ่ายทอดค่ายกลฎีกาค่ายให้นางโดยไม่ลังเล

“ข้าสัญญาว่าจะไม่ทำ” เมื่อเห็นวิธีการสร้างค่ายกลของหลัวซิวและได้ยินว่าเขาเต็มใจที่จะถ่ายทอดค่ายกลให้นาง ดวงตาของหงเหยียนก็สว่างขึ้นทันที และนางก็ตอบตกลงทันที

“เข้ามาเถอะ”

หลัวโบกมือ วิชาต้องห้ามค่ายกลของ หุบเขาเทพจันทราจะเปิดขึ้นดดยอัตโนมัติ หากไม่ได้รับอนุญาตจากเขา วิธีการค่ายกลของ หงเหยียน จะไม่สามารถเข้ามาได้ เว้นแต่นางจะใช้ผลการฝึกตนทำลาย

ในลานเรือน หลัวซิวนั่งขัดสมาธิใต้ต้นไม้ชราและพูดช้าๆ “สิ่งที่สำคัญที่สุดในวิถีแห่งค่ายกลคือพื้นฐาน หากเจ้าอยากเรียนรู้ เจ้าควรเริ่มต้นด้วยพื้นฐานก่อน...”

หลัวซิวไม่ได้พูดอะไรมากและเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับประสบการณ์ในการจัดค่ายกลโดยตรง หงเหยียน จะเข้าใจได้มากแค่ไหนนั้นขึ้นอยู่กับพรสวรรค์และความโชคดีของนางเอง

เมื่อได้ยินว่าหลัวซิวกำลังจะสอนพื้นฐานค่ายกลให้นาง หงเหยียนรู้สึกไม่สนใจเล็กน้อย นางเป็นนักค่ายเทพระดับเจ็ดแล้ว ดังนั้นนางจึงยังต้องเรียนรู้พื้นฐานอีกรึ?

แต่ในความเป็นจริง พื้นฐานของค่ายกลดูเหมือนเรียบง่าย แต่แท้จริงแล้วครอบคลุมทั้งหมด ไม่ว่าค่ายกลจะประณีตเพียงใด มันก็มีวิวัฒนาการมาจากพื้นฐานของค่ายกล ดังนั้นเมื่อหลัวซิวบอกบางอย่างออกมา หงเหยียนก็ทำตกตะลึงอยู่นาน

เมื่อนางกลับมามีสติ ร่างอ่อนยวบก็อดไม่ได้ที่จะสั่นเทา ดวงตาของนางก็เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ แม้ว่าสิ่งที่หลัวซิวพูดจะเป็นเรื่องพื้นฐาน แต่ดูเหมือนว่าจะเปิดประตูวิเศษให้นาง ทำให้มองเห็นความลึกลับนับไม่ถ้วนที่นางไม่เคยรู้มาก่อน

นางคิดอยู่เสมอว่านางเป็นนักค่ายเทพระดับเจ็แล้ว สำหรับพื้นฐานของค่ายกลนางได้เข้าใจและเชี่ยวชาญพวกมันมากแล้ว แต่ตอนนี้ได้ฟังหลัวซิวพูด นางจึงค่อยเข้าใจ พื้นฐานที่นางเข้าใจเมื่อก่อนช่างไม่ลึกล้ำและไม่ถือว่าเป็นพื้นฐานค่ายกลด้วยซ้ำ

นอกจากนี้ยังมีความลึกลับไม่รู้จบที่ซ่อนอยู่ในพื้นฐาน ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่นึกไม่ถึง หงเหยียนสามารถแน่ใจได้ว่าแม้แต่นักค่ายเทพระดับแปดหรือแม้แต่มหาปรมาจารย์ค่ายเทพธิ์ระดับเก้าก็ไม่มีความเข้าใจเชิงลึกเช่นนี้

อย่างไรก็ตาม หงเหยียน รู้ได้อย่างไรว่าความเข้าใจของหลัวซิวเกี่ยวกับค่ายกลต่างๆ ในชาตินี้มาจากฎีกาค่าย ฎีกาค่ายเป็นต้นกำเนิดของค่ายกลต่างๆ ในโลก ความเข้าใจและการรับรู้ของเขาที่รวมกับชาติที่แล้ว ชาตินี้ความเข้าใจและความรู้ของหลัวซิวในชาตินี้เหนือกว่าชาติก่อนหน้านี้มาก

ครั้งนี้ หงเหยียนเคารพนายท่านคนนี้จากก้นบึ้งของหัวใจจริง ๆ และนางก็ได้รับประโยชน์มากมายจากวิถีค่ายพื้นฐาน หากเป็นวิชาวิถีค่ายที่ลึกล้ำกว่าเดิม ก็จะยิ่งไม่เหลือเชื่อไปกว่านี้นะสิ?

หลัวซิวไม่หยุดเลยและยังคงพูดคุยเกี่ยวกับการวิวัฒนาการค่ายกลพื้นฐานของลายค่ายกลนับไม่ถ้วน หงเหยียนฟังอย่างน่าทึ่งหลงใหล ทำให้ในใจนางยิ่งตกตะลึงมากขึ้น

หลังจากอธิบายพื้นฐานของวิถีค่ายแล้ว หลัวซิวให้ หงเหยียน จารึกการวิวัฒนาการของยันต์ค่ายตามความเข้าใจที่เขาบรรยาย ในขณะที่เขาสังเกตและแก้ไขข้อบกพร่องและข้อผิดพลาดบางอย่างอยู่ข้างๆ

“วิถีค่ายและวิถียุทธ์ก็เหมือนกัน ไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญในค่ายกลชั้นยอดก็จะเป็นผู้แข็งแกร่งวิถีค่าย และไม่ใช่ว่าฝึกฝนวรยุทธ์ที่เก่งกาจก็จะกลายเป็นผู้แข็งแกร่งที่ไม่มีใครเทียบได้ สิ่งที่สำคัญที่สุด คือเจ้าสามารถจัดการกับความเข้าใจและความลึกซึ้งของเจ้าเกี่ยวกับวิถีค่ายและวิถียุทธ์ได้มากน้อยเพียงใด และทั้งหมดนี้ขยายมาจากสิ่งพื้นฐานที่สุด” หลัวซิวกล่าวช้าๆ

เหตุผลที่เขาพูดนั้นง่ายมาก แต่มันเหมือนกับการอธิบายที่เข้าใจได้ทันที ทำให้หงเหยียนพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่าราวกับว่านางได้รับการสอนและได้รับประโยชน์มากมาย

“เจ้ายังมีพรสวรรค์ในด้านวิถีค่าย แต่เจ้าเดินผิดทางตั้งแต่เริ่มต้น และเจ้าไม่มีความเข้าใจพื้นฐานเพียงพอ สิ่งนี้จะผูกมัดความสำเร็จในอนาคตของเจ้า อย่างมากสุด ก็จะเป็นได้ถึงนักค่ายเทพระดับแปดก็เป็นขีดจำกัด แต่ถ้าเจ้าสามารถเข้าใจพื้นฐานความลึกลับของวิถีค่ายหนึ่งในสิบที่ข้าถ่ายทอดแก่เจ้า และความเข้าใจของเจ้าเกี่ยวกับวิถีค่าย แม้แต่นักค่ายเทพระดับแปดจำนวนมากก็เทียบกับเจ้า”

สำหรับหลัวซิวที่ถ่ายทอดวิถีค่ายให้หงเหยียน มเป็นเพียงเรื่องง่ายๆเรื่องหนึ่งเท่านั้น

แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือจากวันนี้ไป หงเหยียนจะมาไปที่ หุบเขาเทพจันทราของเขาทุกวัน ไม่ว่าจะเป็นคำถามเกี่ยวกับค่ายกลหรือวิถียุทธ์ฝึกตน นางก็จะมาถามเขา

นี่ทำให้หลัวซิวไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี หนึ่งวันยี่สิบสี่ชั่วโมง หงเหยียน อยู่ใน หุบเขาเทพจันทราเป็นเวลายี่สิบชั่วโมง โดยพื้นฐานแล้วเหมือนกับการอาศัยอยู่ในหุบเขาเทพจันทรา

ในพริบตาก็ผ่านไปอีกสามปี ในช่วงเวลานี้ หลัวซิวไม่ได้ฝึกฝน ยกเว้นการชี้แนะการฝึกฝนของ หงเหยียน ในวิถีค่ายกลและวิถียุทธ์ เหยียนเยว่เอ๋อร์ เหยียนซีโรว่ เสิ่นปิงหยู ฉียู่หรง และพวกซิงเฉินเมื่อพบปัญหาในการฝึกฝน พวกเขาก็จะมาถามเขาเช่นกัน

แม้จะเป็นอย่างนี้ การฝึกฝนของหลัวซิวก็ไม่ได้หยุดนิ่ง เขาไม่ได้ไปฝึกฝนเพิ่มความแข็งแกร่ง แต่เขาได้ทำให้พื้นฐานของเขามั่นคง ก่อนหน้านั้น ผลการฝึกฝนของเขาเพิ่งบรรลุ และเขาเพิ่งเข้าสู่เทพมารระดับห้าช่วงกลาง แต่หลังที่ผลการฝึกตนมั่นคงแล้วแตกต่างจากตอนที่เพิ่งบรรลุมากนัก

ช่วงเวลาที่เงียบสงบนั้นมีสั้น ในวันนี้ ผู้มาเยือนคนหนึ่งที่ไม่ไม่ได้รับเชิญมาที่ภูเขาว่านเริ่น

ดาวเคราะห์ที่ภูเขาว่านเริ่นตั้งอยู่ก็ตั้งชื่อตามภูเขาว่านเริ่นเช่นกัน เมื่อคนส่วนใหญ่พูดถึงดาวเคราะห์ดวงนี้พวกเขาจะพูดงถึงภูเขาว่านเริ่นโดยตรง

ในอดีต ภูเขาว่านเริ่นเป็นแดนสืบทอดระดับแดนศักดิ์สิทธิ์ ควบคุมดาราจักรหนึ่งและรุ่งโรจน์มาช่วงหนึ่ง

แต่ต่อมา หลังจากราชาเทพว่านเริ่นเสียชีวิต ภูเขาว่านเริ่นก็แย่ลงจากรุ่นสู่รุ่น และเจ้านายของดาราจักเดิมก็ถูกเปลี่ยนเป็นเจ้าของอื่น

สามสิบล้านปีก่อน สำนักมังกรฟ้าผงาดขึ้นมาอย่างแข็งแกร่ง เอาชนะภูเขาว่านเริ่นในการต่อสู้ครั้งใหญ่ กลายเป็นจ้าวแห่งดาราจักรนี้ และเปลี่ยนชื่อดาราจักรนี้ว่าธาตุดารามังกรฟ้า

และแขกที่ไม่ได้รับเชิญที่มาที่ภูเขาว่านเริ่นนั้นเป็นศิษย์ที่มาจากสำนักมังกรฟ้า

ว่านเริ่นเสื่อมทราม มังกรฟ้ารุ่งโรจน์ แม้ว่าคนๆนี้จะเป็นเพียงศิษย์คนหนึ่งของสำนักมังกรฟ้า แต่ก็ไม่มีใครกล้าที่จะละเลยเมื่อเขามาถึงภูเขาว่านเริ่น สำนักมังกรฟ้า ควบคุมดาราจักรหนึ่ง ภูเขาว่านเริ่นมักถูกมองว่าเป็นสิ่งที่ขวางหูขวางตา ถ้าไม่ใช่เพราะหวาดกลัวว่าราชาเทพว่านเริ่นจะเหลือสิ่งที่แข็งแกร่งหรือวิชาไว้ เกรงว่าภูเขาว่านเริ่นจะถูกกวาดล้างโดยสำนักมังกรฟ้าไปนานแล้ว

ศิษย์ของสำนักมังกรฟ้าคนนี้มีชื่อว่า สวีเจี้ยนชิวแต่เขาไม่ใช่ศิษย์ธรรมดาของสำนักมังกรฟ้า เป็นศิษย์ใจกลางที่มีพรสวรรค์ระดับราชาเทพ

สำนักมังกรฟ้าเคยอยากให้เทพธิดาหงเหยียน ว่านเริ่น สมรสไปยังสำนักมังกรฟ้า แต่เรื่องนี้ถูกภูเขาว่านเริ่นในเวลานั้นปฏิเสธทันที