บทที่ 2733 พลังของนางอสูรฟ้า

ตู๋กูเทียนหยาไม่ได้พูดอะไรสักคำ หลังจากที่ข้าใช้ กระบี่เทพหวูซินดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีขาวเงิน ในสภาพนี้ สภาวะจิตใจของเขาไม่มีความปรารถนาใดๆ เขามีเพียงคู่ต่อสู้อยู่ในสายตาของเขา ฟันด้วยกระบี่ในมือ!

นี่คือพลังอมตะของ กระบี่เทพหวูซิน มันไม่ใช่กระบวนท่าที่ทรงพลังมากนัก แต่มันสามารถทำให้ผู้ที่ใช้มันอยู่ในสภาพจิตใจที่ต่างออกไป และความแข็งแกร่งโดยรวมก็เพิ่มขึ้น!

ตัวอย่างเช่น ผลการฝึกตนของตู๋กูเทียนหยาคือเทพมารระดับแปดช่วงกลาง หลังจากที่เขาใช้กระบี่เทพหวูซิน ความแข็งแกร่งวิถีกระบี่ยุทธ์ของเขาก็สามารถถึงเทพมารระดับแปดช่วงปลายได้!

“พรึบ!”

ตู๋กูเทียนหยายกมือขึ้นฟัน ใบมีดสั่น ฟันออกไปแปดครั้งในทันที นี่ก็เป็นพลังอมตะอีกวิชาหนึ่ง เรียกว่า กระบี่อัษฎหวูจี๋ พลังการโจมตีของกระบี่แต่ละครั้งจะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ เมื่อฟันกระบี่ครั้งที่แปดออกไป ก็เทียบเท่ากับการรวมกันของการโจมตีแปดครั้ง ทรงพลังอย่างยิ่ง และอาจเรียกได้ว่าเป็นวิชาอาถรรพณ์ในการสังหารศัตรูด้วยการข้ามแดน

หลัวซิวโบกหมัดของเขา ใช้พลังอมตะตราประทับปรปักษ์สวรรค์และหมัดจ้านเทียนอย่างง่ายดาย ต่อต้าน กระบี่อัษฎหวูจี๋

หลังจากการโจมตีจากกระบี่แปดครั้ง หลัวซิวรู้สึกว่ามือของเขาชาหนึบ เลือดไหลออกมาจากง่ามนิ้วเขา

“ในรุ่นเยาว์ ร่างเนื้อเจ้าแข็งแกร่งที่สุดที่ข้าเคยพบ แต่ไม่ว่าร่างเนื้อเทพจะกลั่นจนแข็งแกร่งเพียงใด ทุกสิ่งทุกอย่างกลายเป็นสิ่งไม่จริงภายใต้วิถีกระบี่ยุทธ์ของข้า” ตู๋กูเทียนหยาถือกระบี่ไว้ในมือและสลัดเลือดที่อยู่บนกระบี่ออก

“จริงรึ? ข้าไม่ใช่ว่าร่างเนื้อเทพแข็งแกร่งธรรมดาอย่างนั้น” เมื่อหลัวซิวได้ยินก็ยิ้มเรียบ เกณฑ์นิรันดร์ของชีวิตในการวิวัฒนาการไร้รูป บาดแผลที่เปื้อนเลือดบนมือของเขาก็หายอย่างรวดเร็ว

หลัวซิวไม่ค่อยพอใจกับร่างกายเนื้อของเขามากนัก ถ้าเขาสามารถกลั่นพลังฉีกชั้นฟ้าทั้งหมดในส่วนลึกของเขาผีเก้า ร่างเนื้อของเขาจะแข็งแกร่งกว่านี้แน่

อย่างไรก็ตาม พลังฉีกชั้นฟ้าที่เขาได้รับนั้นเทียบไม่ได้แม้แต่เศษเสี้ยว แม้ว่าพลังโจมตีของร่างเนื้อเขาจะแข็งแกร่งกว่ามาก แต่ก็ยังไม่แข็งแกร่งพอ

เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวซิวแล้ว ตู๋กูเทียนหยาก็พูดอย่างเย็นชา “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้ามีไพ่ตายอะไรก็รีบใช้ให้มด มิฉะนั้นเจ้าจะไม่มีโอกาสอีก”

ขณะที่พูด ตู๋กูเทียนหยายกกระบี่ขึ้น ก้าวไปข้างหน้า ห้วงกระบี่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

“งั้นก็ทำตามที่เจ้าต้องการ”

หลัวซิวยกมือขึ้นคว้ามันไว้ แสงศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นที่ฝ่ามือ จากนั้นค่อยๆ ยืดออก เผยให้เห็นกระบี่เทพสีน้ำเงินเล่มหนึ่ง

ดูจากรูปทรงของกระบี่เทพแล้ว จะเห็นได้ว่าน่าจะเป็นกระบี่ยาวสำหรับสตรี กระบี่ยาวมีความรู้สึกอ่อนโยน

แต่ดวงตาของตู๋กูเทียนหยาหดลงทันที เขาไม่คิดว่าหลัวซิวเป็นผู้ชายที่ใช้กระบี่ของสตรีก็ประเมินต่ำเกินไป ผู้แข็งแกร่งที่เชี่ยวชาญวิถีกระบี่ยุทธ์ ทันทีที่กระบี่นี้ออกมา เขาสัมผัสได้ถึงห้วงกระบี่ที่ไร้ขอบเขตและกว้างใหญ่

“กระบี่เล่มนี้มีชื่อว่าร่องฟ้า”

หลัวซิวยื่นมือออกไปจับกระบี่ยาว ชำเลืองมองตู๋กูเทียนหยา “ในเมื่อเจ้าฝึกฝนวิถีกระบี่ยุทธ์ งั้นเจ้าลองรับการโจมตีจากกระบี่ข้าครั้งหนึ่ง”

ในขณะที่พูด หลัวซิวได้เหวี่ยงกระบี่ฟันออกไปแล้ว ลำแสงกระบี่ยาวออกไปหลายร้อยไมล์ แสงกระบี่ฉีกท้องฟ้าออกจากกัน

“ปราณกระบี่ที่ช่างแข็งแกร่งอะไรเช่นนี้!”

สีหน้าของตู๋กูเทียนหยาเคร่งขรึม กระบี่ยุทธ์ก็ฟาดฟันไปบนท้องฟ้า ทั้งยังฟันปราณกระบี่ออกมาด้วย

พรึบ!

ทันทีที่สัมผัสกัน ปราณกระบี่ของตู๋กูเทียนหยาก็พังทลายลง ไม่ว่าแสงกระบี่ร่องฟ้าจะผ่านไปที่ใด ทุกสิ่งจะถูกฟันเป็นชิ้น ๆ อยู่ยงคงกระพัน กวาดล้างทุกสิ่ง

“ไม่ดี!”

สีหน้าของตู๋กูเทียนหยาเปลี่ยนไปทันที คิ้วของเขาแยกออกอย่างกะทันหัน แสงสีทองพุ่งออกมา ชนกับแสงกระบี่ร่องฟ้าทำให้เกิดเสียงดังที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน

ทันทีที่แสงกระบี่ถูกปิดกั้น ตู๋กูเทียนหยาก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว และกระบี่สีทองเล่มเล็กลอยอยู่ระหว่างคิ้วของเขา แผ่วิถีกระบี่ยุทธ์ห้วงแท้พลานุภาพของกระบี่ออกมา

“อาณากระบี่หวูจี๋ให้ความสำคัญกับเจ้ามากถึงขั้นมอบกระบี่ขลังให้เจ้าปกป้องตนเอง” หลัวซิวเห็นกระบี่สีทองตัวเล็ก ๆ ระลึกถึงความทรงจำในอดีต

โดยทั่วไปแล้วเฉพาะอัจฉริยะที่แท้จริงเท่านั้นที่ได้รับความสำคัญจาก อาณากระบี่หวูจี๋เท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้รับกระบี่ขลังเพื่อปกป้องตนเอง จากชื่อจะเห็นได้ว่าหน้าที่หลักของกระบี่สีทองขนาดเล็กนี้คือการปกป้องชีวิต ไม่มีพลังพิฆาตใดๆ

เนื่องจากอาณากระบี่หวูจี๋ให้ความสำคัญกับประสบการณ์และการลับคมอยู่เสมอ ไม่อนุญาตให้ศิษย์พึ่งพาพลังของศัสตราวุธ ดังนั้นกระบี่ขลังจึงปกป้องชีวิตเท่านั้น ไม่ฆ่าศัตรู

มีกระบี่ขลังปกป้องชีวิตอยู่บนร่าง เทพมารระดับเก้าทั่วไปจะไม่สามารถฆ่าตู๋กูเทียนหยาได้ง่ายๆ

และโดยทั่วไปแล้ว ตราบใดที่ไม่มีความแค้นถึงขั้นชีวิต คนอื่นๆ เห็นว่าเขามีกระบี่ขลัง ก็รู้ว่าเขาเป็นอัจฉริยะที่ อาณากระบี่หวูจี๋ให้ความสำคัญ ก็จะไม่กระทำการฆาตกรรมโดยง่าย เพราะอาณากระบี่หวูจี๋ไม่ใช่จะหาเรื่องใด้ง่าย ๆ

สีหน้าของตู๋กูเทียนหยาขรึมลงเล็กน้อย เขาไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งเขาจะพ่ายแพ้ให้กับคนที่ผลการฝึกฝนไม่ดีเท่าเขา

แม้ว่าหลัวซิวจะบังคับเขาถึงขั้นใช้กระบี่ขลังปกป้องชีวิต เพราะเขาอาศัยพลังของศัสตราวุธ แต่ของขลังศัสตราวุธก็แสดงถึงความแข็งแกร่งเช่นกัน เขาไม่สามารถใช้ข้ออ้างนี้เพื่อปลอบใจตัวเองได้ เขาแพ้ก็คือแพ้

หลัวซิวไม่สนใจว่าตู๋กูเทียนหยากำลังคิดอะไร เขาเงยหน้าขึ้นมองสนามรบที่ด้านข้างฮู๋ชิงชิงและเห็นว่า ท่านชายเทพโลหิตและ หลูอิงเจี๋ยกำลังโจมตีอย่างดุเดือด ฮู๋ชิงชิงเสียเปรียบเสมอ ทำได้เพียงตั้งรับไม่สู้กลับ

อย่างไรก็ตาม หลัวซิวไม่ได้ตั้งใจจะช่วย ไม่ใช่ว่าเขาต้องการมองดูฮู๋ชิงชิงตายอยู่ที่นี่ แต่เพราะเขามีพลังแห่งญาณเทว เขาจึงสัมผัสได้ถึงพลังที่น่ากลัวที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของฮู๋ชิงชิงได้

ระดับของพลังนี้เทียบได้กับเกณฑ์ที่ผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิเทพขั้นเก้าคนหนึ่งเชี่ยวชาญ!

หากเป็นคนอื่น แม้แต่เทพมารระดับเก้าก็อาจไม่สามารถค้นพบความลับของฮู๋ชิงชิงได้ แต่พลังของญาณเทว ทำให้ตัวสำนึกของเขาแตกต่างออกไปในระดับที่คนอื่นไม่สามารถค้นพบได้ ตัวสำนึกของเขากลับสัมผัสได้