บทที่ 2734 สมบัติเทพสงครามสามชิ้น

ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาอยู่ในเมืองหยุนหลง ท่านชายเทพโลหิตได้กล่าวว่าในการเปิดสมบัติของผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานของตระกูลเทพสงครามจำเป็นต้องมีสมบัติสามอย่าง ได้แก่ ยันต์เทพสงคราม เกราะเทพสงคราม หอกเทพสงคราม

สมบัติทั้งสามนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างว่าสมบัติเทพสงครามสามชิ้น ซึ่งรวมเอาการโจมตีและการป้องกันไว้ด้วยกัน ในยุคแห่งความรุ่งโรจน์และความเจริญรุ่งเรืองของตระกูลเทพสงคราม ผู้แข็งแกร่งตระกูลเทพสงครามทุกคนจะต้องมีสมบัติสามชิ้นที่แข็งแกร่งที่สุด

หลังจากได้รับเกราะเทพสงคราม แล้ว หลัวซิวก็เข้าใจว่าเหตุใดตู่กูเทียนหยาถึงมาที่นี่เพื่อแย่งชิงและฆ่าเขาทั้ง ๆ ที่ไม่ได้มีความแค้นกับเขาเลย เนื่องจากเขามีเกราะเทพสงคราม เขาจึงอยากแย่งชิงยันต์เทพสงครามไปจากเขา

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลัวซิวก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึง หลูอิงเจี๋ยอีกครั้ง เขาและ หลูอิงเจี๋ยไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เห็นได้ชัดว่าคนนี้ไม่ใช่ผู้สมรู้ร่วมคิดที่ได้รับเชิญจากท่านชายเทพโลหิต เหตุใดเขาถึงมาแย่งชิงและฆ่าเขา? หรือว่าก็เป็นเพราะยันต์เทพสงคราม?

หลัวซิวเงยหน้าขึ้นมองเตาเซียนในมือของฮู๋ชิงชิง ซึ่งแต่เดิมเป็นของ หลูอิงเจี๋ย สำหรับออร่าบนร่างกายของฮู๋ชิงชิงซึ่งเปรียบได้กับเทพมารระดับเก้า ขณะนี้ก็ถูกยับยั้งและซ่อนอยู่ในร่างกาย

เขาไม่ได้ถามว่าพลังในร่างกายของฮู๋ชิงชิงมาจากไหน อันที่จริงเขาเดาไว้แล้วว่าฮู๋ชิงชิงที่เขารู้มาก่อนน่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งที่กลับชาติมาเกิด ตอนนี้ นางอาจฟื้นความทรงจำของชาติที่แล้ว ได้รับการสืบทอดพลังส่วนหนึ่งของชาติที่แล้วตามความทรงจำด้วย มีเพียงอย่างนี้เท่านั้นที่สามารถอธิบายได้ว่าเหตุใดผลการฝึกตนของนางจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในเวลาเดียวกันเขาก็กลับชาติมาเกิด หลัวซิวไม่ได้รับการสืบทอดพลังใด ๆ จากชาติก่อนของเขา เพราะหลังจากที่เขาทำลายกงล้อวัฏจักรธรรม วิญญาณที่เหลืออยู่ก็ถูกเมิ่งเชียนชางจับก่อนที่จะหลบหนีไป และผนึกไว้ในชิ้นส่วนของกงล้อวัฏจักรธรรม นั่นคือในลูกถ้วยความเป็นตาย

ต่อมาเมิ่งเชียนชางต้องการควบคุมเขา ดังนั้นเขาจึงจัดให้มีการกลับชาติมาเกิดหลายครั้ง แต่ไม่ว่าความคิดความปรารถนาของเมิ่งเชียนชางจะดีแค่ไหน ในที่สุดก็มีบางอย่างเกิดขึ้นและเขาก็ควบคุมไม่ได้

“อาจารย์อยากได้สิ่งนี้หรือ?”

ฮู๋ชิงชิงหยิบแหวนเก็บของออกจากเซียนแล้วหยิบหอกเทพสีดำทองออกมาจากแหวนเก็บของ

หอกเทพนั้นเหมือนมังกร มันถูกสร้างขึ้นอย่างประณีตมาก มีรอยเปื้อนเลือดบนหัวหอก แสดงถึงเจตนาสังหารโหดเหี้ยม

นี่คือหอกเทพสงคราม อาวุธที่ตระกูลเทพสงครามใช้นั้นจะเป็นหอก ในยุคที่ห่างไกลนั้น หอกเทพสงครามยังเป็นอาวุธศัสตราวุธที่รู้จักกันดีในโลกมหาศักดิ์แปดทิศ

“เจ้าไม่จำเป็นต้องเรียกข้าว่าอาจารย์” หลัวซิวพูดเรียบ ๆ เมื่อก่อน เขาช่วยฮู๋ชิงชิงเพียงเพราะความสงสารและเขาไม่ได้การตอบแทนจากฮู๋ชิงชิง

“อื้อ จากนี้ไปข้าขอเรียกเจ้าว่าพี่ชายได้ไหม?” ฮู๋ชิงชิงผงะไปครู่หนึ่งจากนั้นก็ยิ้ม

แม้ว่าจะมองไม่เห็นใบหน้าของนางอย่างชัดเจนเพราะผ้าคลุมหน้า แต่ใบหน้าที่สวยงามของฮู๋ชิงชิงยังคงปรากฏอยู่ในสมองของหลัวซิว รอยยิ้มของนางงดงามยิ่งนัก ไม่รู้ว่ามีผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์มากแค่ไหนที่หลงใหลนาง

“แล้วแต่เจ้า แต่ข้าต้องการหอกเทพสงครามนี้มาก” หลัวซิวพูดอย่างไม่อ้อมค้อม

“ในเมื่อพี่ชายต้องการมัน น้องก็จะมอบให้พี่ชายแน่นอน” ฮู๋ชิงชิงยิ้มแล้วยื่นหอกเทพสงครามให้กับหลัวซิว

หลัวซิวไม่ปฏิเสธเช่นกัน เขาต้องการที่จะสำรวจสมบัติของผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานของตระกูลเทพสงคราม เป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะบรรลุเทพมารระดับเจ็ดด้วยสมบัติโอกาสธรรมดา

“พี่ชาย เจ้าได้รวบรวมสมบัติเทพสงครามทั้งสามแล้ว เราจะไปหาสมบัติที่ผู้แข็งแกร่งผู้นั้นทิ้งไว้เลยดีหรือไม่?” ฮู๋ชิงชิงถาม

“เจ้าก็อยากไปกับข้าด้วยเหรอ?” หลัวซิวเหลือบมองนาง

“แน่นอน ไม่ว่าพี่ชายจะไปที่ไหน ข้าก็จะตามไปที่นั่นด้วย” ฮู๋ชิงชิงกล่าว

บูม!

ลาร์ก้าวไปข้างหน้าและเดินอยู่บนดินแดนอันกว้างใหญ่ หลัวซิวยืนอยู่บนไหล่ของลาร์ ด้วยความช่วยเหลือจากพลังเต๋าที่เล็ดลอดออกมาจากสมบัติเทพสงครามทั้งสาม เขาสัมผัสได้ถึงตำแหน่งของสมบัติ

ฮู๋ชิงชิงยืนอยู่ข้างๆ เขา ดวงตาที่สวยงามของนางจ้องมองทใบหน้าด้านข้างของเขาอย่างตั้งใจ

แม้ว่านางจะปลุกความทรงจำของชาติก่อนหน้านี้มาได้ แต่ความทรงจำของชาตินี้มีอิทธิพลต่อนางอย่างมาก ในความทรงจำของนางเกี่ยวกับชาตินี้ หลัวซิวมีส่วนที่สำคัญอย่างไม่ต้องสงสัย

ในชาติที่แล้ว นางคือผู้บำเพ็ญปรปักษ์ นางอสูรฟ้าที่ติดตามบรรพศักดิ์นี่โหมวเพื่อต่อสู้กับภูตสวรรค์ นางในเวลานั้น ไม่ว่าจะเป็นบำเพ็ญปรปักษ์ หรือนักยุทธ์อื่น ๆ นับไม่ถ้วนต่างก็ตกหลุมรักนาง

แต่หลัวซิวเป็นผู้ชายคนเดียวที่ไม่ได้รับผลกระทบจากรูปร่างหน้าตาที่สวยงามของนาง ในเวลานั้น นางก็รู้ว่าชายคนนี้ไม่ธรรมดา เพราะคนที่มีตัวธรรมแน่วแน่เช่นนี้จะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ในอนาคต

นางยังคงอยากเกลี้ยกล่อมให้หลัวซิวมอบชิ้นส่วนของกงล้อวัฏจักรธรรมออกมา แล้วนางจะนำกลับไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์วิถีมารเพื่อผนึก แต่หลังจากเกิดความเข้าใจผิดในเมืองหยุนหลง นางรู้ว่าหลัวซิวเป็นคนที่มีความคิดเป็นของตนเอง ซึ่งทำให้นางลังเลครั้งแล้วครั้งเล่าก็ไม่พูดออกมา

นางรู้ว่าถ้านางยังคงโน้มน้าวต่อไป เรื่องราวจะเดินไปทางที่ไม่ดีและอาจทำให้หลัวซิวเกลียดชังตนเองและไม่เข้าใกล้นาง ทั้งหมดนี้เป็นผลที่นางไม่ต้องการเห็น

ตามการรับรู้ของสมบัติเทพสงครามทั้งสามชิ้น หลัวซิวใช้เวลาสิบวันในการเดินทางแล้วมาถึงพื้นที่รกร้างแห่งหนึ่ง

ที่นี่แห้งแล้งไม่มีหญ้าขึ้น ขณะที่ที่อื่น ๆ รอบ ๆ เต็มไปด้วยพืชพันธุ์และความมีชีวิตชีวา

ทันทีที่เขามาถึงที่นี่ หลัวซิวสัมผัสได้ถึงออร่าของเคล็ดเทพสงครามโดยเฉพา ะซึ่งทำให้คิ้วของเขาขมวดทันที ออร่าชัดเจนขนาดนี้ คนอื่นจะค้นพบได้อย่างชัดเจนน่ะสิ?

ขณะที่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ หลัวซิวก็ปล่อยตัวสำนึกณของเขา จากนั้นใบหน้าของเขาก็ขรึมลง เพราะตัวสำนึกของเขาสัมผัสได้ว่ามีผู้แข็งแกร่งหลายคนเข้ามาใกล้บริเวณนี้

ผลการฝึกฝนของคนเหล่านี้ไม่ได้อ่อนแอ มีมากกว่าสองร้อยคน

“สหายหลัว!”

ทันใดนั้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้นที่หูของหลัวซิว เขามองตามเสียงและเห็นเรือลำสูงบินอยู่บนท้องฟ้าในระยะไกล บนดาดฟ้าเรือสูง หยุนยี่เทียนและฮวงหวูจี๋ยืนเคียงข้างกัน ฮวงหวูจี๋เรียกเขา