บทที่ 277 เอายาอสูรขั้น5 มาแลก 1 เม็ด

“แต่เพราะชีวีอัคคีแท้ของข้า เอนเอียงไปทางAttrหยาง ใช้วัตถุดิบAttrหยิน หลอมนักยุทธ์ จะทำให้Attrหยินในวัตถุดิบได้รับความเสียหาย จะทำให้นักยุทธ์ที่หลอมออกมา คุณสมบัติค่อนข้างแย่เล็กน้อย”

ระหว่างพูด ผู้เฒ่าผมแดงขมวดคิ้ว เหมือนพึมพำกับตัวเอง “ถ้าใช้เปลวไฟของนาย ที่มีAttrความตายแฝงอยู่ มาหลอมวัตถุดิบ จะไม่ทำลายคุณสมบัติภายในนั้น”

“ไอ้หนุ่มมานี่สิ” ผู้เฒ่าผมแดงเดินมาข้างหน้าเตาหลอมสีทองแดง แล้วเอ่ยขึ้น

หลัวซิวเดินเข้าไปตามที่บอก ผู้เฒ่าผมแดงชี้ไปยังเตาสีทองแดง “รวบรวมเปลวไฟ เข้าไปในเตา”

“ผมไม่รู้เรื่องการหลอมอาวุธ” หลัวซิวขมวดคิ้วแล้วเอ่ยขึ้น

“ไร้สาระ ข้ารู้ว่านายไม่รู้เรื่องการหลอมอาวุธ แค่ต้องการเปลวไฟของนาย ไม่ได้บอกให้นายหลอมอาวุธสักหน่อย”

ผู้เฒ่าผมแดงส่งเสียงฟึดฟัด “ถ้าไม่ใช้เปลวไฟของนายมาหลอมอาวุธ ข้าก็ไม่สามารถรับรองคุณภาพของนักยุทธ์ได้ ยิ่งไปกว่านั้นใช้ไฟของตัวเองหลอมวัตถุดิบ นักยุทธ์ที่หลอมออกมาตรงกับเจตนาของนาย พลานุภาพที่แสดงออกมาก็ยิ่งแข็งแกร่ง”

“ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง” หลัวซิวรีบรวบรวมเพลิงมรณะ ใส่เข้าไปในเตาทองแดงข้างหน้า

จากนั้น ตามความต้องการของผู้เฒ่าผมแดง หลัวซิวต้องควบคุมระดับของเปลวไฟ ค่อยๆ หลอมวัตถุดิบ จากวัตถุดิบที่แตกต่างกัน ระดับของเปลวไฟก็มีเงื่อนไขเช่นกัน เหมือนกับการกลั่นยา ต้องควบคุมระดับความร้อน ไม่ใช่พลังของเปลวไฟยิ่งมาก แล้วจะยิ่งดี

สิ่งที่ทำให้ผู้เฒ่าผมแดงแดงตกใจก็คือ ระดับการควบคุมเปลวไฟของหลัวซิวสูงส่งมาก ฝีมือการควบคุมไฟไม่เป็นรอง เหมือนกับไม่ด้อยไปกว่าตัวเขาเอง หรืออาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ

ขนาดผู้เฒ่าผมแดงยังคิดว่าหลัวซิวเป็นนักหลอมอาวุธ แต่ไอ้หนุ่มนี้ไม่เชี่ยวชาญด้านหลอมอาวุธเลย ขนาดสิ่งที่เป็นพื้นฐานก็ไม่รู้

อย่าบอกนะว่าไอ้หมอนี่เป็นนักกลั่นยา

นักกลั่นยาเหมือนกับนักหลอมอาวุธ ต้องมีความต้องการในการควบคุมไฟสูงมาก

“ผมเป็นนักกลั่นยา”

ตอนผู้เฒ่าผมแดงถาม หลัวซิวไม่ได้ปิดบัง ยิ่งไปกว่านั้นเรื่องนี้ไม่มีอะไรที่ต้องปิดบังด้วย

“ขั้นไหน” ผู้เฒ่าผมแดงหรี่ตาถาม

ดูจากฝีมือการควบคุมไฟ ปรมาจารย์ขั้น 5 ก็ไม่น่าจะใช่ แต่ระดับของนักกลั่นยากับนักหลอมอาวุธ ไม่สามารถเอาฝีมือการควบคุมไฟมาตัดสินได้

“ขั้น4” หลัวซิวตอบ

อันที่จริงตอนนี้เขาสามารถกลั่นยาระดับ5 ได้แล้ว แต่ไม่จำเป็นต้องพูดออกมา

“ไอ้หนุ่มมีความสามารถ อายุแค่นี้ก็มีผลการฝึกตนระดับฝึกจิตขั้น7 แถมยังเป็นปรมาจารย์กลั่นยาขั้น4 นายมาจากสำนักไหน อาจารย์ของนายเป็นใคร” ผู้เฒ่าผมแดงยิ่งสนใจหลัวซิวมากขึ้น

“อาจารย์เคยบอกว่า ถ้าเขาไม่อนุญาต ห้ามบอกว่าอาจารย์ของตัวเองเป็นใคร” หลัวซิวพูดอย่างขอโทษ

“หา?” ผู้เฒ่าผมแดงมีสีหน้าตกใจอีกครั้ง แต่กลับไม่ได้ถามต่อ

ตัดอำนาจใหญ่ที่เห็นได้อย่างชัดเจนบนโลกนี้ออกไป ยังมีตระกูลและสำนักลึกลับบางส่วน จากผลการฝึกตนราชายุทธ์ของผู้เฒ่าผมแดง ฐานะปรมาจารย์ขั้น5 สามารถรู้เรื่องที่คนไม่รู้

กระบวนการหลอมวัตถุดิบ ใช้เวลาถึงสามวัน ระหว่างนั้น หลัวซิวสูญเสียพลังจิตแท้ไปเยอะมาก ทุกครั้งจำเป็นต้องใช้ยาฟื้นฟูพลังจิตแท้ ไม่ง่ายเลยกว่าจะยืนหยัดมาได้

ตั้งแต่รู้เรื่องกลั่นยา หลัวซิวรู้ว่าการเป็นนักกลั่นยาลำบากขนาดไหน อีกทั้งกว่านักกลั่นยาจะกลั่นยาออกมาหนึ่งหม้อ มีอัตราความสำเร็จยากเย็นแสนเข็ญขนาดไหน

เหมือนนักกลั่นยา การหลอมอาวุธก็ไม่ง่ายเหมือนกัน แค่หลอมวัตถุดิบก็ปาไปสามวันแล้ว อีกทั้งยังต้องควบคุมไฟด้วยความประณีตตลอดทั้งกระบวนการ คนทั่วไปมาถึงจุดนี้ได้ยากมาก มิน่าล่ะนักกลั่นยากับนักหลอมอาวุธถึงหายากเช่นนี้