บทที่ 2976 การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน

เห็นได้ชัดว่ามกุฎเต๋าเทียนชูอยากได้ภัณฑ์เซียนชั้นสูงมาก แม้ว่าคัมภีร์สวรรค์ที่เขามีอยู่จะเป็นอัญมณีดั้งเดิม แต่เนื่องจากคัมภีร์สวรรค์ไม่ใช่สมบัติที่ชำนาญในการต่อสู้ ดังนั้น มกุฎเต๋าเทียนชูจึงต้องการสมบัติที่ทรงพลังอย่างยิ่งในการโจมตี

กระบี่กรองแก้วเจ็ดสีคือสิ่งที่เขาต้องการอย่างไม่ต้องสงสัย หากเขาสามารถได้รับกระบี่กรองแก้วเจ็ดสีนี้ แม้ว่ามกุฎมังกรอิมเอี๊ยงไท่ชูสองคนนี้ซึ่งกล่าวกันว่าร่วมมือกันแล้วแข็งแกร่งที่สุดในบรรดามกุฎเต๋าทั้งหมด ก็อาจไม่ทรงพลังเท่าภัณฑ์เซียนชั้นสูง

เป็นเวลานานแล้วในบรรดามกุฎเต๋าทั้งหมด บรรพโบราณทั้งแปดนั้นอ่อนแอที่สุด แต่ความแข็งแกร่งของมกุฎเต๋าเทียนชูนั้นเพียงพอที่จะอยู่ในอันดับหนึ่งในบรรดาบรรพโบราณทั้งแปด ไม่ได้ด้อยไปกว่านอกนภา หวูจี๋ หวูซินและพวกมกุฎมังกรอิมเอี๊ยงมากเพียงใด

ตราบใดที่เขาสามารถได้รับภัณฑ์เซียนชั้นสูงชิ้นนี้ ความแข็งแกร่งของเขาก็สามารถอยู่ในอันดับต้น ๆ ของมกุฎเต๋าได้

นับตั้งแต่ที่เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรวมตัวเองเข้ากับอัญมณีดั้งเดิมเพื่อสร้างห้วงดาราในสมัยต้าเหยียน มกุฎเต๋าเทียนชูรู้ดีว่าถ้าไม่มีโอกาสที่หาที่เปรียบไม่ได้ เขาก็จะไม่มีวันได้กลายเซียนได้ในชีวิตนี้

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม วิธีเดียวที่จะมีชีวิตยืนยาวในหายนะพรหมเซียนนี้คือการทำตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้น

ดังนั้น เมื่อมกุฎเต๋าเทียนชูเห็นโอกาสดังกล่าวปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา แน่นอนว่าเขาปฏิเสธที่จะปล่อยมันไปไม่ได้เด็ดขาด

“เจ้าแน่ใจหรือว่าเจ้ารู้ว่ามีดอกเทพหลัวเทียนหยวนอยู่ที่ไหน?” เห็นได้ชัดว่าสตรีชุดเขียวอ่อนรู้สึกประทับใจเช่นกัน ซึ่งแสดงว่านางต้องการโอสถเซียนนี้อย่างเร่งด่วนจริงๆ

“ใช่ ที่นี่ไม่ใช่สถานที่สำหรับพูดคุย ผู้เพื่อนยุทธ์โปรดตามข้ามา” มกุฎเต๋าเทียนชูเพียงแค่โบกมือแล้วเปิดประตูปริภูมิโดยตรงอย่างงายดาย และไม่รู้ว่ามันนำไปสู่ที่ใด

มองได้จากนี้เพียงอย่างเดียว จะเห็นได้ว่าความเชี่ยวชาญธรรมเวชปริภูมิของมกุฎเต๋าเทียนชูจะต้องถึงแดนบริบูรณ์ นั่นคือเขาเชี่ยวชาญเต๋าปริภูมิอย่างสมบูรณ์

สตรีชุดเขียวอ่อนไม่สงสัยเลย นางพูดอะไรบางอย่างกับลู่เมิ่งเหยาข้างๆนางแล้วเดินเข้าไปในประตูปริภูมิพร้อมกับมกุฎเต๋าเทียนชู ด้วยความแข็งแกร่งของนาง นางไม่กลัวการซุ่มโจมตีและกับดักจากอีกฝ่าย

เมื่อทั้งสองเข้าไป ประตูปริภูมิก็หายไป และหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ทุกคนในห้องโถงก็อดไม่ได้ที่จะพูดคุยกัน ทุกคนต่างก็สงสัยเกี่ยวกับที่มาของสตรีชุดเขียวอ่อนที่ลึกลับและทรงพลังคนนั้น

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครมีเงื่อนงำใดๆ ตรงกันข้าม ตัวตนของลู่เมิ่งเหยาถูกจำขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว เพราะนางยังเป็นผู้แข็งแกร่งที่รู้จักกันดีในโลกสวรรค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลการฝึกตนในระดับแดนผู้สูงส่งของนางที่แสดงออกมา ซึ่งน่าตกตะลึงยิ่งกว่า แดนผู้สูงส่งที่อายุน้อยเช่นนี้ พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อนด้วยซ้ำ

“แม่นางลู่ผู้นี้สามารถฝึกฝนสู่แดนผู้สูงส่งได้ตั้งแต่อายุยังน้อย ต้องมีความเกี่ยวข้องกับผู้อาวุโสคนนั้นแน่”

ผู้มีระดับผลการฝึกตนแดนผู้สูงส่งพูดด้วยเสียงต่ำ สำหรับผู้อาวุโสที่เขาพูดถึง หมายถึงสตรีชุดเขียวอ่อนโดยธรรมชาติ

“คนรุ่นเยาว์ในปัจจุบันนี้ยังไม่เคยได้ยินใครก็ตามที่ฝึกฝนจนถึงแดนผู้สูงส่งแล้ว ดูเหมือนว่าแม่นางลู่สามารถเรียกได้ว่าเป็นคนอันดับแรกของคนรุ่นเยาว์”

“ใช่ อยากทราบว่าแม่นางลู่มีความสัมพันธ์อย่างไรกับผุ้อาวุโสผู้นั้น?”

มีคนชาญฉลาดถามลู่เมิ่งเหยาเกี่ยวกับข่าวที่เกี่ยวข้อง

“ฮ่าอ่า รุ่นเยาว์บางคนได้ฝึกฝนจนถึงแดนผู้สูงส่งแล้ว”

ทันใดนั้น เสียงที่ไม่ประสานกันก็ดังขึ้น ดึงดูดสายตาหลายคู่มาที่ผู้พูด

“เป็นเพียงผู้น้อยคนหนึ่ง เจ้ามีสิทธิ์พูดด้วยรึ?”

“ผู้ใดเป็นคนพาผู้น้อยคนนี้มา? นอกจากแม่นางลู่แล้ว คนอื่นๆ ในรุ่นเยาว์ได้ฝึกฝนจนถึงแดนผู้สูงส่งแล้วรึ? เหตุใดข้าถึงไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน?”

ผู้แข็งแกร่งแดนผู้สูงส่งหลายคนส่งเสียงเย็นชา และนี่ทำให้บรรพจารย์ลิ่งฮู๋ที่เพิ่งบรรลุมีเหงื่อเย็นปรากฏบนหน้าผาก เมื่อเทียบกับผู้แข็งแกร่งที่ถึงแดนผู้สูงส่งมาหลายปีแล้ว เขาแย่มากนัก

อย่างไรก็ตาม บรรพจารย์ลิ่งฮู๋ไม่ได้ตื่นตระหนกมากนัก เพราะเขารู้ว่าคนที่อยู่ข้างเขาคือผู้แข็งแกร่งอายุน้อยที่จื่อเซวียนกล่าวถึง

“ล้อเล่น! พวกเจ้าไม่รู้ก็ไม่ได้แปลว่าข้าพูดผิด พูดได้คำเดียวว่าพวกเจ้าไม่รู้เรื่องอะไรเลย!”

ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนไม่ได้ปิดบังอะไรเลย อาจอาศัยการสนับสนุนจากบรรพจารย์และหลัวซิวคอยคุ้มกัน ดังนั้นเขาจึงกล้าพูดแบบนี้ต่อหน้าผู้แข็งแกร่งแดนผู้สูงส่ง

“ไอ้เด็กน้อย ถ้าเจ้ากล้าก่อปัญหาอีก ข้าจะตบเจ้าให้ตาย!” บรรพจารย์ลิ่งฮู๋ทนไม่ค่อยได้ที่ผู้เยาว์ของตนยังคงหว่านความเกลียดชังที่นี่

“นี่คือผู้เพื่อนยุทธ์ลิ่งฮู๋ที่เพิ่งบรรลุไม่นานใช่ไหม? ผู้เยาว์จากตระกูลของเจ้าคนนี้ดูเหมือนจะมีเกียรติมากกว่าเจ้าเสียอีก เจ้าให้ข้าช่วยสั่งสอนเขาเถอะ”

ชายชราที่มีผลการฝึกตนแดนผู้สูงส่งช่วงกลางเย้ยหยัน และมือใหญ่ก็คว้าไปยังลิ่งฮู๋จื่อเซวียน

อันที่จริง หากเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย มีบรรพจารย์ลิ่งฮู๋อยู่ที่นี่ก็ไม่เพียงพอที่จะปล่อยให้อีกฝ่ายฆ่าเขา แต่มีบางคนที่ต้องการติดต่อกับผู้อาวุโสลึกลับคนนั้นผ่านลู่เมิ่งเหยา ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนเลือกเวลานี้กระโดดออกมาดึงความเกลียดชัง ช่างเลือกได้เป็นเวลาที่ไม่เหมาะสมจริงๆ

สีหน้าของบรรพจารย์ลิ่งฮู๋เปลี่ยนไป แน่นอนว่าเขาไม่สามารถนั่งดูผู้เยาว์ที่โดดเด่นที่สุดของตระกูลถูกจับตัวไปได้ ในตอนที่เขากำลังจะเคลื่อนไหว มีอีกคนหนึ่งเคลื่อนไหวเร็วกว่าเขา

คนที่ออกมือคือหลัวซิวนั่นเอง เขายกมือขึ้นและชี้ ระลอกคลื่นอวกาศก็ปรากฏขึ้น ซึ่งทำให้มือใหญ่ที่จับลิ่งฮู๋จื่อเซวียนหายไปอย่างไร้ร่องรอยในทันที

“เป็นเพียงแดนผู้สูงส่งช่วงกลางคนหนึ่งเท่านั้น ก็ยังกล้าอวดดีต่อหน้าข้า?”

หลัวซิวยืนขึ้นช้าๆ และใช้เทเลพอร์ตในขณะที่พูด ปรากฏตัวต่อหน้าชายชราที่โจมตีเมื่อครู่นี้ทันที

ในระยะใกล้เช่นนี้ จู่ ๆ อาณาจักรไร้ลักษณ์ก็แผ่กระจาย ก่อนที่ฝ่ายตรงข้ามจะทันได้ตอบโต้ ก็ถูกหลัวซิวต่อยเข้าที่ใบหน้าแล้ว

“ฟู่!”