บทที่ 3112 ไล่ล่าเทพธิดาหยุนอี

เพียงพริบตาเดียว สายตาของทุกคนก็ล้วนจ้องมองไปทางหลัวซิว

นอกเหนือจากเทพธิดาจิ่วโยวแล้ว ไม่มีผู้ใดทราบเลยว่าเขาคือใคร ทราบแค่เพียงคนดังกล่าวมาพร้อมกับเทพธิดาจิ่วโยว และยิ่งถูกเทพธิดาจิ่วโยวเชิญชวนให้เข้าไปในราชรถของนาง

ทุกคนกำลังคาดคะเนตัวตนของเขาอยู่ เหตุใดเทพธิดาจิ่วโยวจึงต้องให้ความสำคัญกับเซียนขั้นปฐมภูมิกระจอก ๆ ตนหนึ่งมากขนาดนี้ด้วย?

“ไอ้โง่เง่าที่ไม่รู้จักความเป็นความตาย!”มีรอยยิ้มที่เยาะเย้ยปรากฏตรงมุมปากตงฟางหยุนอี เซียนกระจอก ๆ ก็บังอาจโผล่หน้าออกมา บรรพมังกรกระดูกขาวแค่ใช้ลมปากเป่า ก็สามารถทำให้มันดับสลายเป็นฝุ่นผงได้แล้ว

สบตากับบรรพมังกรกระดูกขาวที่กลายมาจากกระดูกแห่งบรรพมังกร ลูกตาขนาดใหญ่ที่มีอัคคีแห่งวิญญาณลุกโชนนั่นทำให้จิตใจของทุกคนสั่นคลอน

แต่หลัวซิวกลับสัมผัสจิตสังหารใด ๆ ไม่ได้เลย ในทางตรงกันข้ามเขากลับสัมผัสเจตนาดีได้จากดวงตาของมังกรยักษ์กระดูกขาวตัวนี้

“ไท่……ซ่าง……”

คลื่นตัวสำนึกที่ติด ๆ ขัด ๆ ถ่ายทอดเข้าไปในตัวหยั่งรู้ของหลัวซิว ซึ่งตัวสำนึกดังกล่าวก็มาจากบรรพมังกรกระดูกขาวตัวนี้นั่นเอง

ในขณะเดียวกัน บรรพมังกรกระดูกขาวถึงขั้นก้มศีรษะที่ใหญ่โตเท่าภูเขานั่นลงมา ถัดจากนั้นก็มีพลังปกคลุมหลัวซิวเอาไว้ ทำให้เขารู้สึกว่าร่างกายของตัวเองกำลังลอยขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ ก่อนจะร่วงลงบนศีรษะบรรพมังกรกระดูกขาว

ณ เสี้ยววินาทีนี้ หลัวซิวรู้สึกว่าเหมือนจิตวิญญาณระหว่างตนและบรรพมังกรกระดูกขาวได้เชื่อมต่อกันแล้ว ประหนึ่งเขาสามารถออกคำสั่งบรรพมังกรกระดูกขาวที่น่าสยดสยองตัวนี้!

“พระเจ้า นี่มันจะมีทางเป็นไปได้อย่างไร?”

“เขาคือผู้ใดกันแน่? ถึงขั้นเหยียบอยู่บนศีรษะของบรรพมังกรกระดูกขาวอย่างนั้นหรือ!”

“......”

ทุกคนล้วนมึนตึ๊บไปหมดแล้ว ภายในแววตาของทุกคนล้วนเปี่ยมล้นไปด้วยความเหลือเชื่อ ตั้งแต่แดนต้องห้ามกระดูกฝังอุบัติขึ้นมาในยุคโบราณก่อนชุมชนปัจจุบัน ก็ไม่เคยมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นมาก่อนเลย

มีความตะลึงที่ลึกซึ้งทะลุออกมาจากดวงตาที่งดงามของเทพธิดาจิ่วโยวเช่นกัน จู่ ๆ นางก็นึกถึงพระราชสาส์นที่จักรพรรดิเซียนจิ่วโยวทิ้งไว้ ตำนานเล่ากันว่าแดนต้องห้ามกระดูกฝังเป็นสถานที่ที่ผู้แข็งแกร่งท่านหนึ่งในเผ่าไท่ซ่างทิ้งไว้ในยุคโบราณก่อน หรือจะเป็นเพราะบนตัวเขามีสายเลือดของเผ่าไท่ซ่าง?

ไม่มีผู้ใดทราบเลยว่านี่มันเป็นเพราะเหตุใดกันแน่ แม้แต่ตัวหลัวซิวเองก็ไม่ค่อยแน่ชัดเช่นกัน

ทว่ามีจุดหนึ่งที่หลัวซิวแน่ใจคือ เขาที่สามารถควบคุมบรรพมังกรกระดูกขาวไม่ต้องเกรงกลัวใครหน้าไหนในนี้แล้ว!

“ฆ่ามัน!”

ทันใดนั้น หลัวซิวก็ใช้นิ้วชี้ไปทางผู้อาวุโสประมุขเซียนของภูเขาภูตศักดิ์สิทธิ์

โฮกก!

บรรพมังกรกระดูกขาวหันหน้ากลับมา คำรามครั้งหนึ่งแล้วกระโจนเข้าไปสังหาร

ผู้อาวุโสประมุขเซียนนั่นก็ตกใจต่อภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้เช่นกัน เดิมทีคิดว่าครั้งนี้จะสามารถลอบกัดแดนศักดิ์สิทธิ์จิ่วโยว ทำให้ผู้อาวุโสประมุขเซียนตนหนึ่งและเทพธิดาดับสลายสูญสิ้นอยู่ในแดนต้องห้ามแห่งนี้ แต่กลับไม่นึกเลยว่าสถานการณ์จะเกิดการพลิกแพลงที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้

“มึงคือผู้ใดกันแน่!?”

ผู้อาวุโสประมุขเซียนตะคอกเสียงดัง ออร่าความตายที่น่ากลัวได้ผนึกร่างเขาเอาไว้ ก่อนจะกระตุ้นตราประทับสีทองต้านทานพลังโจมตีของบรรพมังกรกระดูกขาว

และในเวลานี้ เหล่าเซียนชั้นฟ้าจากฝั่งแดนศักดิ์สิทธิ์จิ่วโยวก็พุ่งเข้าไปคุ้มกันประมุขเซียนมู่ แล้วไปรวมตัวกับเผ่าพันธุ์มังกรเซียน ก่อนจะถอยทัพกลับไปพร้อมกัน

“เทพธิดา ชายหนุ่มคนนั้นคือผู้ใดรึ?”ผ่านไปนานมากแล้ว หลงเทียนหลิงก็ยังไม่สามารถสลัดความตะลึงงันในใจออกไปได้

เทพธิดาจิ่วโยวส่ายหน้า “รายละเอียดข้าก็ไม่ทราบเช่นกัน แต่สิ่งที่สามารถยืนยันได้คือคนดังกล่าวเป็นมิตรไม่ใช่ศัตรู ครั้งนี้ภูเขาภูตศักดิ์สิทธิ์เจอปัญหาแล้ว”

ท่ามกลางผู้แข็งแกร่งจำนวนมากของเผ่าพันธุ์มังกรเซียน สายตาของหยุนเซวียนกำลังจ้องมองไปทางเงาร่างที่ยืนอยู่บนศีรษะบรรพมังกรกระดูกขาวอย่างรู้สึกสงสัย เงาชุดคลุมยาวดำที่ดูฮึกเหิมและองอาจห้าวหาญ แม้นไม่ว่าจะเป็นพลังออร่าหรือโฉมหน้าภายนอกจะแตกต่างจากหลัวซิวที่นางรู้จักโดยสิ้นเชิง แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด นางมักจะรู้สึกว่าเงาหลังของคนดังกล่าวคล้ายคลึงกับเขามาก

“ตู้มม!”

ตราประทับสีทองถูกบรรพมังกรกระดูกขาวตะบปด้วยกรงเล็บจนกระเด็นออกไป กำลังรบของมันเทียบเท่าประมุขเซียนขั้นสูง ต่อให้ประมุขเซียนทั้งสามร่วมมือกันก็ไม่สามารถต่อกรกับมันได้ แล้วจะนับประสาอะไรกับประมุขเซียนเพียงคนเดียวของภูเขาภูตศักดิ์สิทธิ์?

เมื่อเห็นผู้อาวุโสประมุขเซียนถูกโจมตีจนถดถอยอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าที่งดงามนั่นของตงฟางหยุนอีก็หม่นหมองลงไปเช่นกัน ภายในแววตามีความโหดเหี้ยมปนอยู่เล็กน้อย จ้องเขม็งไปทางเงาร่างที่ยืนอยู่เหนือศีรษะบรรพมังกรกระดูกขาว

“กูรู้แล้วว่ามึงคือผู้ใด! ไท่ซ่างไร้ลักษณ์ ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงได้เป็นร้อยแปดพันเก้า!”

ตงฟางหยุนอีกัดฟันแน่น นางสังเกตเห็นตั้งแต่แรกแล้วว่าชายหนุ่มคนนี้เปลี่ยนแปลงโฉมหน้าออร่าของตัวเอง ทว่าเนื่องจากเขาปรากฏพร้อมเทพธิดาจิ่วโยว นางจึงไม่ได้คิดอะไรมาก

แต่วินาทีนี้เมื่อเห็นว่าเขาถึงขั้นสามารถควบคุมภูตมรณะของสถานที่แห่งนี้ นางก็นึกโยงเข้ากับหลัวซิวได้ทันที

แดนต้องห้ามกระดูกฝังคือสถานที่ที่ผู้แข็งแกร่งในเผ่าไท่ซ่างทิ้งไว้ ถ้าเกิดบอกว่ามีคนสามารถควบคุมภูตมรณะของสถานที่แห่งนี้ เช่นนั้นก็คงมีเพียงคนในเผ่าไท่ซ่างเท่านั้นถึงจะสามารถทำอย่างนี้ได้

และปัจจุบันคนในเผ่าไท่ซ่างที่นางรู้จัก ก็มีเพียงเจ้าหมอนั่นที่มาจากโลกามนุษย์เท่านั้น

ลู่เมิ่งเหยากำลังยืนอยู่ด้านหลังตงฟางหยุนอี จู่ ๆ แววตาที่ดูหม่นหมองไร้แสงนั่นของนางก็เป็นประกายขึ้นมา “หลัวซิว ใช่เจ้าหรือ?”

นางรู้สึกเหมือนหัวใจของตัวเองกำลังถูกขังอยู่ในกรง นางเฝ้าคอยให้ผู้ชายที่ตนรำพึงหาทุกวี่ทุกวันมาช่วยนางออกไปจากที่นี่