บทที่ 3123 อยู่ยงคงกระพัน

“เฉียง! เฉียง! เฉียง!...”

สายฟ้าและประกายไฟระเบิดออกมา ดาบสายฟ้าชั้นสูงของ ฉู่หยุนเฟิง ทำจากวัสดุที่ดีเยี่ยมและสามารถทนต่อหมัดทั้งแปดของหลัวซิวได้โดยไม่ได้รับความเสียหาย

อย่างไรก็ตาม หมัดทั้งแปดนี้ยังต่อยให้ดาบสายฟ้ากระเด็นออกไป และแสงสายฟ้าก็จางลงมาก

“หัตถ์แหลกดารา!”

หลัวซิวขมวดคิ้วเล็กน้อย ยกมือขึ้นแล้วตบฝ่ามือ พลังของฝ่ามือนี้แข็งแกร่งกว่าหมัดทั้งแปดเมื่อครู่นี้มาก

“บูม!”

แสงสายฟ้าบนท้องฟ้าแตกกระจาย ดาบสายฟ้าแตกเป็นผง และการผนึกระหว่างฝ่ามือของหลัวซิวก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

"เข้าล็อกเดิม!"

“บูม!”

วิชาตราประทับเข้าล็อกเดิมระเบิดโล่สายฟ้าของ ฉู่หยุนเฟิง ทันที ภัณฑ์เซียนคุ้มกันชั้นสูงไม่สามารถปิดกั้นวิชาตราประทับพลังอมตะของเขาได้

หัตถ์แหลกดาราและพลังอมตะเจว๋เทียนแตกต่างจากพลังอมตะระดับราชาเซียนทั้งสองอย่าง ตราประทับเข้าล็อกเดิมเป็นพลังอมตะที่สร้างขึ้นโดยหลัวซิวเอง ซึ่งเข้ากันได้ดีกับเส้นทางแห่งโลกยุทธ์ของเขาเอง

ดังนั้น ตราประทับเข้าล็อกเดิมจะมีพลังมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อขอบเขตผลการฝึกฝนและแดนยุทธ์ของเขาแข็งแกร่งขึ้น ในทางกลับกันหัตถ์แหลกดาราและพลังอมตะเจว๋เทียน สองราชาเซียนพลังอมตะจะไม่ทรงพลังมากในโลกเซียน

เพราะมีราชาเซียนมากมายในโลกเซียน และพลังอมตะระดับราชาเซียนก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่นี่

แต่ถึงกระนั้น เมื่อพลังอมตะเดียวกันแสดงอยู่ในมือของหลัวซิว พลังนั้นก็ไม่ธรรมดา

ใบหน้าของ ฉู่หยุนเฟิง เปลี่ยนไปด้วยความตกใจและเขาก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว ร่างกายของเขากลายเป็นสายฟ้า ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ภัณฑ์เซียนชั้นสูงสองชิ้นถูกต่อยจนระเบิดจริง ๆ ร่างเนื้อของคู่ต่อสู้มีพลังมากกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก

“คอยดูข้าฟันร่างเนื้อของเจ้า!”

ฉู่หยุนเฟิงอ้าปากและพ่นแก่นเลือดออกมา เผาผลาญพลังของแก่นเลือดอย่างไม่สนใจอะไร แสงสีฟ้าแห่งสายฟ้าก็บินออกมาจากหว่างคิ้วของเขา

“ภูตเซียนสายฟ้าสิ้นญาณ?”

มีคนรับรู้ถึงต้นกำเนิดของพลังอมตะนี้ มันเป็นพลังอมตะที่มีชื่อเสียงที่สร้างขึ้นโดยผู้แข็งแกร่งกษัตริย์เซียนจากตระกูลดึกดำบรรพ์ จำเป็นต้องฝึกฝนกฎอัสนีถึงในระดับหนึ่งและเพาะพันธุ์ภูตเซียนสายฟ้าสิ้นญาณในตัวหยั่งรู้ เมื่อสังเวยพลังอมตะนี้ออกไป มันจะทำลายตัวหยั่งรู้ของคู่ต่อสู้แล้วฆ่าภูตเซียน แข่งแกร่งนัก

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าฉู่หยุนเฟิงถึงกับใช้ไพ่ตายนี้ และไม่ต้องสงสัยเลยว่าตั้งใจแน่วแน่ที่จะสังหารหลัวซิวที่นี่

“บูม!”

เป็นการยากที่จะหลบเลี่ยงพลังอมตะโจมตีวิญญาณเช่นนี้ และหลัวซิวไม่มีความตั้งใจที่จะหลบเลย ดังนั้นเมื่อภูตเซียนสายฟ้าสิ้นญาณที่โจมตีโดยฉู่หยุนเฟิงก็เข้าไปในวังนี๋หวันของเขาในทันที

“อะไรกันเนี้ย?”

ในตัวหยั่งรู้ของหลัวซิว ภาชนะติ่งปีศาจมังกรโผล่หัวออกจากเตาอย่างเบื่อหน่าย อ้าปากแล้วกลืนสายฟ้าอันสดใสที่บินเข้ามา

“รสชาติก็งั้นๆ น่าเบื่อ... เหตุใดไม่กลับไปนอนต่อล่ะ” ชายคนนั้นบ่นและศีรษะก็หายไปในเตา

แม้ว่าจะไม่มีภูตติ่งปีศาจมังกรภูตเซียนสายฟ้าสิ้นญาณนี้ก็ไม่สามารถทำร้ายหลัวซิวได้เลย เพราะตัวสำนึกของเขาสามรถกลายเป็นไร้ร่างและไม่กลัวการโจมตีด้วยวิญญาณ

การเคลื่อนไหวของร่างกายของเขาไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย แต่เขาเคลื่อนไหวเร็วขึ้นและเข้าหา ฉู่หยุนเฟิง อย่างรวดเร็ว

ฉู่หยุนเฟิงตกตะลึงเมื่อเห็นว่าพลังอมตะหัตถ์แหลกดาราของหลัวซิวกำลังจะโจมตีเขา

“หยุดนะ!”

มีเสียงตะโกนดังมาจากทั่วทุกมุม และศิษย์ตระกูลดึกดำบรรพ์หลายคนที่มาพร้อมกับ ฉู่หยุนเฟิง ก็ตะโกนเสียงดังและพุ่งตรงไปที่หลัวซิว

“พวกเจ้าคิดว่าข้าเป็นคนที่ถูกรังแกง่ายขนาดนั้นเหรอ?”

ใบหน้าของหลัวซิวก็เย็นชาเช่นกัน เดิมทีเขาวางแผนที่จะสอนบทเรียนให้กับ ฉู่หยุนเฟิง แต่อีกฝ่ายพยายามฆ่าเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยกระบวนท่าสังหาร

ในขณะนี้ แม้แต่คนอื่น ๆ ก็โจมตีเขา ซึ่งทำให้ในใจของหลัวซิวก็มีเจตนาฆ่า

“ปัง!”

หัตถ์แหลกดารตกลงมา แม้ว่า ฉู่หยุนเฟิง จะลุกขึ้นเพื่อต่อต้าน แต่ก็ไม่มีผลใด ๆ ศีรษะของเขาระเบิดในทันที และตัวหยั่งรู้ในวังนี๋หวันก็ถูกทำลายล้างเช่นกัน

“เจ้ากล้าหาญมาก เจ้ากล้าที่จะฆ่าศิษย์ตระกูลดึกดำบรรพ์ของเรา!” คนเจ็ดแปดคนล้อมรอบเขา ทั้งหมดเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

“เขาอยากฆ่าข้า แล้วไม่ยอมให้ข้าฆ่าเขารึ?” สายตาหลัวซิวเย็นชาและมองคนเหล่านี้

ในที่สุดเขาก็มองออกว่าฉู่หยุนเฟิงเป็นเพียงเหยื่อ หมากที่ถูกหลอกใช้

หากเขาไม่สามารถเอาชนะ ฉู่หยุนเฟิง ได้ ด้วยท่าทางของ ฉู่หยุนเฟิง เมื่อครู่นี้ จะต้องฆ่าเขาอย่างแน่นอน