บทที่ 353 เจ้าตำหนักจื่อ

ตอนแรกมีจักรพรรดิยุทธ์หลายคนที่ไปสถานที่อื่นค้นหาโอกาสสมบัติ ก็ได้ยินข่าวมาว่า หลังจากที่ได้ยินเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ แต่ละคนเผยให้เห็นสีหน้าเหลือเชื่อ

ในเวลาเดียวกัน ในใจของผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิยุทธ์ทุกคนก็ไม่พอใจเป็นอย่างมาก พวกเขาลำบากตรากตรำ ไม่ง่ายเลยที่จะเดินมาถึงที่นี่ตลอดทาง หรือว่าก็แบบนี้ ก็ลำบากทำแทนคนรุ่นหลังอย่างหลัวซิวงั้นเหรอ?

แม้ว่าจะเป็นจักรพรรดิยุทธ์หยวนเฉิง สีหน้าก็ยังดูไม่ค่อยดีนัก ผลการฝึกตนของเขาก็ถูกพันธนาการไว้ขั้นสูงของจักรพรรดิยุทธ์ขั้น4มาเป็นเวลานานมากแล้ว ต้องการโอกาสสมบัติอย่างเร่งด่วน ทะลุผ่านจักรพรรดิยุทธ์ขั้น5

แม้ว่าเจ้าตำหนักจื่อเป็นผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิยุทธ์ แต่อยู่ที่นี่ไม่สามารถใช้วิชาบินหนีได้ ในไม่ช้าก็ถูกหลัวซิวไล่ตามขึ้นมาทัน

“ถาวหนานหยุน เจ้าจะไปไหนหรือ?”

แสงคลุกเคล้าเข้าด้วยกัน ร่างกายของหลัวซิวค่อยๆโผล่ออกมา และขวางทางไปของเจ้าตำหนักจื่อ

เมื่อได้ยินหลัวซิวเรียกชื่อจริงของตัวเอง สีหน้าของเจ้าตำหนักจื่อก็มืดมนขึ้นมา ตั้งแต่ที่เขานั่งบนบัลลังก์ของเจ้าตำหนักจื่อ ไม่มีใครเรียกชื่อนี้นานหลายปีมากแล้ว?

“หลัวซิว ผู้อาวุโสว่านตำหนักจื่อของข้า ก็ตายอยู่ในมือของเจ้าใช่ไหม?”เจ้าตำหนักจื่อก็ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ทำให้วิชาห้ามค่ายกลโบราณของผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิยุทธ์ทุกคนทำอะไรไม่ได้ แต่กลับถูกหลัวซิวยับยั้งไว้ได้ เหมือนปลาได้น้ำอยู่ที่นี่ เจ้าตำหนักจื่อก็ปะติประต่อการเสียชีวิตของว่านเหลียนเฉิง อยู่ด้วยกันกับหลัวซิว

“ถูกต้อง มือสังหารว่านตายด้วยน้ำมือของข้าจริงๆ ยังมีลูกชายสองคนของเจ้าด้วย ข้าก็เป็นคนฆ่า”หลัวซิวพูดอย่างไม่สนใจไยดี

ในขณะนี้ เจ้าตำหนักจื่อก็เข้าใจในทันทีว่า ถาวโจว่จวิ้นที่เสียชีวิตในแดนปริศนา หลัวซิวก็เป็นคนฆ่า

เขารู้ว่า ในเมื่อหลัวซิวกล้าที่จะบอกเรื่องราวทั้งหมดนี้ออกมา ก็ตั้งใจให้ตัวเองเสียชีวิตอยู่ที่นี่

เจ้าตำหนักจื่อผนึกรวมพลังจิตแท้รอบตัว“เจ้าก็ไม่กลัวว่าอาจารย์มกุฏยุทธ์ในตำหนักจื่อของข้าหรือไง?”

ผู้แข็งแกร่งระดับมกุฏยุทธ์ ไม่ต้องพูดถึงว่าอยู่ในพื้นที่รอบนอกของประเทศเทียนหวูแห่งนี้ ต่อให้อยู่ทั้งโลกแสงดาว ก็ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นผู้แข็งแกร่ง

“เอาอาจารย์มกุฏยุทธ์แห่งตำหนักจื่อของเจ้ามาขู่ข้างั้นหรือ?”หลัวซิวเผยรอยยิ้มเยาะเย้ย “ไม่ต้องพูดถึงว่าอาจารย์มกุฏยุทธ์นั้นจะรู้ว่าข้าเป็นคนทำหรือเปล่า ต่อให้รู้แล้วยังไง?”

ขณะที่พูด หลัวซิวก็บีบมือเป็นพลังตราประทับ พลังมหาศาลของวิชาห้ามค่ายกลโบราณ ราวกับ十万大山หล่นลงมา

“หลัวซิว ตำหนักจื่อของข้าไม่ได้มีความแค้นมากนักกับเจ้า ตราบใดที่เจ้ายอมปล่อยข้าไป ข้าตำหนักจื่อจะทำการชดเชยให้กับเจ้าได้ และสาบานต่อมารในใจออกมา ไม่มีทางสืบสาวเรื่องราวที่เจ้าฆ่าลูกศิษย์ของตำหนักจื่อของข้าอย่างแน่นอน”

สีหน้าของเจ้าตำหนักจื่อเปลี่ยนไป ในขณะที่ร่างกายก็ถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว ยกมือโยนยันต์หยกแผ่นหนึ่งออกไป

นี่ไม่ใช่ยันต์สีน้ำเงินขั้นที่6ธรรมดา แต่เป็นยันต์สีม่วงขั้นที่7 หลังจากเปิดใช้งาน ม่านแสงสีม่วงจะปรากฏออกมา ปกป้องรอบกายของเจ้าตำหนักจื่อไว้

เนื่องจากว่าเจ้าตำหนักจื่อมีมหาอำนาจของผู้แข็งแกร่งระดับมกุฏยุทธ์ออกนั่งบัญชาการรักษาการณ์ด้วยตัวเอง ถาวหนานหยุนในฐานะเจ้าตำหนัก มียันต์สีม่วงขั้นที่7ช่วยรักษาชีวิต ก็กลับสมเหตุสมผล

หลังจากที่เปิดใช้งานยันต์คุ้มกันสีม่วงขั้น7 เจ้าตำหนักจื่อไม่กล้าที่จะอยู่หยุดชั่วครู่ และใช้ความเร็วของวิชาท่าร่างอย่างเต็มที่ ขอเพียงออกจากที่นี่อย่างรวดเร็ว

“ตาย!”

ตามด้วยเสียงตะโกนเย็นชาของหลัวซิว พลังของวิชาห้ามค่ายกลโบราณกลายเป็นแสงทองดำ ทุกแสงทองดำ ก็มีพลังฆ่าจักรพรรดิยุทธ์ระดับต่ำในวินาทีเดียว

ตูม! ตูม! ตูม! ……

เสียงคำรามรุนแรงดังก้องอยู่ในส่วนลึกของตำหนักเสวียนดำ ภายใต้การโจมตีของพลังวิชาห้ามค่ายกลโบราณ เจ้าตำหนักจื่อไม่ได้เสียชีวิต ก็อาศัยพลังของยันต์คุ้มกันขั้น7 พุ่งออกมาจากในแสงทองดำที่เต็มไปทั่วท้องฟ้า

“ฮ่าๆ ไอ้สกุลหลัว เจ้าทำอะไรข้าไม่ได้หรอก!”