บทที่ 354 ไม่ว่าจะมาวิธีไหนก็สามารถรับมือได้

แม้ว่าในตะเกียงวิญญาณจะมีเทพจิตชีวีอยู่ดวงหนึ่ง ยังมีโอกาสฝึกตนใหม่ได้ แต่ถ้าเกิดเทพจิตในร่างกายถูกทำลายในเวลานี้ การฝึกตนอย่างหนักมาหลายปี ก็จะสูญสิ้นไปทุกอย่างที่สร้างเอาไว้ เพียงอาศัยเทพจิตชีวีดวงนั้นของในตะเกียงวิญญาณฝึกตนใหม่ ต่อให้ครองวิญญาณร่างกายที่มีความสามารถดี อยากจะฟื้นฟูผลการฝึกตน ก็ต้องใช้เวลานานมาก

ทุกอย่างนี้ ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่ถาวหนานหยุนอยากเห็นอย่างแน่นอน เขารู้ดีมากว่าถ้าเกิดสูญเสียความแข็งแกร่งไป ตำแหน่งความรุ่งโรจน์ของเขา ก็จะหายตามไปด้วย

“ต่อให้เจ้าพูดจนท้องฟ้าทะลุเป็นรูมา ข้าก็ไม่มีทางปล่อยเจ้าไป!”

หลัวซิวขี้เกียจที่จะพูดจาไร้สาระเสียด้วยซ้ำ ก็ควบคุมพลังวิชาห้ามค่ายกลโบราณในทันที ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า แสงทองดำฟันอากาศธาตุขาดทีละดวง ทำให้เจ้าตำหนักจมอยู่ในนั้น

“ตราตำหนักจื่อ!”

ถาวหนานหยุนแสดงทักษะของทั้งร่างกายออกมา ต่อต้านแสงระดมฆ่าของค่ายกลโบราณ ในเวลาเดียวกันก็ตะโกนใส่จักรพรรดิยุทธ์คนอื่นอีกมากมายว่า: “ถ้าหากพวกเจ้ามองดูข้าถูกฆ่า รอหลังจากที่ข้าตาย ไอ้เดรัจฉานสกุลหลัวนี้ คนต่อไปก็จะลงมือกับหนึ่งในนั้นของพวกเจ้า?”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา สายตาของผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิยุทธ์หลายคนสั่นไหว เพราะว่าสิ่งที่เจ้าตำหนักจื่อพูดนั้นมีความเป็นไปได้สูงมาก

ลองคิดดู ถ้าหากหลัวซิวคนนี้ได้รับมรดกของผู้แข็งแกร่งโบราณในที่นี้ เพื่อเก็บเป็นความลับ ทางเลือกที่ดีที่สุดก็คือฆ่าปิดปาก

ถ้าหลัวซิวมีความแข็งแกร่งทัดเทียมเสมอเหมือนผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิยุทธ์ก็เท่านั้น ประเด็นสำคัญคือผลการฝึกตนของเขาไม่ได้สูง อยู่ที่นี่อาศัยพลังของวิชาห้ามค่ายกลโบราณถึงสามารถต่อต้านจักรพรรดิยุทธ์ได้ ถ้าเกิดออกไป แค่จักรพรรดิยุทธ์คนหนึ่ง ก็สามารถที่จะฆ่าเขาได้อย่างง่ายดาย

“กำราบ!”

หลัวซิวโจมตีพลังตราประทับออกมา ภายใต้แสงที่คลุกเคล้าเข้าด้วยกัน เงาลวงเขาทองดำไท่เสวียนก็ได้ปรากฏตัวขึ้น ตูมตามดังมาเสียงหนึ่ง กำราบเจ้าตำหนักจื่ออยู่ที่เชิงเขา และไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

ยันต์คุ้มกันขั้น7คุ้มกายที่สร้างขึ้นโดยร่างกายของเขาไม่สามารถถูกทำลายได้ แต่ภายใต้การกำราบของวิชาห้ามค่ายกลโบราณ โดยพื้นฐานเจ้าตำหนักจื่อไม่มีพลังต้านทานด้วยซ้ำ

สำหรับการยุยงให้แตกกันเมื่อกี้นี้ของเจ้าตำหนักจื่อ หลัวซิวไม่ได้สนใจด้วยซ้ำ ต่อให้ผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิยุทธ์เหล่านี้ที่อยู่ในเหตุการณ์ร่วมมือด้วยกันทั้งหมด ก็ทำอะไรเขาไม่ได้

พลังของยันต์คุ้มกันขั้น7ถูกใช้ไปอย่างต่อเนื่อง เจ้าตำหนักจื่อประคับประคองนานกว่าครึ่งชั่วโมง พลังของยันต์คุ้มกันขั้น7ก็หมดลงในที่สุด ต่อจากนั้นโดยพื้นฐานก็ไม่มีพลังต้านทานแม้แต่น้อย ถูกแสงรัดคอตาย กลายเป็นหมอกเลือดผืนหนึ่ง

เจ้าตำหนักจื่อนี้ไม่ได้เลือกที่จะทำลายตัวเองเหมือนกับฝานไท่เต๋อ หลังจากที่ร่างกายแตกเป็นเสี่ยงๆ ยาทองกลมๆเม็ดหนึ่ง ก็ตกลงไปที่พื้น

หลัวซิวไม่ได้เอื้อมมือไปเก็บ บทเรียนครองวิญญาณของว่านเหลียนเฉิงในก่อนหน้านี้ก็ค่อยๆปรากฏชัดเจนขึ้นมา ยังมีผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิยุทธ์หลายคนในบริเวณใกล้เคียงที่กำลังจับตามองดู รอคอยเวลา ถ้าเกิดตัวเองถูกครองวิญญาณ วิญญาณตัวหยั่งรู้ถูกโจมตี ไม่แน่อาจจะเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นได้

เขาหยิบกล่องหยกที่ใช้เก็บยาทิพย์ออกจากแหวนเก็บของมากล่องหนึ่ง ยื่นมือออกไป เก็บยาทองไว้ในกล่องหยก กล่องหยกนี้สลัดลายเส้นค่ายกล สามารถที่จะแยกการตรวจจับความรู้สึกตัวสำนึกได้

นอกจากนี้ยังมีแหวนเก็บของของเจ้าตำหนักจื่อ สิ่งของที่ดีมากมายในนั้นก็ทำให้คนหวาดกลัว แค่กองพะเนินเทินทึกของหินพลังจิตชั้นกลาง ก็มีเกือบสามแสนกว่า และหินพลังจิตชั้นสูงล้ำค่ากว่านั้น ก็มีเกือบหมื่นก้อน

ความมั่งคั่งจำนวนมหาศาลแบบนี้ ทำให้คนตกใจจนพูดไม่ออก

ผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิยุทธ์ทุกคน เงียบอีกครั้ง

จากความล้มเหลวการทำลายค่ายกลของเหว้ยห้าวหราน จนกระทั่งหลัวซิวสามารถที่จะควบคุมวิชาห้ามค่ายกลโบราณภายในตำหนักแห่งนี้ได้อย่างกะทันหัน ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง ผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิยุทธ์หลายคนเสียชีวิตอยู่ในมือของหลัวซิวแล้ว

ในบรรดาจักรพรรดิยุทธ์ที่เสียชีวิต ก็มีผู้ยิ่งใหญ่ที่มีผลการฝึกตนจักรพรรดิยุทธ์ขั้น4เช่นฝานไท่เต๋อ และเจ้าตำหนักจื่อ!

ชายหนุ่มคนนี้ ก็มีความกล้าหาญอย่างยิ่งจริงๆ บอกว่าเขาเป็นคนกระทำผิดอย่างเหิมเกริม ก็ไม่เพียงพอที่จะอธิบายได้

เพราะว่าตัวของเขาเองไม่มีความแข็งแกร่งในระดับจักรพรรดิยุทธ์ แต่เพียงเพราะว่าเขาเชี่ยวชาญเทคนิคลับหรือว่าเป็นสมบัติพิเศษบางอย่าง ถึงสามารถที่จะควบคุมวิชาห้ามค่ายกลโบราณที่นี่ได้