บทที่ 396 หุบเขาจิตนภา

ช่วงเวลาอันอบอุ่นมักสั้นเสมอ หลัวซิวถูกลิขิตให้ฆ่าคนนับไม่ถ้วนตามที่แดนแต่งตั้งเทวทูตกล่าวไว้

ลู่เจิ้งเซี๋ยงส่งคนมาอีกครั้ง

หลัวซิวบอกเหยียนเยว่เอ๋อร์เกี่ยวกับหุบเขาจิตนภา

“ตามที่เจ้าพูด ลู่เจิ้งเซี๋ยงผู้นี้คงไม่มีเจตนาดี” หลังจากที่เหยียนเย่วเอ๋อร์ได้ยินเรื่องนี้ นางขมวดคิ้วและพูดว่า “เขาเป็นจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 6 แม้ว่าข้าทานยาเมฆามรณะฐาน การฝึกฝนถึงจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 3 แล้ว เว้นแต่จะแผดเผาชีวีพลังเลือดอีกครั้ง ไม่อย่างนั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา”

“ไม่ว่าเขาจะมีแผนร้ายอย่างไร ในเมื่อเขาส่งคนมา เราไปพบเขากันเถอะ” หลัวซิวกล่าวด้วยรอยยิ้ม

มันยังคงเป็นห้องนั่งเล่นเหมือนครั้งที่แล้ว แต่คราวนี้ ไม่ใช่การประชุมระหว่างหลัวซิวและลู่เจิ้งเซี๋ยง หลัวซิวพาเหยียนเยว่เอ๋อร์มา และข้างลู่เจิ้งเซี๋ยงก็มีหญิงสวมที่สง่างามและหรูหราสวมชุดกระโปรงยาว ตาสวยยั่วยวนนั่งอยู่

“ฮ่าฮ่า ให้ข้าแนะนำกับพวกเจ้าสองคน นี่คือไป๋หลิงเซวียน ซึ่งได้รับเชิญจากข้าในครั้งนี้ ไปสำรวจหุบเขาจิตนภา” ลู่เจิ้งเซี๋ยงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

หญิงงามที่ชื่อไป๋หลิงเซวียนยิ้มและพยักหน้าเป็นการทักทาย

“นามสกุลของข้าคือเหยียน” เหยียนเยว่เอ๋อร์พูดอย่างเรียบง่ายและชัดเจนด้วยท่าทางที่ไม่แยแส

นอกจากหลัวซิวแล้ว เวลาที่เผชิญหน้ากับคนอื่น นางไม่ชอบพูด

ลู่เจิ้งเซี๋ยงไม่สนใจทาทีที่ไม่แยแสของเหยียนเยว่เอ๋อร์ ยิ้มเล็กน้อย “ไม่รู้ว่าแม่นางเหยียนและผู้น้อย คิดยังไง?”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา ไป๋หลิงเซวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย “ หัวหน้าแก๊งลู่ การฝึกฝนของน้องสาวผู้นี้คือแดนจักรพรรดิยุทธ์ ดังนั้นจึงไม่เป็นไรที่จะเชิญนางไปด้วย แต่น้องชายผู้นี้ดูเหมือนว่าการฝึกฝนจะอยู่ในแดนราชายุทธ์ใช่ไหม?”

ไป๋หลิงเซวียนผู้นี้เป็นผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 4 และดูเหมือนว่าจะไม่เต็มใจที่จะจัดกลุ่มกับราชายุทธ์

“ฮ่าฮ่า ข้าจะไปหาประสบการณ์เอง ถ้าข้าไม่ไป นางก็จะไม่ไปเหมือนกัน” หลัวซิวหัวเราะ

“หือ?”นัยน์ตาที่สวยงามของไป๋หลิงซวนแวบวาบด้วยความแปลกใจ นางดูออกแล้ว ทั้งสองคนที่อยู่ตรงข้ามดูเหมือนจะไม่นำโดยแม่นางเหยียนที่มีการฝึกฝนแดนจักรพรรดิยุทธ์ กลับเป็นชายหนุ่มผู้นี้ที่มีเพียงการฝึกฝนถึงแดนราชายุทธ์

“ฮ่าฮ่า ถ้าเจ้าต้องการไปด้วยก็ไม่เป็นไร มีจักรพรรดิยุทธ์ทั้งสามอย่างเราอยู่ จะปกป้องเจ้าให้ปลอดภัยแน่นอน” ลู่เจิ้งเซี๋ยงกล่าวพร้อมกับหัวเราะเสียงดัง

จากนั้นเขาก็มองไปที่ ไป๋หลิงเซวียน “เทพธิดาไป๋ อาจไม่รู้อะไรบางอย่าง ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าหนุ่มกับแม่นางเหยียนนั้นไม่ธรรมดา”

ครั้งนี้ไป๋หลิงเซวียนเข้าใจทันที เห็นได้ชัดว่าทั้งสองมีความสัมพันธ์กัน แต่สิ่งที่ทำให้นางสงสัยคือแม่นางเหยียนนี้ ถึงแดนจักรพรรดิยุทธ์และสวยงามมากเช่นนี้ ทำไมนางถึงชอบผู้ชายธรรมดาเช่นนี้?

หลังจากนั้น ไม่กี่คนก็เลิกพูดคุยเกี่ยวกับปัญหานี้ต่อไป เรื่องที่หลัวซิวจะติดตามไปด้วย ไป๋หลิงเซวียนก็เงียบไป นับว่าให้เกียรติลู่เจิ้งเซี๋ยง

“เวลาสามวัน ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม หลังจากสามวัน เราจะพบกันที่เขาปี่ซิวนอกเมืองเมืองโม่โหลว” คราวนี้ ลู่เจิ้งเซี๋ยงเรียกทุกคนที่นี่เพื่อบอกเรื่องนี้

มีเพียงลู่เจิ้งเซี๋ยงเท่านั้นที่รู้ว่าซากปรักหักพังโบราณของหุบเขาจิตนภาอยู่ที่ไหน แต่หลัวซิวก็อยากรู้เช่นกันว่าลู่เจิ้งเซี๋ยงคนนี้ต้องการทำอะไร

เพราะลู่เจิ้งเซี๋ยงผู้นี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับเขา แต่จู่ๆ เขาก็พาเขาไปสำรวจซากปรักหักพังโบราณ จะไม่มีกลอุบายอยู่ในนั้นได้อย่างไร?

แม้ว่าหลัวซิวจะไม่รู้ว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของลู่เจิ้งเซี๋ยงคืออะไร แต่เขาก็ชัดเจนจุดประสงค์ของตนเองมาก เขาจะไปเยี่ยมชมซากปรักหักพังโบราณของหุบเขาจิตนภา และอาจหาโอกาสที่เหมาะสมเขาได้บ้าง

สำหรับหลัวซิว เวลาสามวันก็เพียงพอแล้วที่จะทำสิ่งต่างๆ มากมาย