บทที่ 509

เนื่องจากเวลาที่กำหนดคือเจ็ดวันต่อมา และหลัวซิวที่กลั่นยาเสร็จแล้ว ก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะไปทำการแลกเปลี่ยนกับอาจารย์สำนักฉางเหอ

ในเมื่อยังเหลือเวลาอีกสี่วัน หลัวซิวจึงได้ตัดสินใจฟื้นฟูพลังจิตแท้ที่เสียไปในการกลั่นยา

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภายในระยะเวลา7วันนั้น อาจารย์สำนักฉางเหอก็สามารถนั่งนิ่ง ๆ หลับตาทำสมาธิปรับลมปราณอยู่ในตำหนักวัฏสงสาร

เมื่อหลัวซิวปรากฏตัวขึ้นที่ตำหนักวัฏสงสารอีกครั้ง อาจารย์สำนักฉางเหอก็ลืมตาขึ้น พูดพร้อมเสียงหัวเราะ “เจ้าสำนักหลัวช่างตรงเวลาเสียจริง”

“เฮอะ ๆ ข้าน่ะเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับคำสัญญาเสมอ”

หลัวซิวพูดพร้อมรอยยิ้ม ยื่นขวดหยกที่บรรจุยาเสวียนหยวนลายทองสี่เม็ดให้

ทั้งสองสำเร็จการทำการแลกเปลี่ยนในครั้งนี้ อาจารย์สำนักฉางเหอมองไปทางหลัวซิว “ไม่รู้ว่าเจ้าสำนักหลัวจะช่วยแนะนำท่านอาจารย์ของท่าน ให้ข้าได้รู้จักได้หรือไม่?”

หลัวซิวได้ยินดังนั้น สีหน้าก็พลันปรากฎรอยยิ้มเจื่อน ๆ “มิใช่ว่าข้าไม่ยินยอมแนะนำให้ท่านรู้จัก แต่ท่านอาจารย์ของข้านั้นปลีกวิเวกจากโลกไปนานหลายปี ไม่ต้องการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องทางโลก”

ยิ่งลึกลับ ก็ยิ่งทำให้คนไม่สามารถมองเห็นรายละเอียดได้ สำหรับท่านอาจารย์ลวงตาคนนี้ หลัวซิววางแผนไว้ว่าจะให้เป็นความลึกลับไปตลอด

อาจารย์สำนักฉางเหอเสียดายนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้พยายามเซ้าซี้ต่อ จากนั้นก็กล่าวลาหลัวซิวและหมุนตัวเดินจากไป

หลัวซิวเมื่อมองเห็นกล่องหยกที่บรรจุหินตรีภพเอาไว้ ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มกว้างจนเห็นแผงฟันขาว

เมื่อมีหินตรีภพนี้ เขาแน่ใจว่าภายในอีกไม่กี่วันก็สามารถบรรลุถึงแดนจักรพรรดิยุทธ์ ร่างเนื้อร่างยุทธ์ก็เป็นไปได้อย่างมากว่าจะบรรลุถึงแดนมกุฏ

อีกทั้งหินตรีภพชิ้นนี้ เขาก็ยังมียาเสวียนหยวนลายทองที่เพิ่งกลั่นไปอีกด้วย ยาชนิดนี้สามารถยกระดับผลการฝึกตนพลังจิตแท้ได้ กลั่นหนึ่งเตาได้แปดเม็ด แบ่งให้อาจารย์สำนักฉางเหอสี่เม็ด ก็ยังเหลืออีกสี่เม็ด

อาศัยว่าเขาร่างเนื้อร่างยุทธ์บรรลุถึงแดนจักรพรรดิช่วงปลาย สามารถทนต่อพลังของยาระดับเจ็ดได้

ในวันนี้สำหรับหลัวซิวแล้วนั้น สามารถกล่าวได้ว่าพร้อมด้วยทุกอย่าง ขาดอย่างเดียวก็คือเวลา

หลังจากนั้นหลัวซิวที่เพิ่งเข้าไปฝึกตนปิดขังอยู่ในหอฝึกฝนแดนปริศนา ผ่านไปได้ไม่นาน ก็มีข้อความส่งเข้ามา อาจารย์สำนักฉางเหอระหว่างทางที่กำลังกลับไปสำนักเขาถูกคนฆ่าตายเสียแล้ว

หลัวซิวไม่สนใจที่จะฝึกตนปิดขัง รีบออกจากหอฝึกฝนแดนปริศนาในทันที มาถึงที่ตำหนักวัฏสงสาร