บทที่ 510

เขาลุกขึ้นและเดินออกไปจากตำหนักวัฏสงสารในทันที เงยหน้ามองไปทางด้านนอกของสำนักเขา เห็นร่างสองร่างยืนอยู่ข้างนอก รอบกายมีรังสีลมปราณที่แข็งแกร่งของมกุฎยุทธ์ผู้แข็งแกร่งของแผ่กระจายออกมา

หนึ่งในนั้น ก็คือหลี่เสวียนหยาง คนที่อยู่ข้างกายเขา เป็นชายวัยกลางคนที่ใส่ชุดคลุมยาวสีทอง สีหน้าเคร่งขรึม จ้องมองค่ายพิทักษ์เขาแห่งสำนักไท่เสวียนอย่างดุเดือด

เมื่อเห็นหลัวซิวปรากฏตัว หลี่เสวียนหยางชี้มาทางเขา และพูดกับชายวัยกลางคนชุดคลุมทองที่อยู่ข้างกายว่า “ศิษย์พี่เจียง คนผู้นี้คือคนที่ร่วมมือกับหลี่ฉางเหอ ฆ่าผู้เพื่อนยุทธ์ป๋ายหลี่!”

ชายวัยกลางคนชุดคลุมทองคนนี้ นามว่าเจียงตงหลิว และเป็นเพื่อนที่สนิทของป๋ายหลี่หยวนหลงในอาณาจักรตะวันตก เป็นพี่น้องร่วมสาบาน

ป๋ายหลี่หยวนหลงเสียชีวิตในค่ายพิทักษ์เขาของเทียนเหอ หลี่เสวียนหยางก็ได้แจ้งกับเจียงตงหลิว คนคนนี้จึงรีบรุดมาที่นี่เพื่อแก้แค้นในทันที

เมื่อได้ยินเช่นนั้น รังสีอาฆาตบนตัวของเจียงตงหลิวยิ่งน่าหวาดกลัวขึ้นไปอีก “ข้ากับป๋ายหลี่หยวนหลงเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน ไม่ว่าใครก็ตามที่ทำร้ายเขาจนตาย ข้าเจียงตงหลิวจะทำให้มันต้องชดใช้ด้วยชีวิต!”

เขาชี้ไปที่หลัวซิวที่อยู่ท่ามกลางค่ายพิทักษ์เขา “กล้าออกมาสู้กับข้าหรือไม่?”

“เป็นถึงมกุฎยุทธ์ แต่กลับท้าทายข้าที่เป็นเพียงราชายุทธ์คนหนึ่งเท่านั้น เจ้าไม่กลัวอับอายขายหน้า ถูกหัวเราะเยาะหรือ?” หลัวซิวเผยยิ้มเย็นชา “อาจารย์สำนักฉางเหอ เจ้าฆ่าหรือ?”

“หากใช่แล้วจะเป็นเช่นไร? ข้าเจียงตงหลิวที่มาครั้งนี้เพื่อแก้แค้นให้กับป๋ายหลีเพื่อนข้า หลี่ฉางเหอจายแล้ว คนต่อไปก็คือเจ้า!” เจียงตงหลิวพูดพร้อมกับรังสีอาฆาต

“หากเจ้ามีปัญญา นั่นก็เข้ามาฆ่าข้าสิ” หลัวซิวไม่ใส่ใจ เมื่อสะบัดมือ ค่ายพิทักษ์เขาก็ปรากฏขึ้นที่ทางเข้า มันเป็นท่าทางเชิญชวนให้บุรุษผู้นั้นเข้ามาตาย

หลี่เสวียนหยางสีหน้าพลันเปลี่ยน สถานการณ์เช่นนี้ ทำให้เขาเผลอคิดถึงเหตุการณ์ที่เทียนเหอ หากไม่ใช่ว่าเขา ป๋ายหลี่หยวนหลงและซุนเชียนซางทั้งสามคนถูกขังไว้ในค่ายพิทักษ์เขา เรื่องมันจะเลยเถิดมาจนถึงจุดนี้ได้อย่างไร?

เจียงตงหลิวก็ไม่ได้โง่ รู้ดีถึงความเก่งกาจของค่ายพิทักษ์เขา หัวเราะเสียงเย็น “ถึงอย่างไรเจ้าก็เป็นถึงเจ้าแห่งสำนัก แต่กลับเอาแต่พึ่งพาค่ายพิทักษ์เขา หากเจ้ามีความกล้าจริง ๆ ก็ออกมาสู้กับข้าโดยตรง”