บทที่ 552

“ข้ารู้ว่าพวกเจ้าอยู่ในแดนปริศนานี้มานาน และจะอึดอัดตายอยู่แล้ว แต่ในไม่ช้าพวกเจ้าจะมีโอกาสได้ออกไปดูโลกภายนอกแล้วล่ะ” หลัวซิวพูดเสียงดังขณะยืนอยู่กลางอากาศ

“สามารถออกไปยังโลกภายนอกได้จริงหรือ?” อสูรกายทั้งหมดมองหน้ากันและกัน ข้างในใจอยากจะออกไปมาก

...

ตั้งแต่หลัวซิวออกจากสำนักเขาไท่เสวียน เวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ ชั่วขณะก็ผ่านไปหนึ่งปีกว่าแล้ว

ตอนนี้ทั่วทั้งประเทศเทียนหวู มีเพียงไท่เสวียนเท่านั้นที่มีผู้แข็งแกร่งระดับแดนมกุฎเฝ้าอยู่

ด้วยการสนับสนุนจากสำนักไท่เสวียน เมื่อก่อนตระกูลสวีซึ่งเคยอยู่ลำดับสุดท้ายของตระกูลสิบอันดับแรกของประเทศเทียนหวู ได้กลายมาเป็นผู้ที่มีอำนาจในดินแดนแห่งนี้ เวลาเพียงปีเดียว พวกเขาก็ได้ขยายอำนาจอย่างรวดเร็วและกลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่ง ในประเทศเทียนหวู

อ่อนแอกว่าตระกูลสวีเล็กน้อยก็คือตระกูลเหยียน เพราะจักรพรรดิยุทธ์เทียนเฟิ่ง เหยียนเยว่เอ๋อร์จากตระกูลเหยียนเป็นผู้หญิงของเจ้าสำนักไท่เสวียน!

วันนี้ มีตำหนักที่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ในเมืองเทียนหวู มีรูปปั้นหงส์เหินนวสวรรค์สองรูปวางอยู่ที่หน้าประตู ซึ่งเป็นสำนักใหญ่ของตระกูลเหยียนในเมืองเทียนหวู

ในห้องใต้หลังคาที่อยู่ลึกเข้าไปในตำหนัก เจ้าตระกูลเหยียนมองดูคนสามคนที่นั่งอยู่ข้างหน้าเขา สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา

สามคนนี้มีเครื่องหมายเปลวเพลิงพิเศษอยู่บนคิ้วของพวกเขา คนหนึ่งเป็นหญิงชุดขาว คนหนึ่งเป็นชายชราในชุดสีเขียว และอีกคนเป็นชายวัยกลางคนในชุดแดง

“ตั้งแต่สมัยโบราณ ตระกูลเหยียนเป็นหนึ่งในตระกูลแยกของเผ่าหงส์เรา ในเมื่อตระกูลเหยียนของพวกเจ้ามีผู้ปสามารถปลุกสายเลือดของเผ่าหงส์ คนที่เก่งกาจเช่นนี้ จะต้องกลับไปสู่สำนักใหญ่เผ่าหงส์ของเราโดยธรรมชาติ”

คนแรกที่พูดคือชายชราชุดเขียว

ชายชราในชุดสีเขียวผู้นี้ชื่อเฟิ่งหลิง เป็นผู้คุมกฎของสำนักใหญ่เผ่าหงส์ ความแข็งแกร่งของเขาโดดเด่นในบรรดาผู้แข็งแกร่งมกุฎยุทธ์จำนวนมากในสำนักใหญ่ของเผ่าหงส์

ครั้งนี้ได้รู้มาว่า ในประเทศเทียนหวูอาณาจักรใต้ มีผู้มีความสามารถคนหนึ่งได้ปลุกสายเลือดเผ่าหงส์ เขาเลยรับคำสั่งมาที่นี่