บทที่ 556

ผู้ที่ได้ปลุกเลือดหงส์โบราณขึ้นมา ทันทีที่เข้าสู่สำนักใหญ่ของเผ่าหงส์ จะต้องได้รับการฝึกฝนอย่างดี ความสำเร็จในอนาคตจะไม่ต่ำแน่นอน

เดิมที ถ้าเขาสามารถเป็นผู้ที่นำเหยียนเยว่เอ๋อร์กลับไปที่สำนักใหญ่ได้ เขาจะมีโอกาสเป็นเพื่อนกับนางได้ หากในอนาคต นางสามารถประสบความสำเร็จ เขาก็จะได้รับประโยชน์จากนางด้วย

แต่ในขณะนี้ถูกเฟิ่งหงเสว่ขัดขวางแผนการของเขาไปหมด และบางทีอาจจะทำให้คนดังที่กำลังจะเข้าไปในสำนักใหญ่ขุ่นเคือง!

หลังจากตำหนิเฟิ่งหงเสว่แล้ว เฟิ่งหลิงก็สงบอารมณ์ลงและมองไปที่เกาเหลียนหงด้วยรอยยิ้ม “ข้าคือเฟิ่งหลิง ในเมื่อเจ้าสำนักไท่เสวียนไม่อยู่ ไม่รู้ว่าตอนนี้ผู้ใดเป็นผู้ดูแลสำนักไท่เสวียน?”

เดิมทีเกาเหลียนหงคิดว่าอีกฝ่ายจะใช้กำลังโดยตรงเพราะอีกฝ่ายแข็งแกร่ง แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายสุภาพแบบนี้ เขาก็ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร

เขาไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “ก่อนการเดินทางเจ้าสำนักเคยกล่าวไว้ว่าเรื่องในสำนักให้ข้า เกาเหลียนหง รับผิดชอบเรื่องต่างๆในสำนัก”

“ฮ่าฮ่า เป็นผู้คุมกฎเกานี่เอง ข้าคือเฟิ่งหลิง” ก่อนหน้านี้เฟิ่งหลิงก็ได้รู้จากปากของเจ้าตระกูลเหยียนแล้วว่ามกุฎยุทธ์เพียงคนเดียวในสำนักไท่เสวียนคือเกาเหลียนหงผู้นี้

เกาเหลียนหงกำหมัดคารวะ “ไม่รู้ว่าแขกผู้มีเกียรติทั้งสามจากเผ่าหงส์มาไท่เสวียน เพื่อเรื่องใด?”

แม้เขาจะคาดเดาได้บ้าง แต่เขาไม่ได้พูดออกมาโดยตรง

“ผู้คุมกฎเกา พวกข้ามาจากที่ไกล เพื่อเรื่องสำคัญอยู่แล้ว ยืนคุยกันข้างนอกแบบนี้คงไม่เหมาะสมนะ?”หญิงชุดขาว เฟิ่งเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เกาเหลียนหงรู้สึกทำอะไรไม่ค่อยถูกเล็กน้อย ที่จริงเขาก็รู้มารยาทดี แต่เขาเดาเจตนาของอีกฝ่ายได้ ดังนั้นเขาจึงไม่อยากให้คนเหล่านี้เข้าไปมาในสำนักเท่านั้นเอง

แต่อีกฝ่ายได้พูดโดยตรงถึงขนาดนี้แล้วไปแล้ว เขาไม่สามารถแสร้งทำเป็นโง่อีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงค่ายกลคุ้มเขา เชิญคนทั้งสามของเผ่าหงส์ให้เข้ามา

...