บทที่ 593

“หลัวซิว กล้าขึ้นไปประลองกับข้าหรือไม่?”

เสียงหนักหยาบดังลอยเข้ามาในหู เงาร่างสายหนึ่งได้กระโดดลงจากแท่นบัวเพลิงอัคคี สู่กลางเวทีประลองยุทธ์

เจ้าของของเสียงนี้ คืออัจฉริยะที่เจ้ายุทธจักรพลานุภาพต้วนฉือเทียนเลือกให้เข้าแข่งขัน หลี่จ้านนั่นเอง!

หลัวซิวอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “เจ้าตัวใหญ่ผู้โง่เขลา ข้ากับเจ้ามีความแค้นอะไรกัน ทำไมเจ้าถึงได้กัดข้าไม่ปล่อย?”

“เจ้าไม่กล้าหรือ?” เสียงของหลี่จ้านเป็นเหมือนดั่งสายรุ้ง ผู้คนที่ชมการประลองอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงแทบทั้งหมดต่างก็ได้ยินอย่างชัดเจน

“ผลการฝึกตนในระดับมกุฎยุทธ์ขั้นสี่? ในอัจฉริยะรุ่นใหม่นับร้อยคนเหล่านี้ เพียงพอที่จะอยู่ในยี่สิบอันดับแรกแล้ว!”

“คนผู้นี้มีนามว่าหลี่จ้าน เหมือนจะเป็นอัจฉริยะที่เจ้ายุทธจักรพลานุภาพแห่งอาณาจักรเหนือให้ความสำคัญ ฝีมือจะต้องแข็งแกร่งอย่างแน่นอน

บนท้องฟ้าเหนือแท่นประลองยุทธ์กลุ่มที่สาม ถูกหลี่จ้านท้าประลองโดยการเรียกชื่อพร้อมแซ่ หลัวซิวรู้สึกหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้จริง ๆ

“เจ้าตัวใหญ่ผู้โง่เขลา เจ้ารนหาที่เองนะ!” หลัวซิวดวงตากะพริบ และเตรียมที่จะลงไปประลองด้วย

ทว่าในตอนนี้นี่เอง เงาร่างสายหนึ่งกลับได้ลงไปเร็วยิ่งกว่าหลัวซิวหนึ่งก้าว

“ข้าจางเฟิงขอทราบความสามารถของเจ้า!”

ผลการฝึกตนของจางเฟิงผู้นี้ด้อยกว่าหลี่จ้านเล็กน้อย อยู่ในระดับมกุฎยุทธ์ขั้นสาม แต่สามารถโดดเด่นออกมาจากอัจฉริยะมากมายได้ จักต้องมีฝีมือในการสู้ข้ามขั้นอย่างแน่นอน

“เจ้าอ่อนแอเกินไป! สามารถจัดการได้ภายในสามกระบวนท่า” หลี่จ้านหัวเราะเยาะ เขาบีบหมัดของตนเอง เสียงนิ้วดังลั่นเป๊าะ

“สามกระบวนท่า? เจ้าไม่กลัวจะหักหน้าตนเองหรืออย่างไร?”

ในฐานะอัจฉริยะ จางเฟิงเองก็เป็นผู้ที่โอหังไม่น้อย ถูกอีกฝ่ายไม่เห็นอยู่ในสายตาเช่นนี้ ความโมโหก็ได้ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าทันที

อาวุธต่อสู้ของจางเฟิงนั้นคือหอกยาวขั้นดินสูง ใช้พลังทั้งหมดในทันทีที่ลงมือ แสดงทักษะยุทธ์ระดับยิ่งเลิศออกมา

อัจฉริยะรุ่นใหม่ทุกคนที่สามารถโดดเด่นออกมาในแดนศักดิ์สิทธิ์นั้น ต่างก็ได้ฝึกวิชายุทธ์ในระดับยิ่งเลิศ นับว่าเป็นเรื่องที่แสนจะธรรมดา

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีที่ดุเดือดและรุนแรงของจางเฟิง หลี่จ้านไม่ได้เห็นอยู่ในสายตาเลยสักนิด เขาต่อยออกไปหนึ่งหมัด ก็ได้ทำลายการโจมตีของอีกฝ่ายไป