บทที่ 594

เจ้ายุทธจักรพลานุภาพต้วนฉือเทียนลูบคางของเขา และยิ้มกล่าว: “หวูซิว บุรุษหนุ่มที่เจ้าเลือกมาผู้นี้ มีความกล้าไม่น้อย แต่มีเพียงแค่ความกล้านั้นคงไม่พอ แขนขาเล็ก ๆ นั่น เกรงว่าคงจะรับหมัดของหลี่จ้านไม่ได้”

“เจ้ายุทธจักรพลานุภาพคอยดูเอาเถอะ” เจ้ายุทธจักรอัคคีหวูชิวหรี่ตาลงเล็กน้อย

เมื่อเห็นเจ้ายุทธจักรอัคคีหวูชิวสงบเช่นนี้ เจ้ายุทธจักรพลานุภาพต้วนฉือเทียนก็ได้ทำเสียงหึออกมาอย่างเย็นชาหนึ่งครั้ง แม้จะรู้สึกผิดปกติเล็กน้อย แต่จักรพรรดิยุทธ์ขั้นเจ็ดผู้หนึ่งและมกุฎยุทธ์ขั้นสี่ผู้หนึ่ง ช่องว่างระหว่างทั้งสองนั้น ไม่ใช่เพียงแค่เล็กน้อย

ยิ่งไปกว่านั้นเขาเป็นคนฝึกฝนหลี่จ้านมาเองกับมือ อาศัยระดับมกุฎยุทธ์ขั้นสี่ เคยได้ข้ามขั้นสังหารมกุฎยุทธ์ขั้นหกผู้หนึ่งที่อาณาจักรเหนือมาก่อน

“เจ้าตัวใหญ่ เจ้าคือนักยุทธ์กลั่นร่างงั้นหรือ?” หลัวซิวยืนอยู่ที่ด้านหน้าหลี่จ้าน และถามด้วยรอยยิ้มขึ้นมาหนึ่งประโยค

“ใช่แล้วอย่างไรเล่า?” หลี่จ้านก้มลงมองหลัวซิว พลางบีบหมัด เหมือนกำลังบอกว่า ดูร่างของข้าสิ ดูกล้ามเนื้อนี่สิ ใช่นักยุทธ์กลั่นร่างหรือไม่ ยังต้องให้ข้าพูดอีกหรือ?

แต่ที่ทำให้หลี่จ้านคิดไม่ถึงก็คือ หลัวซิวได้ยิ้มออกมา แสดงให้เห็นฟันสีขาวที่มีอยู่เต็มปาก กล่าว: “บังเอิญเสียจริง ข้าเองก็เป็นนักยุทธ์กลั่นร่าง”

“เจ้าก็เป็นนักยุทธ์กลั่นร่าง?”

เมื่อหลี่จ้านได้ยินคำพูดนี้ มุมปากก็กระตุกขึ้นมาสองครั้ง อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าหัวเราะขึ้นมา

“ข้าไม่สนว่าเจ้าจะเป็นนักยุทธ์กลั่นร่างหรือไม่ ภารกิจของข้าคือเอาชนะเจ้า!”

ทันใดนั้นเอง หลี่จ้านก็ต่อยออกมาหนึ่งหมัด พุ่งเข้าใส่หน้าของหลัวซิว

เผชิญหน้ากับการโจมตีของหลี่จ้าน หลัวซิวได้ย่อร่างลงเล็กน้อย ลมอันดุเดือดจากพลังหมัดได้พัดผ่านศีรษะของเขาไป

ในวินาทีที่เขาย่อตัวลง หลัวซิวเองก็ได้ต่อยหมัดออกมาอย่างกะทันหัน หกเข้าใส่บริเวณท้องน้อยของหลี่จ้าน

“แค่อาศัยเจ้าจะทำลายการป้องกันของข้าได้เช่นนั้นหรือ?”

หลี่จ้านไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด ต่อให้หลัวซิวบอกว่าตนเป็นนักยุทธ์กลั่นร่าง ในสายตาของหลี่จ้าน คนผู้นี้มีผลการฝึกตนในระดับจักรพรรดิยุทธ์ขั้นเจ็ด ร่างเนื้อจะสู้ร่างยุทธ์แดนมกุฎของตนได้อย่างไร?

ทว่าวินาทีต่อมา การเคลื่อนไหวของหลี่จ้าน ก็พลันหยุดชะงักลง

ปัก!

หมัดที่แสนจะธรรมดาหมัดหนึ่ง ต่อยเข้าที่ท้องน้อยของเขาเต็ม ๆ หลี่จ้านก้มลงไปมอง เหมือนกับได้โดนฟ้าผ่า