บทที่ 606

นี่เองที่เรียกว่าสาวน้อยเหลียนเอ๋อร์ ที่ดึงดูดความสนใจของทุกคน

นางดูเป็นสาวน้อยอายุสิบห้าสิบหกปี มีความคิดอ่านเป็นเด็กและตัวเล็กน่ารัก

แต่สำหรับนักยุทธ์แล้วอายุไม่สามารถดูได้จากภายนอก หลายๆ คนดูเหมือนยังหนุ่มสาว แต่นั่นเป็นเพราะผลจากการฝึกวรยุทธ์ทำให้ใบหน้าอ่อนเยาว์ แต่ในความเป็นจริงแล้วอาจจะเป็นเพียงคนแก่ที่มีอายุมากกว่าร้อยปี

คนส่วนใหญ่มักจะมองไม่ออก แต่คนใหญ่คนโตของแดนศักดิ์สิทธิ์ทุกแดนต่างพากันเบิกตากว้าง

“นี่คือสาวน้อยอัจฉริยะแห่งสระบัวแท้แดนตะวันออกหรือ”

“ได้ยินมาว่าสาวน้อยคนนี้เพิ่งจะมีอายุเพียงสิบสี่ปี……”

บุคคลใหญ่โตที่รู้จักกันมาก่อนต่างใช้ตัวสำนึกในการพูดคุยแลกเปลี่ยนกัน และข้อมูลที่เปิดเผยออกมานั้นทำให้ทุกคนเริ่มเครียดขึ้น

มกุฎยุทธ์ขั้น 6 อายุสิบสี่ปีงั้นหรือ

ยังไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องอื่นเพียงแค่ความเร็วในการฝึกฝน ก็เพียงพอที่จะทำให้อัจริยะบุคคลผู้ไร้เทียมทานใต้หล้าทั้งหมดพากันอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

และยิ่งไม่ต้องพูดถึง นางไม่ได้ฝึกตนแค่เพียงมกุฎยุทธ์ขั้น 6 เท่านั้น แต่ในเวลาเดียวกันยังฝึกฝนวิชายิ่งเลิศทั้งสองไปจนถึงแดนขั้นสูงแล้วด้วย

“สาวน้อยคนนี้ไม่ธรรมดาเลย” สี่เจ้ายุทธจักรอัคคีหวูชิวก็ย่อมมองออกถึงความไม่ธรรมดาของสาวน้อยผู้นี้

เจ้ายุทธจักรมรณาเซียวโป๋ยังคงมีทีท่าไม่สนใจเช่นเคย ราวกับว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบกายทั้งหมดไม่มีความข้องเกี่ยวกับตัวเอง

เจ้ายุทธจักรมรณาเซียวโป๋และเจ้ายุทธจักรพลานุภาพต้วนฉือเทียน ต่างพากันหันไปมองเทวีหานยู่เป็นตาเดียว

เทวีหานยู่ผู้นี้ปกครองแดนตะวันออก มีฉายาว่าเจ้ายุทธจักรหยกนารา และมีความสัมพันธ์ที่ดีกับแดนศักดิ์สิทธิ์สระบัวแท้

“นางคือองค์กุมารพรสวรรค์” เทวีหานยู่หัวเราะเบาๆ

“อะไรนะ องค์กุมารพรสวรรค์รึ”

เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา แม้แต่เจ้ายุทธจักรมรณาเซียวโป๋ก็ยังแสดงอาการที่เปลี่ยนแปลงไป

จักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำเคยเล่าให้หลัวซิวฟังว่า บนฟ้าดินนี้สมบัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็คือการเกิดจากครรภ์ฟ้าดินที่เรียกว่าแดนพรสวรรค์”