บทที่ 711

ตลอดเวลามานี้ เขาเป็นอันดับหนึ่งในบรรดาคนรุ่นใหม่ที่เป็นที่ยอมรับกันทั่วไป ตอนนี้กลับได้ถูกเหยียบย่ำอยู่ที่ปลายเท้า จะให้ซิงหลิงทนได้อย่างไร?

นอกจากนี้ในบรรดาผู้คนทั้งหมด เขาเป็นคนเดียวที่สามารถผ่านชั้นสี่ของหอคอยสุดหล้ามาได้

“ข้าไม่มีหน้าที่ต้องมาตอบคำถามเจ้า” จงสุนเหลือบมองซิงหลิงอย่างเย็นชา ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นนายน้อยของตำหนักดารานภา แต่สำหรับตนแล้ว สถานะเช่นนี้กลับไม่นับอะไร

ซิงหลิงไม่ได้ถกเถียงอีกต่อไป แต่ภายในใจก็ยังไม่สามารถยอมรับเรื่องที่หลัวซิวแข็งแกร่งกว่าตัวเองได้

“คะแนนรวมของมันคิดจะเอาชนะข้า เว้นแต่มันจะสามารถผ่านชั้นที่สี่ของหอคอยสุดหล้าด้วยวิธีที่สองไปได้”

ความยากของหอคอยสุดหล้าชั้นที่สี่ ซิงหลิงได้สัมผัสมาแล้ว อาศัยกฎสี่ชนิดถึงสามารถทนอยู่ในชั้นที่สี่เป็นเวลาหนึ่งก้านธูปมาได้อย่างลำบาก ต้องการสังหารเจ้ายุทธจักรทั้งสามคน ยากเสียยิ่งกว่าอีก

ซิงหลิงรู้สึกอึดอัดที่บริเวณหน้าอก สายตากวาดมองไปรอบด้าน ตามหาเงาร่างของหลัวซิว แต่กลับไม่พบเห็นใด ๆ เลย

ตามอันดับเมื่อตอนประลองยุทธ์ หลัวซิวสามารถฝึกตนอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป็นเวลาหนึ่งเดือน

ด้วยเหตุนี้หลังจากที่หลัวซิวออกมาจากที่พักของเทวทูตจื่อเยียน ก็ตรงไปที่ตำหนักเต๋าทันที เพื่อใช้ระยะเวลาหนึ่งเดือนที่เหลืออยู่อย่างเต็มที่

ในตำหนักเต๋า ด้านหนึ่งหลัวซิวตระหนักรู้ร่อยรอบแห่งกฎ อีกด้านหนึ่งเริ่มฝึกฝนภูตอัคคีร้อยแปร

ก่อนที่จะเข้ามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เขาอาศัยพลังไสยอัคคีที่เจ้ายุทธจักรอัคคีหวูชิวถ่ายทอดให้ ลองผสานภูตอัคคีกลืนกินกับภูตอัคคีเปลวเยือกเข้าด้วยกัน

แต่ในตอนนั้นผสานกันไม่สำเร็จ เพราะคิดจะผสานภูตอัคคีสองชนิดเข้าด้วยกัน เป็นกระบวนการค่อยเป็นค่อยไปทีละขั้นตอน

ในวันนี้ได้มีภูตอัคคีร้อยแปร เป็นธรรมดาที่วิชาหลอมอัคคีที่เจ้ายุทธจักรอัคคีหวูชิวถ่ายทอดให้จะไม่มีประโยชน์อันใดอีก ดังนั้นครั้งนี้ หลัวซิวไม่ได้ผสานภูตอัคคีสองชนิดเข้าด้วยกัน แต่เป็นกลืนกิน!

เมื่อเทียบกับการผสานข้าด้วยกันแล้ว การกลืนกินเหี้ยมโหดยิ่งกว่า ถูกกำหนดเอาไว้แล้วว่าภูตอัคคีทั้งสองชนิดนี้จะหายไปโดยสิ้นเชิง!