บทที่ 712

ในขณะเดียวกัน มกุฎอัคคีนภาแดงก็ได้มีจุดตันเถียนเป็นศูนย์กลางและแผ่ซ่านไปยังส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย พลังอันมหาศาลเติมเต็มไปทั่วร่างกาย

ภูตอัคคีเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่กำเนิดจากฟ้าดิน ภูตอัคคีที่แตกต่างกันออกไป มีแหล่งกำเนิดที่ไม่เหมือนกัน และการฝึกฝนของภูตอัคคีร้อยแปร คือการอาศัยพลังแหล่งกำเนิดของภูตอัคคีกลืนกินมาแย่งชิงดูดกลืนบ่อเกิดของภูตอัคคีอื่น ๆ

ภูตอัคคีกลืนกินได้กลืนกินบ่อกำเนิดของภูตอัคคีเปลวเยือก แต่พลังอันมหาศาลที่มีอยู่ในภูตอัคคีมาแต่เดิม จะกระจายไปโดยอัตโนมัติ กลายเป็นสารอาหารเพื่อเพิ่มระดับผลการฝึกตน

พลังอันบริสุทธิ์ถูกกลั่นแปรอย่างต่อเนื่อง ผลการฝึกตนพลังจิตแท้ของหลัวซิวเพิ่มขึ้นเรื่อง ๆ แสงสว่างสาดส่องไปทั่วร่างกาย ในตอนที่มกุฎอัคคีนภาแดงฝึกฝนสำเร็จนั่นเอง ผลการฝึกตนของเขาก็ได้มาถึงจุดหัวเลี้ยวหัวต่อ และกำลังจะบรรลุถึงแดนมกุฎยุทธ์ขั้นเจ็ด

หลัวซิวรู้สึกดีอกดีใจขึ้นมา ในตอนที่เข้าพึ่งเข้ามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์นั้นพึ่งจะอยู่ในแดนมกุฎยุทธ์ขั้นหนึ่ง คิดไม่ถึงว่าผ่านไปแค่หนึ่งปีกว่า ๆ เขาก็ใกล้จะบรรลุถึงแดนมกุฎยุทธ์ขั้นเจ็ดแล้ว

หลับตารวบรวมสติ นำพาจิตใจและความรู้สึกนึกคิดให้อยู่ในสภาพที่สงบที่สุด หลัวซิวขับเคลื่อนวงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพจนถึงขีดสุด รวบรวมพลังทั้งหมดเพื่อทะลวงจุดคอขวด

ไม่รู้ว่าเป็นเช่นนี้อยู่นานเท่าใด จู่ ๆ คลื่นพลังจิตอันดุเดือดก็ได้กระจายไปทั่วตำหนักเต๋า และเนื่องจากพลังงานไม่เพียงพอ ทำให้ปราณทิพย์อันมหาศาลที่อยู่เหนือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ถูกนำพามายังตำหนักเต๋า

“หือ? ปราณทิพย์ต่างรวมกันไปยังตกหนักเต๋า ดูท่าหลัวซิวจะบรรลุอีกแล้ว” ในตำหนักที่อยู่บนยอดเขาสูงสุด เทวทูตจื่อเยียนค่อย ๆ ลุกยืนขึ้น ใบหน้าแฝงไปด้วยรอยยิ้ม

“ฮ่า ๆ บรรลุจากมกุฎยุทธ์ขั้นปฐมภูมิถึงมกุฎยุทธ์ขั้นกลางได้ภายในระยะเวลาเพียงหนึ่งปี และแดนในการตระหนักรู้กฎยิ่งสูงกว่า ความสำเร็จในอนาคตของคนผู้นี้ไร้ขีดจำกัด” ไม่ไกลจากเทวทูตจื่อเยียนนัก เจ้าแดนหลิวมือลูบเคราขาวพลางยิ้มกล่าว

เทวทูตจื่อเยียนพยักหน้า แต่จู่ ๆ สีหน้าก็เปลี่ยนไป “ในมือเขายังมีภูตอัคคีชนิดอื่นอยู่อีกหรือ?”

นางสัมผัสได้แล้วว่าหลัวซิวฝึกฝนการเปลี่ยนแปลงครั้งที่หนึ่งของภูตอัคคีร้อยแปรได้สำเร็จ นึกกว่าเขาได้กลืนกินภูตอัคคีฟ้าครามแต่ตอนนี้นางกลับยังคงสัมผัสถึงกลิ่นอายของภูตอัคคีฟ้าครามได้อยู่ เช่นนั้นภูตอัคคีที่เขากลืนกืนไปเมื่อสักครู่จะต้องเป็นภูตอัคคีชนิดอื่นอย่างไม่ต้องสงสัย

ในตำหนักเต๋า หลัวซิวถือลูกแก้วที่มีขนาดเท่ากำปั้นลูกหนึ่งเอาไว้ในมือ เป็นภูตอัคคีที่เจ้าแดนหลิวให้เป็นรางวัลกับเขานั่นเอง