บทที่ 743

เรื่องราวได้ถูกแก้ไขแล้ว เจ้ายุทธจักรอัคคีหวูชิวก็พูดคุยกับหลัวซิวเล็กน้อย จากนั้นก็ขับเรือรบกลับออกไป

หลัวซฺวยืนกลางอากาศ ด้านล่างเป็นสำนักเขาไท่เสวียนในอดีต ตอนนี้เป็นที่รกร้างไปหมดแล้ว

นอกจากตัวเขาเองแล้ว คนอื่นๆ ในสำนักไท่เสวียนล้วนไม่รู้ว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น

หลัวซิวยังไม่คิดจะกลับไปยังแดนตำหนักจื่อ แยกร่างเป็นชุดดำกับชุดขาว เขาใช้ร่างชุดขาวสัมผัสได้ถึงทุกสิ่งทุกอย่างในแดนตำหนักจื่อ

“จะต้องรีบเพิ่มพลังเสียแล้ว”

หลัวซิวส่ายหัว จากนั้นก็รีบหายตัวไปอย่างรวดเร็ว ต่อให้ตอนนี้เขามีพลังต่อสู้ที่สามารถต่อต้านเจ้ายุทธจักรขั้นปฐมภูมิได้แล้ว แต่มันก็ยังไม่พอ

เพราะว่าจากพลังที่เพิ่มขึ้นของตนเองนั้น เขาก็จะเจอกับผู้แข็งแกร่งที่เก่งมากขึ้นเรื่อยๆ มีเพียงเพิ่มพลังของตนเองตลอดเวลา ถึงจะอยู่รอดในโลกฝึกยุทธ์นี้ได้

ไม่อย่างนั้นต่อให้มีพลังต่อสู้ระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์ แต่เหนือจากนี้ ก็ยังมีเทพมารระดับแดนนิรันดร์กาลอีกมากมาย ที่พร้อมจะบีบให้เราหายใจไม่ออก

ห้าแดนศักดิ์สิทธิ์ในอาณาจักรทางใต้ หนึ่งในนั้นมีแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่ง ชื่อว่า แดนศักดิ์สิทธิ์หยุนไห่ สร้างอยู่บนยอดบนสุดของเมฆ

ในหมู่แดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายนั้น แดนศักดิ์สิทธิ์หยุนไห่ไม่ค่อยมีชื่อเสียง ค่อนข้างธรรมดา มีผู้แข็งแกร่งระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์แค่สองคน

คนหนึ่งคือ เจ้าศักดิ์สิทธิ์หยุนไห่ อีกคนคือธิดาเทพหยุนไห่

ไม่ได้มีเทพศักดิ์สิทธิ์เป็นใหญ่คนเดียวเหมือนกับแดนศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ ในแดนศักดิ์สิทธิ์หยุนไห่ ตำแหน่งของธิดาเทพจะสูงกว่าเทพศักดิ์สิทธิ์เสียอีก

เพราะว่าธิดาเทพหยุนไห่คนปัจจุบันนี้ เก่งกาจวิชาแห่งชะตา

วิชาแห่งชะตานี้ สืบทอดกันผ่านสายธิดาเทพหยุนไห่เท่านั้น และธิดาเทพหยุนไห่ทุกคน และชั่วชีวิตสามารถใช้วิชาแห่งชะตาได้แค่9ครั้งเท่านั้น ถ้าเกิน9ครั้ง ต่อให้มีผลการฝึกตนสูงแค่ไหน ก็จะต้องตาย