บทที่ 751

“น้ำกับไฟเข้ากันไม่ได้ ในเมื่อน้ำมรณาจิ่วหยินคือภูตน้ำชนิดหนึ่ง เช่นนั้นข้าข่มด้วยภูตอัคคี ไม่รู้ว่าจะต่อต้านได้หรือไม่?”

หลัวซิวความคิดผันเปลี่ยน ยกมือและซัดมกุฎอัคคีนภาเหลืองก้อนหนึ่งออกไปทันที

วินาทีที่มกุฎอัคคีนภาเหลืองสีทองและน้ำมรณาจิ่วหยินกระทบกัน เสียงซู่ซ่าก็ดังมาไม่ขาดสาย น้ำสีดำถูกเปลวเพลิงแผดเผา ควันสีดำลอยโขมง กลิ่นเหม็นสาบกระทบจมูก ทำให้คนแทบอยากจะอาเจียน

ยิ่งไปกว่านั้นแล้วกลิ่นเหม็นสาบนี้ ต่อให้ปิดกั้นประสาทสัมผัสทั้งห้า ก็ส่งผลกระทบต่อตัวสำนึกของจอมยุทธ์ ทำให้คนหน้ามืดเวียนหัว

เมื่อเทียบกับน้ำมรณาจิ่วหยินในทะเลสาบแล้ว มกุฎอัคคีนภาเหลืองก้อนหนึ่งที่หลัวซิวซัดออกไปนั้นไม่เป็นที่สะดุดตาเลยสักนิด ดังนั้นในระยะเวลาเพียงแค่สองลมหายใจเข้าออก มกุฎอัคคีนภาเหลืองก้อนนั้นก็ได้ถูกน้ำมรณาจิ่วหยินทับถมไป แม้ว่าจะได้แผดเผาน้ำมรณาจิ่วหยินไปไม่น้อย แต่สำหรับน้ำในทะเลสาบแล้ว มันไม่นับอะไรเลย

แต่จากการทดสอบในเมื่อสักครู่ หลัวซิวพบว่าใช้วิธีไฟต้านน้ำ สามารถถ่วงดุลน้ำมรณาจิ่วหยินได้จริง

ถึงแม้น้ำมรณาจิ่วหยินจะชั่วร้ายอย่างที่สุดก็ตาม แต่มกุฎอัคคีนภาเหลืองของหลัวซิวก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน มันเป็นสิ่งที่การรวมไฟทิพย์ทั้งสามชนิด

“โฮกก!”

ทันใดนั้นเอง เสียงร้องคำรามดังมาจากก้นทะเลสาบดำ ราวกับว่ามีสัตว์ร้ายโบราณได้ถูกทำให้ตื่นจากการหลับใหล จึงคำรามออกมาด้วยความโมโห

“พวกเจ้าสองคนถอยไป!” หลัวซิวสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“กลิ่นความชั่วร้ายอันเป็นที่น่ารังเกียจ ทว่าแข็งแกร่งยิ่งนัก” เหลียนเอ๋อร์เองก็ได้ตกใจเสียงนี้คำรามนี้จนหน้าถอดสี

“เป็นภูตน้ำมรณาจิ่วหยินหรือ?” ต้าวหวูซินดึงเหลียนเอ๋อร์ถอยไปอย่างรวด ในเมื่อน้ำมรณาจิ่วหยินเป็นน้ำทิพย์ ก็ต้องมีภูตน้ำเป็นธรรมดา

และเวลานี้ภูตน้ำได้ตื่นจากการหลับใหล เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะมกุฎอัคคีนภาเหลืองที่หลัวซิวซัดออกไปเมื่อสักครู่

น้ำกับไฟเข้ากันไม่ได้ ภูตน้ำใด ๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของภูตอัคคี ล้วนต้องรู้สึกรังเกียจโดยสัญชาตญาณ

ไม่รู้ว่าทะเลสาบน้ำมรณาจิ่วหยินแห่งนี้ผ่านกาลเวลามานานเพียงใด ภูตน้ำที่กำเนิดขึ้นมานั้นจะต้องแข็งแกร่งไร้ที่เปรียบเป็นแน่