บทที่ 752

เทวทูตจื่อเยียนผู้นั้นบอกกับเขาว่า รอเขามีฝีมือในระดับเจ้ายุทธจักร สามารถมาที่นี่เพื่อค้นหาภูตอัคคีได้

ทว่าภูตอัคคีได้อยู่ในส่วนลึกของทะเลสาบมรณาจิ่วหยินแห่งนี้ และที่นี่ยังมีภูตน้ำมรณาจิ่วหยิน เพียงแค่รัศมีพลังที่แผ่ซ่านออกมา ก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าเจ้ายุทธจักรแต่งตั้งอย่างเจ้ายุทธจักรอัคคีและเจ้ายุทธจักรหงส์อีกหลายเท่ายิ่งนัก

อย่าว่าแต่ฝีมือในระดับเจ้ายุทธจักรเลย ต่อให้มีฝีมือในระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์ เกรงว่าคงไม่พอให้ภูตน้ำมรณาจิ่วหยินได้ยืดเส้นสายด้วยซ้ำ

ดังนั้นเมื่อหลัวซิวได้เห็นงูดำขนาดมหึมาตัวนี้ ถึงรู้สึกว่าตนได้ถูกเทวทูตจื่อเยียนผลักสู้ขวากหนามเข้าให้เสียแล้ว

อย่างไรก็ตามหลัวซิวก็ไม่ได้หวาดกลัวจนเกินเหตุ โชคดีที่เขาได้ฝึกวิชาแบ่งร่างดับเบิ้ล ต่อให้ร่างแยกชุดดำต้องตายอยู่ที่นี่ พอถึงตอนนั้นก็สามารถใช้ผู้เป็นอมตะมาฟื้นคืนชีพอยู่ในแดนตำหนักจื่อได้

นอกจากนี้แล้วลูกแก้วความเป็นตายก็ได้อยู่ในร่างแยกชุดขาว แม้ต้องตายอยู่ตรงนี้มันก็จะไม่หายไป

เพียงแต่ว่าไฟทิพย์ทั้งสามชนิดที่เขารวบรวมมาอย่างยากลำบากคงต้องเสียเปล่าแล้ว และยังมีสามสมบัติวิเศษเสวียนดำที่อยู่ในร่างกายของเขา ก็ล้วนเป็นสมบัติวิเศษระดับมหาจักรพรรดิ

ในตอนที่หลัวซิวคิดหลับตารอความตายนั่นเอง ทันใดนั้นเองแหวนเก็บของที่สวมอยู่บนนิ้วมือก็ได้สั่นสะท้านขึ้นมา จากนั้นม้วนหยกชิ้นหนึ่งก็ได้ลอกออกมาจากแหวนเก็บของเอง ส่องแสงสีดำทมิฬ

“นี่คือ......” หลัวซิวมีสีหน้าสงสัยขึ้นมา ม้วนหยกที่ลอยออกมาเองชิ้นนี้ เป็นม้วนหยกที่เทวทูตจื่อเยียนมอบให้เขาในตอนนั้นนั่นเอง ในนั้นได้ใส่ไว้ด้วยแผนที่การเดินทางมายังที่แห่งนี้

“หือ? เป็นกลิ่นอายของเจ้านาย เหตุใดบนร่างของเจ้าลูกมดตัวน้อยอย่างเจ้าถึงได้มีกลิ่นอายของเจ้านายได้?” งูยักษ์สีดำได้พูดภาษามนุษย์ออกมา ลูกตาสีดำจ้องมองหลัวซิวตาไม่กะพริบ ทำให้เขารู้สึกเหมือนว่าร่างกายของเขาแทบจะถูกกระแสพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ซ่านออกมาสะท้านให้แตกกระจาย

“เทวทูตจื่อเยียนเป็นคนมอบม้วนหยกนี่ให้ข้า” หลัวซิวกล่าวตามความจริง ในขณะเดียวกันนั้นจากคำพูดของงูดำยักษ์ หลัวซิวคาดว่าเจ้านายที่มันเอ่ยถึง ก็น่าจะเป็นเทวทูตจื่อเยียนแล้ว

นี่มันทำให้หลัวซิววางใจลงมาเล็กน้อย คราวนี้คงไม่ต้องตายแล้วล่ะ