บทที่ 811

“ความแข็งแกร่งของมังกรเจียวสะท้านเพลิงน่าจะอยู่ที่แดนเจ้ายุทธจักรขั้นปลายขั้น 9 และค่ายกลพรสวรรค์อย่างน้อยก็ขั้น 8” ถังอันกล่าว

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลัวซิวก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมอง ถังอันด้วยความประหลาดใจ คนผู้นี้ผลการฝึกตนแค่เจ้ายุทธจักรขั้นปฐมภูมิ แต่สามารถหลบหนีจากการไล่สังหารของมังกรเจียวสะท้านเพลิงแดนเจ้ายุทธจักรขั้นปลายขั้น 9 ได้ เห็นได้ว่าความแข็งแกร่งไม่ธรรมดา

“มังกรเจียวสะท้านเพลิงแดนเจ้ายุทธจักรขั้นปลายขั้น 9 นั้นไม่ยากเลยที่จะรับมือ แต่ค่ายกลพรสวรรค์ขั้น 8 นั้นค่อนข้างจะรับมือได้ยาก...” หวูเย๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ระดับผลการฝึกตนของเขาคือเจ้ายุทธจักรขั้น 9 ซึ่งสามารถกล่าวได้ว่าเป็นเจ้ายุทธจักรขั้นสูง และเขามาจากแดนศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ พลังทักษะยุทธ์ที่ฝึกฝนนั้นต่างเป็นระดับวิชายิ่งเลิศ จะไม่วางอสูรร้ายที่อยู่ในระดับแดนเดียวกันไว้ในสายตา

แต่ดังที่ทุกคนทราบ ค่ายกลพรสวรรค์นั้นต้องการนักค่ายกลระดับที่สูงกว่าจึงจะสามารถถอดค่ายกลได้ ค่ายกลพรสวรรค์ขั้น 8 โดยทั่วไปต้องการปรมาจารย์ค่ายกลขั้น 9 ลงมือถึงจะแน่ใจว่าจะสำเร็จ

“ค่ายกลพรสวรรค์ขั้น 8 บางทีข้าอาจจะถอดค่ายกลนี้ได้” หลัวซิวกล่าวขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“เจ้าเป็นปรมาจารย์ค่ายกลระดับเจ้ายุทธจักรขั้น 9?” คนอื่นๆ อีกหลายคนมองดูหลัวซิวด้วยความประหลาดใจ

ไม่ว่าจะเป็นนักค่ายกล นักกลั่นยาหรือนักกลั่นสมบัติ มีคนเพียงไม่กี่คนที่สามารถไปถึงขั้น 9 ได้ เหตุผลหลักก็คือการเลื่อนขั้นนั้นยากกว่าการเลื่อนระดับผลการฝึกตนมากนัก

ในโลกแสงดาว มีผู้แข็งแกร่งแดนเจ้ายุทธจักรในแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่น้อย แต่ปรมาจารย์เจ้ายุทธจักรขั้น 9 มีน้อยมากจนน่าสงสาร โดยเฉลี่ยแล้วแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่งมีหนึ่งหรือสองคนไม่เลวแล้ว

สำหรับปรมาจารย์มหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 9 นั้น ยิ่งน้อยมาก มีเพียงแดนศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ทั้งสี่แห่งเท่านั้นที่แต่ละแห่งมีคนหนึ่ง

หลังจากประสบกับความหายนะในสมัยโบราณ ไม่เพียงแต่วิถียุทธ์การฝึกตนจะยากต่อการสืบสานความรุ่งเรืองในอดีต แต่ยังรวมถึงการสืบทอดของค่ายกล กลั่นยาและกลั่นสมบัติที่ขาดหายไปมากมาย

“ข้าสามารถลองได้ แต่ข้าไม่รับประกันว่าจะสำเร็จ ข้าต้องดูค่ายกลพรสวรรค์ก่อน”