บทที่ 810

“ถูกต้อง เป็นผลทิพย์แท้จริง ๆ เพียงแต่ว่าฝีมือของข้าและศิษย์น้องค่อนข้างอ่อนด้อย แม้ว่าจะหาเจอ แต่กลับเข้าไปไม่ได้” ถังอันยิ้มกล่าว

สำหรับหวูเย๋และหวูเจิ้ง พวกเขาวางในเป็นอย่างยิ่ง เพราะบิดาของเขากับอาจารย์ของทั้งสองคนนั้นเป็นสหายร่วมเป็นร่วมตาย

นอกจากนี้แล้วมีทั้งสองคนอยู่ พวกเขาก็ไม่ต้องกังวลว่าในขณะที่ตามหาผลทิพย์แท้นั้นจะเกิดเรื่องบาดหมางกับซิวหลัว

“หากเป็นผลทิพย์แท้จริง เช่นนั้นต้องลองไปดูหน่อย ถ้าเอามันมาได้ ข้าก็จะสามารถบรรลุเจ้ายุทธจักรขั้นแปดได้ภายในเวลาอันสั้น” หวูเจิ้งกล่าวอย่างไม่ลังเล ผลการฝึกตนของเขาติดอยู่ที่เจ้ายุทธจักรขั้นเจ็ดมานานแล้ว

“ข้าเองก็ต้องการผลทิพย์แท้เพื่อใช้บรรลุร่างยุทธ์แดนเจ้ายุทธจักรช่วงปลาย” หวูเย๋เองก็ได้หวั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด

“ฮ่า ๆ ในเมื่อทุกคนยินดีไปด้วยกัน เช่นนั้นข้าเชื่อว่าอาศัยความสามารถของพวกเรา น่าจะสำเร็จได้” ถังอันกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“เวลาไม่เคยคอยท่า พวกเรารีบออกเดินทางกันเถอะ” หวูเจิ้งมีท่าทางแทบจะทนรอไม่ไหวอยู่แล้ว

สำหรับคนที่มีผลการฝึกตนบรรลุถึงแดนเจ้ายุทธจักรอย่างพวกเขา โอกาสที่จะทำให้บรรลุในหนึ่งแดนเล็กได้ ก็ล้ำค่ายิ่งนัก เพราะแม้ว่าเจ้ายุทธจักรจะมีอายุขัยประมาณห้าพันปี แต่ถ้าหากไม่สามารถก้าวสู่แดนมหาจักรพรรดิยุทธ์ในขณะที่มีชีวิตอยู่ได้ พอถึงตอนนั้นเกิดแก่ล้มตาย มาจากที่ไหนก็กลับไปที่นั่น

มีเพียงกลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์ ถึงจะมีอายุขัยเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่าตัว อายุขัยเพิ่มขึ้นมาอีกห้าพันปี ใครไม่ยากมีชีวิตที่ยาวนานยิ่งกว่ากันเล่า?

“ถูกต้อง หากพวกเราช้าไป มีคนพบสถานที่แห่งนั้นเข้าก็คงไม่ดีแน่” หวูเย๋กล่าว

“ได้ ข้าจะนำทางเอง”

......