บทที่ 858

ได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของดาซีก็เคร่งขรึมขึ้นมาทันที “เดิมทีหมายจะให้เจ้าได้มีชีวิตยืนยาวอีกสักสองสามวินาที ดูท่าเจ้าน่าจะรีบตาย งั้นข้าก็จะช่วยเจ้าเอง เจ้าจะได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ด้วยพลังแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์!”

ดาซีหยิ่งผยองอย่างมาก แม้แต่กระบี่ยุทธ์ก็ยังไม่ได้หยิบออกมาใช้ สองแขนกางออก แสงศักดิ์สิทธิ์สีทองส่องประกายวาววับไปทั่วทั้งร่าง ส่งเสียงสูงยาวออกมาและพุ่งไปทางหลัวซิว

เขาปล่อยหมัดหนึ่งออกไป พลังแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ส่องประกายอยู่ระหว่างนิ้วมือ โซนภายใต้หมัดโจมตีของเขา สะเทือนเป็นระลอกคลื่น บิดตัวและเปลี่ยนรูปอย่างต่อเนื่อง

หลัวซิวไม่ได้มองว่าเป็นเรื่องใหญ่แต่อย่างใด เดินก้าวขึ้นไปด้านหน้าหนึ่งก้าว ยกนิ้วขึ้นมาแตะออกไป ท่าทางนั้นง่ายดายอย่างมาก

แกรก!

วินาทีที่หมัดนั้นปะทะเข้ากับนิ้วมือ เสียงของกระดูกที่หักดังลั่นออกมา

“ฮ่า ๆ เจ้าหนุ่มบนแท่นประลองล้อข้าเล่นหรือ? ผลการฝึกตนด้อยกว่าดาซีมากนัก แต่กลับใช้นิ้วมือมาปะทะกับหมัด นิ้วมือของเจ้าขาดไปแล้วล่ะสิ?”

“เจ้าหนุ่มนี่มันหาเรื่องตายชัด ๆ โง่เง่าถึงเพียงนี้ยังสามารถเข้ามาฝึกตนที่หอคอยแห่งเทพศักดิ์สิทธิ์ได้อีกหรือ?”

ทางฝั่งค่ายสว่างหัวเราะออกมาด้วยความโอหัง แต่ทางฝั่งค่ายมืดกลับมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก แม้กระทั่งมีบางคนที่ก่นด่าเจ้าหนุ่มคนนั้นที่ท้าสู้กับดาซีบนแท่นประลอง เพราะว่าหากไม่ใช่ว่าเจ้าบ้านี่ไปท้าประลองโดยไม่รู้จักพลังของตนเอง พวกเขาก็คงจะไม่ต้องถูกคนจากค่ายสว่างหัวเราะเยาะอยู่แบบนี้

“อ้าก!”

และในเวลานี้เอง เสียงกรีดร้องด้วยความทรมานก็ดังมาจากบนแท่น แต่เจ้าของเสียงกรีดร้องที่ว่านี้ กลับเป็นดาซี!

เห็นเพียงแค่วินาทีที่ดาซีกรีดร้อง ร่างกายก็เซถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว กำปั้นถูกนิ้วหนึ่งแทงทะลุเข้าไปเป็นรูกลวง เจ็บปวดทรมานเสียจนเหงื่อผุดขึ้นมาเต็มหน้าผากเขา

ทันใดนั้น คนจากทางฝั่งค่ายสว่างก็พลันเงียบกริบ ในใจเต็มไปด้วยความตกใจถึงขีดสุด

เทวสว่างอันทรงพลัง นี่มันเรื่องล้อเล่นหรืออย่างไร เจ้าหนุ่มมหายุทธ์ช่วงกลางคนนี้จะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?

ในขณะที่ดาซีกำลังก้าวถอยหลัง ฝีเท้าของหลัวซิวก็ก้าวตามขึ้นไปข้างหน้า ดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่ก้าวเล็ก ๆ แต่กลับปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าของดาซีในชั่วพริบตา จากนั้นก็ชี้นิ้วออกไปอีกครั้ง

“ไปตายเสีย!”