บทที่ 859

ทางฝั่งค่ายสว่าง เสียงตระโกนด้วยความโกรธดังขึ้นมา ชายร่างกำยำสวมเกราะสีทองและเสื้อคลุมสีเขียวเดินเข้ามา

มีกระบี่อยู่สองฝักที่ด้านหลังเกราะสีทองของเขา กระบี่ยุทธ์ทั้งสองเล่มไขว้ทับกัน ช่างยิ่งใหญ่น่าเกรงขาม

มองไปเห็นเขากระโดดลอยขึ้นมา ขาทั้งสองข้างเหยียบลงบนพื้นของแท่นประลอง ทำให้เกิดเสียงดังสนั่นเหมือนระเบิดที่ที่ตกลงบนพื้น พื้นทั่วบริเวณนั้นสั่นไหวตามเสียงขึ้นมาในทันที

“นั่นมันลูน!” ทางฝั่งค่ายมืด มีบางคนตกใจเสียจนเผลอส่งเสียงออกมา น้ำเสียงแฝงไปด้วยความหวาดกลัว

“ลูน เจ้าคนนี้มีพลังเก่งกล้ามากกว่าดาซีเสียอีก เป็นยอดฝีมือที่มีชื่อเสียงเลื่องลือแห่งชั้นหนึ่งของตำหนักเทวปฐพี”

“ร่างเนื้อของลูนนั้นแข็งแกร่งมาก มีสายเลือดผสมระหว่างเผ่าพันธุ์มนุษย์และเผ่าพันธุ์ยักษ์ ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีหรือการป้องกันต่างก็แข็งแกร่งมาก ต้องสามารถฆ่าเจ้าหนุ่มบนแท่นประลองนั้นได้เป็นแน่”

“ลูน ฆ่าเจ้าไอ้เจ้าตัวชั่วร้ายแห่งค่ายมืดคนนี้เสีย!”

คนจากค่ายสว่างพากันกู่ร้องขึ้นมา ครั้งนี้มาเยือนที่ตำหนักเทวมืด ไม่ได้มีแค่เพียงผู้คนจากหอคอยเทวสว่าง ทั้งยังเชื้อเชิญตำหนักเทวอื่น ๆ ที่อยู่ในเครือเดียวกับค่ายสว่างอย่างตำหนักเทวปฐพีมาด้วย

“ความมืดมิดที่ชั่วร้าย แน่นอนว่าจะต้องถูกชำระล้าง เจ้าฆ่าดาซี ข้าจะตัดสินเจ้าเอง” คนที่มีนามว่าลูนนี้ มีร่างกายที่สูงใหญ่อย่างมาก ราวกับเป็นยักษ์ตนเล็ก ๆ ตนหนึ่ง มีความสูงราว ๆ สามเมตรกว่า

“ตัดสินบ้านพ่อแกสิ!” หลัวซิวยิ้มเยาะ สำหรับค่ายสว่างพวกนี้ หายใจเข้าหายใจออกต่างก็คิดแต่จะไปตัดสินคนอื่น หลัวซิวรู้สึกรังเกียจเป็นที่สุด

“ฝ่าแสงแยกข่มปฐพี!”

ลูนตะโกนเสียงดังสนั่น สาวเท้ายาวก้าวเข้ามา สองมือของเขากำดาบเล่มหนึ่งที่มีขนาดกว้างและใหญ่เอาไว้ พลังงานที่เข้มข้นของธาตุดินหลวมรวมกัน ยังประกอบไปด้วยออร่าแห่งกฎธาตุดินบาง ๆ

เห็นได้ชัดว่า เจ้าลูนคนนี้ยังไม่ได้บรรลุถึงแดนเจ้ายุทธจักร แต่กลับสัมผัสรู้พลังแห่งกฎบาง ๆ ได้แล้ว ถือว่าเป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์แนวหน้าเลยก็ว่าได้

แดนกฎระดับนี้นั้น หลัวซิวไม่ได้ให้ความสำคัญ แต่ว่าร่างยุทธ์ร่างเนื้อของเขานั้น กลับบรรลุถึงแดนเจ้ายุทธจักรแล้ว!