บทที่ 907

“เทพบุตรสุริยายังไม่ออกมา หากพื้นที่ภายในพังลงมา เขาจะถูกขังอยู่ข้างในนะสิ?”

“ในเมืองเทพมีภูตมรณะเทพมารที่น่าสะพรึงกลัว แม้ว่าจะมีไฟเทวสว่างอยู่ในมือ เทพบุตรก็กลัวว่าโชคร้ายมากกว่าโชคดี”

ในขณะนี้ บาเค่อก็มองไปที่ทางเข้าของหลุมดำที่กำลังหดตัวอย่างรู้สึกประหม่าเล็กน้อย เพราะไม่เพียงแต่มีเทพบุตรสว่างเท่านั้น ซิวหลัวคนนั้นยังไม่ปรากฏตัว และกระบี่เทวมืดก็อยู่ในมือของเขาด้วย

หากกระบี่เทวมืดหายไปจากมือของเขา ถ้าเขาต้องการที่จะเป็นเทพบุตรมืด เขาจะถูกกล่าวโทษโดยเหล่าผู้อาวุโสของตำหนักเทวมืดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“ซิวหลัว เจ้ารีบออกมาเร็ว ๆ!” บาเค่อเริ่มวิตกกังวล

“ออกมาแล้ว!”

มีคนอุทานออกมาอีกครั้ง เห็นเพียงร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากหลุมดำที่กำลังหดตัว ความกดดันจากเทพมารที่กดดันลึกลับแผ่กระจาย ทำให้ทุกคนอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

“ไม่ใช่เทพบุตร!”

“เป็นคนๆนั้นจากค่ายมืด”

ผู้แข็งแกร่งหลายคนจากค่ายสว่างมองอย่างจดจ้องและพบว่าคนที่ปรากฏตัวไม่ใช่เอริค แต่เป็นหลัวซิว

ในมือของเขาถือกระบี่เทวมืด ความกดดันของเทพมารแผ่ออกมา ทำให้ใจของผู้คนสะท้าน

ในวินาทีที่เขาปรากฏตัวขึ้น ทางเข้าสู่หลุมดำก็หดเล็กลงจนมองไม่เห็น ทันใดนั้นก็หายไปอย่างสมบูรณ์ ทุกอย่างก็กลับสู่ความสงบ

“ทางเข้าหายไปแล้ว!”

“เทพบุตรยังไม่ปรากฏตัว หรือเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?”