บทที่ 906

ภูตมรณะเทพมารเก้าองค์ ที่มีเปลวเพลิงอันรุนแรง หนึ่งในภูตมรณะเทพมารรอบกายรายล้อมไปด้วยลมสีดำ ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ เขาเป็นเทพมารที่ฝึกฝนกฎธาตุลม

ความเร็วของมันเร็วมากและยากที่จะตามทันด้วยตัวสำนึก มันตามเอริคที่ต้องการจะหนีอย่างรวดเร็ว และฉีกแขนข้างหนึ่งของเขาออกมาพร้อมเสียงฉีก

“อ๊าก!”

เอริคร้องออกมาอย่างเจ็บปวด เลือดที่ไหลออกมาฉายแสงสีทองจาง ๆ ออร่ากฎสว่างและกลิ่นเลือดได้ดึงดูดความสนใจของภูตมรณะเทพมารอีกแปดองค์ในทันที

หลัวซิวถอนตัวและถอยกลับทันที ปีกทิพย์ไร้มลทินกระพือหลายครั้งพร้อมบินไปที่ทางเข้าของพื้นที่ลับนี้

เขามองไป ใบหน้าของเขาไร้ความรู้สึก และเสียงร้องโหยหวนของเอริคดังก้องอยู่ในอากาศ อัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้ผู้นี้ ไปถึงไหนก็ถูกผู้คนรายล้อมรามกับดวงดาว ถูกภูตมรณะเทพมารเก้าองค์ที่น่าสะพรึงกลัวฉีกออกเป็นชิ้นๆ

ในวินาทีที่ที่เอริคได้เสียชีวิตไป จู่ๆ ภูตมรณะเทพมารองค์หนึ่งที่เข้าร่วมการโจมตีก็คว้าไฟเทวสว่างและวงแหวนเก็บของของเอริคพร้อมบินไปอย่างรวดเร็ว

ภูตมรณะเทพมารอีกเก้าองค์ไม่สนใจสักนิด แย่งชิงกินเนื้อและเลือด ภูตมรณะเทพมารองค์นั้นที่จับไฟเทวสว่างก็บินไปข้างหลัวซิว

“น่าเสียดาย ภูตมรณะเทพมารทั้งเก้ามารวมกัน ข้ายากที่จะควบคุมได้อีก” ใบหน้าของหลัวซิวแสดงความเสียดาย

ในเวลานี้ ภูตมรณะเทพมารทั้งเก้าได้กลืนกินเนื้อและเลือดของเอริคไปทั้งหมด ดวงตาสีแดงเพลิงทั้งสิบแปดดวงมองไปทางหลัวซิว

ภูตมรณะเทพมารทั้งเก้านั้นโหกเหี้ยมมาก แม้ว่าหลัวซิวจะสามารถควบคุมหนึ่งในภูตมรณะเทพมารได้ หากเทพมารทั้งแปดร่วมมือโจมตีพร้อมกันเขาก็จะไม่สามารถต้านทานได้

ไม่ต้องพูดถึงเขา แม้ว่าจะเป็นแข็งแกร่งแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์ เผชิญหน้ากับภูตมรณะเทพมารที่ชั่วร้ายทั้งเก้า ก็ต้องหลบเลี่ยงและไม่กล้าต่อต้าน

เมื่อเห็นภูตมรณะเทพมารทั้งเก้า พุ่งเข้าหาเขา หลัวซิวหันหนีไปทันทีโดยไม่ลังเลใดๆ

ภูตมรณะเทพมารที่เขาถูกตราเครื่องหมาย ได้กลายเป็นแสงสายฟ้าสีดำและหายวับไประหว่างคิ้วของเขา หลังจากเก็บภูตมรณะเทพมารองค์ไว้ในตัวหยั่งรู้ เขาถือกระบี่เทวมืด เข้าไปในพื้นที่มืดที่สายฟ้าผ่าไม่หยุด