บทที่ 905

“ไปตายซะ!”

ไกลออกไป เอริค เทพบุตรสุริยันแสดงสีหน้าดุร้าย และแสงศักดิ์สิทธิ์ของไฟเทวในมือก็พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า กลายเป็นออร่ากระบี่สีทองที่ยาวหลายร้อยไมล์ พร้อมพุ่งเข้าหาหลัวซิว

ภายใต้การโจมตีของภูตมรณะเทพมารและการโจมตีสองด้านของเขา เอริคสามารถมั่นใจได้ว่าผู้ชายคนนี้จะต้องตายแน่นอน!

แต่ในขณะนี้ ภูตมรณะเทพมารที่พุ่งเข้าหาหลัวซิวก็หยุดนิ่งกะทันหันครู่หนึ่ง ทันใดนั้นก็ตบไปยังออร่ากระบี่สีทองด้วยฝ่ามืออย่างรุนแรง

บูม!

เสียงดังกึกก้องกังวานในอากาศ ร่างของภูตมรณะเทพมารแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก แค่ฝ่ามือเดียวก็คบออร่ากระบี่สีทองให้สลายไปด้วยฝ่ามือเดียว

“เกิดอะไรขึ้น?” สีหน้าเอริค เทพบุตรสุริยาเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

“โฮก!” ภูตมรณะเทพมารเงยหน้าขึ้นคำราม ดวงตาสีแดงก่ำคู่นั้นที่กระหายเลือดจับจ้องไปที่เอริค และร่างกายที่แข็งแกร่งได้บดขยี้ความว่างเปล่าและพุ่งเข้าหาเขา

ปฏิกิริยาแรกของเอริคคือหลบหนี แต่เขาจะเร็วกว่าปีกทิพย์ไร้มลทินของหลัวซิวได้อย่างไร?

“เทพบุตรสุริยา ข้าเคยบอกแล้วว่าวันนี้เจ้าจะตายที่นี่” ปีกเปลวไฟสีดำคู่หนึ่งกระพืออยู่ข้างหลังเขา หลัวซิวก็ตามทันแล้วขวางทางของเอริคได้ด้วยไม่กี่วินาที

ก่อนหน้านี้เขายังคงโจมตีหลัวซิวพร้อมภูตมรณะ แต่ตอนนี้ หลัวซิวได้เข้าร่วมมือกับภูตมรณะเทพมารเพื่อโจมตีตัวเขาเอง

“เจ้าสามารถควบคุมภูตมรณะเทพมารได้?” เอริคเข้าใจในที่สุด สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป

“ยินดีด้วย เจ้าตอบถูกต้อง แต่น่าเสียดายที่ไม่มีรางวัล”

หลัวซิวยิ้มเล็กน้อย จากนั้นในดวงตาของเขามีเจตนาฆ่าที่รุนแรงผ่านออกมา กระบี่เทวมืดในมือฟันออก

“แสงเหนือไร้เทียมทาน!”

เอริคคำราม แสงสีทองส่องไปทั่วร่างกายของเขา และไฟเทวในมือของเขาส่องประกายระยิบระยับไม่หยุด

หลัวซิวฟันทุกอย่างด้วยกระบี่เทวมืด ทำลายการปิดล้อมของแสงศักดิ์สิทธิ์มากมาย ในไม่ช้าก็ไปถึงตรงหน้าเอริค

กระบี่เทวพุ่งออกไปพร้อมเจตนาฆ่ามากมาย เอริคตกตะลึงรีบยกไฟเทวในมือขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อต่อต้าน