บทที่ 923

“นี่มัน……” เศษจิตสำนึกของหงเทียนที่แปรเปลี่ยนเป็นไส้เดือนม่วงเผยสีหน้าแห่งความตื่นตกใจออกมาเป็นครั้งแรก

ในเวลานี้เอง สองมือของหลัวซิวก็ผลักออกไป นำเอาตราทวยมรณะที่แปรเปลี่ยนเป็นวงล้อสีดำอัดเข้าไปในปากของมัน

“โครม!”

เกิดเสียงดังสนั่นรอบตัวเศษจิตสำนึกของหงเทียน ร่างกายระเบิดออกในทันที แตกสลายกลายเป็นปราณม่วงปกคลุมท้องฟ้า แพร่กระจายไปทั่วปริภูมิกลางตัวหยั่งรู้ของหลัวซิว

ซัว! ซัว! ซัว!……

ปราณม่วงแต่ละสายเหมือนดั่งลูกธนู ไม่นานก็หลอมรวมเข้าหากันอีกครั้ง กลายเป็นรูปลักษณ์ของไส้เดือนม่วงอีกครั้ง

“วิชาเมื่อครู่เจ้าเรียนมาจากที่ใด? แล้วเจ้าเกี่ยวข้องอย่างไรกับตระกูลโบราณแห่งโลกายุทธ์ร้าง?” เศษจิตสำนึกของหงเทียนเอ่ยถาม

“เหตุใดข้าจึงต้องบอกเจ้า?” หลัวซิวเผยสีหน้าไร้ความรู้สึก แต่ในความเป็นจริงแล้ว โลกายุทธ์ร้างตระกูลโบราณที่เศษจิตสำนึกของหงเทียนเอ่ยถึงนั้น เขาไม่ได้รู้สิ่งใดเกี่ยวกับมันสักนิด

แต่ว่าเขากลับมองออก เหตุที่เศษจิตสำนึกของหงเทียนตกใจมากเช่นนี้ นั่นเป็นเพราะตราทวยมรณะที่เขาสำแดงออกมานั้น มันสามารถอธิบายได้ว่าโลกายุทธ์ร้างตระกูลโบราณที่เขาเอ่ยปากพูดถึง คงจะครอบครองวรยุทธ์พลังอมตะอย่างเช่นตราทวยมรณะด้วยเช่นกัน

“เฮอะ เจ้าไม่พูดก็ไม่เป็นไร กลืนกินยึดครองร่างและความทรงจำของเจ้า ข้าก็จะได้รู้ทุกสิ่งอย่าง” ไส้เดือนม่วงส่งเสียงประหลาดออกมา จากนั้นก็พุ่งกระโจนเข้าหาหลัวซิวอีกครั้ง

ในฐานะเศษจิตสำนึกของราชาเทพผู้แข็งแกร่ง ถึงแม้พลังจะแข็งแกร่งมาก แต่ก็ใช่ว่าจะมีพลังที่มากมายเสียจนไม่สามารถใช้ได้จนหมด

โดยเฉพาะเมื่อถูกหลัวซิวสำแดงตราทวยมรณะ เป็นที่น่าเกรงกลัวอย่างมาก เมื่อร่างกายถูกทำลายไปแล้วหนึ่งครั้ง ออร่าก็อ่อนแอลงไปมาก

ทันใดนั้นการต่อสู้ของทั้งสองคนท่ามกลางตัวหยั่งรู้เข้าสู่สภาวะการเผชิญหน้าอันยาวนาน ร่างของหลัวซิวราวกับขอนไม้อย่างไรอย่างนั้น ยืนตรงอยู่กลางตำหนักจื่อเซียว เวลาผ่านพ้นไปก็เข้าใกล้สองเดือนแล้ว