บทที่ 1

มันเป็นเวลาสามทุ่มแล้ว ในหอพักชายในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัย

"เจอรัลด์ นายช่วยลงไปที่ห้อง 101 ที่ชั้นแรกแล้วเอาแล็ปท๊อปมาให้ฉันทีดิ!"

หนุ่มผมบลอนด์ที่อยู่ห้องถัดไปในหอพักเดียวกัน จู่ ๆ ก็เปิดประตูห้องพักของเจอรัลด์ก่อนจะโยนเงินหนึ่งดอลลาร์ลงที่พื้น จากนั้นเขาก็หันหลังเดินออกไป

"อ้อ อีกอย่าง ฝากซื้อน้ำแร่ที่ร้านค้าของล่างมาขวดนึงด้วยล่ะ!

นักศึกษาผมบลอนด์เดินกลับมาก่อนจะโยนเงินอีกสามดอลลาร์ลงกับพื้น - สองดอลลาร์สำหรับน้ำแร่ส่วนอีกดอลลาร์สำหรับเป็นค่าเหนื่อยเป็นธุระให้เขา

"เฮ้ บลอนดี้! ทำไมคนในหอนี้ถึงเอาแต่ขอให้เจอรัลด์ไปทำธุระให้แทนล่ะ? พวกนายเป็นพวกนักเลงขี้รังแกรึยังไง?"

คนในห้องพักของเจอรัลด์ถามด้วยลักษณะท่าทางที่เย็นชา เพราะพวกเขาทนไม่ได้กับการกระทำเช่นนี้อีกแล้ว

"ฮ่าฮ่าฮ่า! เจอรัลด์พักในห้องเดียวกับพวกนาย แต่พวกนายยังไม่เข้าใจเขาเหรอ? ถ้านายให้เงินเขาสักดอลลาร์ เขาจะยอมทำทุกอย่างแม้กระทั่งกินขี้ได้เลยถ้านายขอ! บลอนดี้กล่าวด้วยความประชดประชัน จากนั้นเขาก็หัวเราะออกมาก่อนจะออกจากหอพักไป

ใบหน้าของเจอรัลด์ขึ้นสีแดงด้วยความอับอาย ในขณะที่ทำเป็นไม่ได้ยินสิ่งที่ชายผมบลอนด์กล่าว หลังจากนั้น เขาก็ก้มตัวลงเก็บเงินไม่กี่ดอลลาร์บนพื้น ก่อนจะคิดกับตัวเอง 'เท่านี้ อีกแค่สองดอลลาร์ เราก็จะมีเงินพอสำหรับซื้อขนมปังนึ่งสามชิ้นแล้วก็ผักดองตั้งถุงนึง! ฉันจะไม่ต้องทนหิวอีกต่อไป'

"เจอรัลด์...อย่าไป! ถ้านายมีเงินไม่พอ พวกเราจะให้นายยืม นายไม่ต้องให้คืนพวกเราก็ได้!"

หัวหน้าหอพักอดรู้สึกเห็นใจเจอรัลด์ไม่ได้

เจอริลด์ส่ายหน้าก่อนจะยิ้มออกมาแล้วกล่าว "ขอบคุณนะ แต่ไม่เป็นไรหรอก..."

หลังจากที่เขาพูดจบ เจอรัลด์ก็หันหลังแล้วเดินออกจากหอพักไป ในตอนนั้น เหล่าเด็กชายทั้งหลายพลันมองไปที่หลังของเจอรัลด์พร้อมกับส่ายหน้าด้วยความสงสาร

ในความจริงแล้ว เจอรัลด์ไม่ได้อยากจะวิ่งทำธุระให้ใคร เขาเองก็อยากจะสนุกกับชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยเหมือนคนอื่นเช่นกัน

มันคงจะดีมากหากเขาสามารถเรียนในมหาวิทยาลัยได้โดยไม่ต้องกังวลอะไรทั้งสิ้น

ยังไงก็ตาม เขานั้นจนสุดๆ!

ถึงแม้ว่าเด็กชายคนอื่นในหอพักของเขาจะปฏิบัติต่อเขาอย่างดีมากก็ตาม เขาก็ไม่ได้อยากให้คนอื่นๆรู้สึกเวทนาเขา ไม่อย่างนั้น เจอรัลด์กลัวว่าในที่สุดพวกเขาจะรู้สึกขยาดเขา

นอกจากเพื่อนในหอพักเดียวกัน เจอรัลด์ไม่มีเพื่อนอื่นในมหาวิทยาลัยอีก

"เจอรัลด์ ฉันได้ยินบลอนดี้พูดว่านายกำลังลงไปข้างล่าง ใช่ป่ะ?"

ในตอนนั้นเอง ชายหนุ่มที่แต่งตัวดีมากก็เดินออกมาจากห้องพักข้างๆ

เขามีชื่อว่า แดนนี่ แซนเดอร์ส และเขาก็เป็นหัวหน้าหอพักของบลอนดี้ เขาเป็นไอดอลของนักศึกษาหญิงทุกคน เพราะนอกจากจะรวยแล้ว เขายังหน้าตาหล่อเหลามากอีกด้วย

ยังไก็ตาม เขามักจะดูถูกเจอรัลด์เสมอ เพราะเขาคิดว่าเจอรัลด์คือตัวสร้างความอับอาย

เจอรัลด์ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมแดนนี่ถึงคุยกับเขา

เจอรัลด์หยักหน้าและกล่าว "ใช่ ฉันกำลังลงไปข้างล่าง"

แดนนี่ยิ้มออกมาก่อนจะส่งกล่องที่เต็มไปด้วยสิ่งของให้เจอรัลด์

"เพื่อนคนหนึ่งของฉันจะรออยู่ที่ป่าฝั่งใต้วันนี้ ช่วยเอากล่องนี่ให้เขา นี่สิบดอลลาร์สำหรับนาย"

แดนนี่เป็นพวกเพลย์บอยและทุกคนก็รู้ว่าเขามักจะชวนหญิงสาวไม่ซ้ำหน้าไปเจอที่ป่าฝั่งใต้ในบางครั้ง

แดนนี่ยังมีเพื่อนอีกหลายคนที่ทำแบบเดียวกัน

ยังไงก็ตาม เจอรัลด์ไม่ได้คิดอะไรมากเกี่ยวกับมัน เขาชินกับการวิ่งทำธุระให้คนอื่นแล้ว

เขารับกล่องและเงินสิบดอลลาร์มาก่อนที่จะเดินลงชั้นล่างไป ทันทีที่เขาหันหลัง เขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆของแดนนี่ตามไล่หลังมา...

เจอรัลด์ลงไปที่ชั้นล่างเพื่อเอาแล็ปท๊อปและซื้อน้ำแร่ก่อนที่เขาจะตัดสินใจเอากล่องที่ใส่ของไว้ไปส่งให้แดนนี่

ป่าเล็กๆด้านนอกมหาวิทยาลัยเป็นจุดที่โด่งดังมากสำหรับคู่รักที่ต้องการนัดเจอกันแบบลับๆในเวลากลางคืน

หลังจากนั้น เจอรัลด์ก็มาถึงจุดที่แดนนี่บอกให้เขามา

เขาเห็นชายหญิงกำลังนั่งอยู่ในป่าทันทีที่มาถึง พวกเขาพูดคุยและหัวเราะด้วยกัน

ยังไงก็ตาม เจอรัลด์ถึงกับช็อคเมื่อเห็นใบหน้าของชายและหญิงที่อยู่ใต้แสงจันทร์

เขาถึงกับตะลึงงัน

เธอคือซาเวีย!

ดวงตาของเจอรัลด์พลันแดงก่ำทันที ของในมือของเขาตกลงบนพื้น

ซาเวียเป็นคนรักเก่าของเจอรัลด์และทั้งคู่ก็เพิ่งเลิกรากันไปเพียงสามวันเท่านั้น แน่นอน มันเป็นซาเวียที่ต้องการจะจบความสัมพันธ์

ตอนที่พวกเขาเลิกกัน ซาเวียกล่าวกับเขาว่าเธอต้องการใช้เวลาอยู่คนเดียวสักพัก ยังไงก็ตาม ในเวลาเพียงแค่สามวัน ตอนนี้เธอกลับมาใช้เวลาอยู่กับผู้ชายคนอื่นในป่าแห่งนี้!

พวกเขาทั้งสองรู้สึกถึงตัวตนของเจอรัลด์ทันที การแสดงออกบนใบหน้าของพวกเขาพลันเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

"เจอรัลด์...ทำไมนายมาอยู่ที่นี่? นาย...นายอย่าเข้าใจฉันผิดนะ ฉันอยู่ที่นี่กับยูริก็เพราะว่า..."

ซาเวียเริ่มตื่นตระหนกทันที ตอนนี้เธอรู้สึกอับอายมาก เธอพลันก้มหัวลง ไม่รู้ว่าจะมองหน้าเจอรัลด์ยังไง

ชายคนนี้มีชื่อ ยูริ โลเวล ผู้ซึ่งเป็นลูกหลานเศรษฐีผู้ร่ำรวย เขาเหลือบมองกล่องใส่ของที่เจอรัลด์ทำตกบนพื้นก่อนจะหัวเราะลั่น

"บ้าเอ๊ย! แดนนี่ช่างรู้จักวิธีปั่นหัวคนอื่นเล่นจริงๆ ฉันบอกให้เขาส่งกล่องนี่มา แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะส่งนายมาทำธุระให้เขาแทน นี่มันน่าตื่นเต้นชะมัด นี่มันน่าตื่นเต้นสุดๆ!"

เจอรัลด์ รู้ว่ายูริ ผู้ซึ่งเป็นลูกเศรษฐีนั้นเป็นเพื่อนสนิทของแดนนี่ ครอบครัวของเขานั้นทำธุรกิจร้านอาหารหลายร้าน เขายังขับ BMW ซีรี่ส์ 3 มาที่มหาวิทยาลัยด้วย

เจอรัลด์ทำได้แค่กำหมัดแน่นหลังจากได้ยินคำพูดของยูริ

มันกลายเป็นว่าแดนนี่ ทำเรื่องนี้โดยเจตนา

มากไปกว่านั้น เจอรัลด์เชื่อว่าแดนนี่อยู่เบื้องหลังการเลิกกันของเขาและซาเวียด้วย ไม่งั้น ทำไมซาเวียถึงมาอยู่กับยูริทั้งๆที่พวกเขาเพิ่งเลิกกันไปไม่กี่วัน?

"ซาเวีย ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ชอบผมอีกแล้ว แต่คุณไม่จำเป็นต้องอยู่กับคนอื่นแบบนี้ทันทีที่เราเลิกกันก็ได้ คุณรู้ไหมว่าเขาเปลี่ยนแฟนสาวมากี่ครั้งแล้วก่อนหน้านี้?" เจอรัลด์ตะโกนออกมาเสียงดัง

เขารักผู้หญิงคนนี้มาก ๆ เขารักเธอมากจริง ๆ

ซาเวียรู้สึกกระวนกระวายและหงุดหงิดมากที่ได้ยินเจอรัลด์พูดแบบนั้นออกมา "เจอรัลด์ นายคิดว่านายเป็นใคร? ใครให้สิทธิ์นายมาสอนฉันว่าควรทำอะไรและปฏิบัติแบบไหน? ฉันเลิกกับนายแล้วและฉันสามารถเลือกได้ว่าฉันจะอยู่กับใครก็ได้ตามที่ฉันต้องการ!"

"แล้วก็..." ซาเวียโกรธมากครั้งนี้ หลังจากนั้น เธอก็จ้องหน้าเขาก่อนจะกล่าวว่า "นี่นายจงใจมาที่นี่เพื่อที่จะพูดจาน่ารังเกียจแบบนี้กับฉันสินะ? ไปไหนก็ไป!"

เพี๊ยะ!