บทที่ 2

มันกลับกลายเป็นว่าพ่อแม่และพี่สาวของเขานั้นโกหกเรื่องที่พวกเขาต้องไปทำงานต่างประเทศ

หลังจากนั้น เจอรัลด์โทรหาพ่อแม่เขาตรงๆ พวกเขาโกรธพี่สาวของเขา ในตอนแรกที่บอกเรื่องความร่ำรวยที่พวกเขามีโดยไม่ได้ขออนุญาต แต่หลังจากนั้นไม่นาน พวกเขาก็ตัดสินใจขอโทษเจอรัลด์แทน

พ่อของเจอรัลด์ กล่าวกับเขาว่าเขาไม่มีทางเลือก เขาจำเป็นต้องทำเพื่อให้ชายหนุ่มเติบโตมาด้วยนิสัยอ่อนน้อมถ่อมตน หลังจากนั้น พ่อของเขาก็อธิบายเรื่องราวมากมายแก่เขา!

เจอรัลด์ถอนเงินหนึ่งแสนดอลลาร์จากธนาคารก่อนที่เขาจะออกไปซื้อของด้วยแบล็คการ์ดของธนาคารที่พี่สาวของเขาส่งมาให้

ในความจริงแล้ว เจอรัลด์ก็ยังทำใจให้เชื่อได้อย่างสนิทใจนัก นี่มันเป็นแค่ฝันรึเปล่า?

เจอรัลด์กำลังตื่นเต้นมากในตอนนี้

"ฮ่าฮ่าฮ่า ซาเวีย ถ้าคุณไม่เลิกกับผมเสียก่อน ผมคงซื้อทุกอย่างที่คุณต้องการให้ไปแล้วตอนนี้

"ยูริกับแดนนี่ พวกนายดูถูกฉันและทำเหมือนฉันเป็นตัวตลกเหลือเกินในมหาวิทยาลัย ฉันสงสัยจริงๆว่าพวกนายจะมีปฏิกิริยายังไงในอนาคต"

เจอรัลด์เผยรอยยิ้มอันขมขื่นกับตัวเขาเอง

มันเป็นเวลาเกือบจะเที่ยงแล้วเมื่อเขาไปที่ธนาคาร

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของเจอรัลด์ก็ดังขึ้นและเขาก็ได้รู้ว่านั่นคือโทรศัพท์จากหัวหน้าหอพักของเขาเอง

"ฮัลโหล!"

"เจอรัลด์ นายโอเคไหม? ทำไมนายถึงไม่อยู่ที่หอพักล่ะ?"

"อ้อ ฉันออกมาเดินเล่นน่ะ!"

"พวกเรากลัวแทบตายแน่ะ พวกเราเป็นห่วงมากเรื่องนายนะ ยังไงก็ตาม วันนี้เป็นวันเกิดของนาโอมิ พวกเธอติดต่อนายไม่ได้ เธอเลยบอกฉันให้ฝากถามนายว่านายจะไปงานปาร์ตี้วันเกิดของเธอคืนนี้ใช่ไหม เธอบอกว่าเธอเคยพูดถึงเรื่องงานฉลองวันเกิดของเธอกับนายแล้วเมื่อวันก่อน!"

หลังจากได้ยินคำพูดของเขา เจอรัลด์ดูรายการสายที่เขาไม่ได้รับในโทรศัพท์ของเขาก่อนที่จะเห็นว่าเขานาโอมิโทรมาไม่กี่สาย และเขาก็ไม่ได้รับมันจริงๆ

นาโอมิเป็นเพื่อนร่วมคลาสของเจอรัลด์ และนอกจากเธอจะงดงามมากแล้ว เธอยังสนิทกับเจอรัลด์มากอีกด้วย

นอกจากซาเวีย นาโอมิเป็นเพื่อนผู้หญิงเพียงคนเดียวของเจอรัลด์

ในความเป็นจริง เจอรัลด์จำได้ว่านาโอมิเคยบอกเขาเกี่ยวกับวันเกิดของเธอไม่กี่วันที่ผ่านมา ยังไงก็ตาม เขาไม่ได้ตอบอะไรเธอไปเพราะตอนนั้นเขาก็ยุ่งกับการดิ้นรนเพื่อจะเลี้ยงปากท้องตัวเองมากแล้ว

แต่ปัจจุบัน...เจอรัลด์ตัดสินใจจะใช้ชีวิตปกติกับเพื่อนๆของเขา

เพราะงั้น ทำไมเขาถึงจะไม่ไปงานปาร์ตี้วันเกิดล่ะ?

"ฉันต้องหาของขวัญวันเกิดให้เธอ ถูกไหม?"

หลังจากวางสายลง เจอรัลด์มองไปรอบๆตัวของเขาและสิ่งเดียวที่ดึงดูดสายตาของเขาคือร้านของ Hermes

นี่คือร้านหรูที่มีชื่อเสียงดังระดับโลกซึ่งภายในเต็มไปด้วยสินค้าหรูหรามากอีกด้วย ถึงแม้ว่ามันจะมีราคาแพงมาก แต่ลูกหลานคนรวยต่างๆจากมหาวิทยาลัยของเจอรัลด์ก็มักจะมาที่นี่เป็นประจำเพื่อหน้าตาทางสังคม!

เจอรัลด์ไม่ได้วางแผนจะเข้าไปในร้านแต่ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงบัตร การ์ดระดับสูงยูนิเวอร์ซอล โกลบอล ที่พี่สาวของเขาส่งมาให้เขาวันนี้

คราวนี้เขารู้สึกราวกับถูกล่อลวง

ในตอนแรกเขาไม่เต็มใจอย่างมากที่จะใช้เงิน แต่เมื่อคิดถึงบัตรใบนั้น ความรู้สึกผิดของเจอรัลด์ก็พลันลดฮวบลงทันที

หลังจากสูดหายใจเข้าไปเฮือกใหญ่ เจอรัลด์ก็เดินเข้าไปในร้านของ Hermes ทันที

"สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย มีสิ่งใดให้ฉันรับใช้ดีคะ?

พนักงานขายสาวที่สวยเอามากๆทักทายเขาด้วยความสุภาพ

แม้จะมีร่องรอยของการปรามาสอยู่ในดวงตาของเธอเมื่อเธอเหลือบมองไปที่ชุดที่เขาใส่ก็ตาม แต่เธอก็ยังคงสุภาพมากอยู่ดี

เธอรู้ว่าทุก ๆ คนมักจะเข้ามาที่ร้านเพื่อดูสินค้าก่อนในครั้งแรก แต่เธอก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมคนแบบเขาถึงเข้ามาที่ร้านหรูแบบนี้

"ผมขอเดินดูในร้านก่อนนะครับ" เจอรัลด์ตอบกลับทันควัน นี่เป็นครั้งแรกของเขาที่ได้มาเดินร้านที่หรูขนาดนี้ เขาไม่รู้จริงๆว่าเขาต้องซื้ออะไรดี

ท่าทางของพนักงานสาวพลันเย็นชาลงเมื่อเธอมองไปที่เจอรัลด์

"ยูริ ซื้อกระเป๋านี่ให้ฉันหน่อยได้ไหม?"

ในตอนนั้นเอง เสียงที่คุ้นเคยก็เข้ามาในหูของเจอรัลด์ แล้วเขาก็เห็นหญิงสาวผู้งดงามคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามาในร้าน และเธอก็กำลังอยู่ในอ้อมแขนของชายอีกคน

การแสดงออกบนสีหน้าของเจอรัลด์เปลี่ยนไปในฉับพลันเมื่อเขาหันหลังไปและเห็นทั้งคู่

มันเป็นใครไปไม่ได้อีกนอกจากยูริและซาเวีย

"สวัสดีค่ะ นี่แฟนสาวของคุณเหรอคะ คุณโลเวล? เธอช่างสวยมากจริงๆเลยนะคะเนี่ย!"

ทันทีที่พนักงานสาวที่เคยดูแลเจอรัลด์อยู่ก่อนหน้านี้เห็นยูริเข้า การแสดงออกของเธอพลันเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือทันทีและรีบกล่าวทักทายเขาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ

ทุกคนรู้กันดีว่ายูริเป็นลูกเศรษฐี และเขาก็เป็นที่จับตามองไปทุกที่ที่เขาไป และนั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมพนักงานขายสาวถึงรีบเร่งเข้าไปหาเขาทันทีที่พบ

"ราเชล นี่แฟนสาวของฉัน ซาเวีย ฉันพาเธอมาที่นี่วันนี้เพื่อดูของ เพราะฉันอยากจะซื้อกระเป๋าให้เธอ"

ซาเวีย แก้มขึ้นสีในตอนนั้น ยูรินั้นเป็นเด็กหนุ่มที่ร่ำรวยอย่างแท้จริงและเขาก็เป็นที่รู้จักไปทั่วทุกที่ที่เขาย่างก้าวไป

ในตอนนั้นเอง ซาเวียก็ชี้ไปที่กระเป๋าใบหนึ่งก่อนจะกล่าวออกมา "ยูริ ฉันอยากได้กระเป๋าใบนี้!"

กระเป่าใบนั้นถูกวางไว้ในตู้โชว์ มันดูหรูหราและสง่างาม

ราเชลยิ้มออกมาก่อนที่จะกล่าว "กระเป๋าใบนี้เป็นรุ่นสำหรับนักสะสมเลยค่ะ มันถูกเปิดตัวครั้งแรกในงานฉลอง 200 ปี ของ Hermes มันถูกผลิตออกมาเพียงแค่สองร้อยใบเท่านั้นทั่วโลก และมีมูลค่าห้าหมื่นห้าพันดอลลาร์ค่ะ!"

"อะไรนะ?"

ซาเวีย ตกใจมากเธอช่วยไม่ได้ที่จะต้องอุทานออกมาเสียงดัง

ยูริเองก็ถึงกับสะดุ้งเล็กน้อยก่อนที่จะยิ้มออกมาและกล่าว "ราเชล ถ้าฉันไม่ผิดพลาด นี่คงเป็นกระเป๋าแฮนด์เมดจากจากช่างฝีมือเยี่ยม มันเพิ่งจะปล่อยออกมาปีที่แล้วและชนะอับดับหนึ่งของรายการสินค้าที่หรูหราที่สุดในโลก ใช่ไหม?"

ราเชลประหลาดใจมากทีเดียวกับความรู้ที่กว้างขวางของยูริ "คุณมีความรู้ทางด้านกระเป๋ามากเลยนะคะเนี่ย!"