บทที่ 3

"เจอรัลด์ทำไมคุณถึงเสแสร้งทำเป็นว่ารวย" ซาเวีย ถามอย่างดูถูก

อย่างไรก็ตามราเชลถึงกับสะดุ้งหลังจากเจอรัลด์วางการ์ดแบล็คโกลด์ลงบนเคาน์เตอร์

การ์ดนักช็อประดับสูง ยูนิเวอร์ซอล โกลบอล นี้สำหรับร้านค้าสุดหรูนี้มีให้เฉพาะครอบครัวที่ร่ำรวยและมีอำนาจมากที่สุดในโลกเท่านั้น

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเจ้าของบัตรแบล็คโกลด์นั้นร่ำรวยและมีอำนาจมากขนาดไหน

หลังจากนั้นเจอรัลด์ป้อนวันเกิดของเขาลงในเครื่องอ่านบัตรในขณะที่รหัสผ่านและการทำธุรกรรมเป็นอันสำเร็จ

การทำธุรกรรมสำเร็จ!

"โอ้พระเจ้า!"

ผู้คนในฝูงชนตกใจ

"แม่เจ้า เด็กหนุ่มคนนี้เพิ่งซื้อกระเป๋า Hermes Collector’s edition มูลค่าห้าหมื่นห้าพันดอลลาร์งั้นเหรอ? เขารวยมากจริง ๆ!”

“เด็กผู้ชายที่อ่อนน้อมถ่อมตนคนนี้เป็นลูกมหาเศรษฐี จริง ๆ หรือเนี่ย?

ทุกคนจ้องมองไปที่เจอรัลด์ด้วยดวงตาที่ร้อนเป็นไฟ

ในเวลานี้แม้แต่ยูริ ก็จ้องมองไปที่เจอรัลด์ ด้วยความไม่เชื่อ

คนอนาถาคนนี้ จะร่ำรวยได้อย่างไร? เขารู้สึกเจ็บแปลบ ๆ ในหัวใจของเขา

ยิ่งไปกว่านั้นก่อนหน้านี้เขายังอวดความรู้เกี่ยวกับสินค้าหรูหราทั้งหมดนี่

ตอนนี้เขาดูไม่มีอะไรมากไปกว่าตัวตลก!

บนใบหน้าของซาเวียนั้นดูไม่เชื่ออะไรในตอนนี้

“คุณ… คุณ… เจอรัลด์ คุณได้การ์ดใบนี้มาจากไหน”

เขาจะซื้อกระเป๋าที่มีมูลค่าห้าหมื่นห้าพันดอลลาร์ได้ เมื่อใดก็ตามที่เขาต้องการ ซาเวียไม่อยากเชื่อเลยว่าเจอรัลด์เป็นเจ้าของการ์ดนักช็อประดับสูง ยูนิเวอร์ซอล โกลบอล แม้แต่บัตรของนักช้อปสุดหรู ก็มีค่ามากในตัวมันเอง!

เขาเพิ่งซื้อกระเป๋าด้วยตัวเองงั้นเหรอ?

มันเป็นเรื่องจริงหรือ?

เจอรัลด์มองไปที่ซาเวีย แต่เขาไม่ได้พูดอะไรเลยสักอย่าง

เขายังคงรู้สึกได้ถึงความเจ็บแปลบในใจของเขา แต่เขายังคงย็นชามาก ๆ กับเซอเวีย ในตอนนี้เจอรัลด์คิดในใจว่า ’พี่สาวของฉันเป็นคนที่ให้การ์ดใบนี้กับฉัน และอันที่จริงฉันก็สามารถซื้อของได้ในราคาสูงสุดถึงสามแสนดอลล่าร์’

“คุณผู้ชายครับ ผมจะห่อให้คุณทันที! โปรดรอครึ่งชั่วโมงครับ”

“นี่เป็นผลิตภัณฑ์ที่หรูหรามากดังนั้นเราต้องมั่นใจว่าบรรจุภัณฑ์สำหรับกระเป๋านั้นต้องสมบูรณ์แบบ”

เจอรัลด์รู้สึกอายมากที่มีผู้คนจำนวนมากจ้องมองมาที่เขาอย่างตั้งใจ

หลังจากที่เขาปฏิเสธบริการห่อ เจอรัลด์ก็หยิบกระเป๋าในมือของเขาขึ้นมาขณะที่เขาเตรียมจะออกไปในทันที

"เดี๋ยวก่อน! หยุดตรงนั้น!”

ยูริแสดงสีหน้าทางท่าทางอย่างน่าเกลียด ขณะที่เขาเดินนำหน้าไปขวางเจอรัลด์เพื่อหยุดไม่ให้เขาออกไป

“คุณต้องการอะไร?” เจอรัลด์ถามด้วยกิริยาที่เย็นชา

ยูริหายใจอย่างรุนเเรงก่อนจะขี้ไปที่การ์ดเเบล็คโกลด์ในมือของเจอรัลด์ “ฉันสงสัยว่านายขโมยการ์ดเเบล็คโกลด์นี้มาจากเจ้าของเดิม ถึงอย่างนั้นในปัจจุบันนี้มันใม่ใช่เรื่องยากที่จะขโมยรหัสผ่านหรือพาสโค้ดของใครบางคน

หลังจากนั้นยูริก็มองไปที่ราเชลก่อนที่เขาจะพูดว่า “ราเชล ฉันขอแนะนำให้คุณโทรหาผู้จัดการของคุณเพื่อตรวจสอบเรื่องนี้ทันที หากการ์ดแบล็คโกลด์นี้ถูกขโมยมาจริง ๆ มันจะทำให้ร้านของคุณเสียชื่อเสียงเมื่อมีการเปิดเผยเรื่องนี้ออกไป!”

ซาเวียกลับมามีสติและเธอก็รีบพุดแทรกเข้ามาว่า “ใช่ ราเชล คนอนาถาอย่างเจอรัลด์จะมาเป็นเจ้าของการ์ดระดับสูงแบบนี้ได้อย่างไรกัน และสามารถซื้อกระเป๋าที่เเพงขนาดนั้นได้เลยเหรอ?”

ซาเวีย ยังคงไม่เชื่อ

ราเชล รู้สึกว่าที่พวกเขากำลังพูดนั้นมันสมเหตุสมผล

ดังนั้นเธอจึงมองไปที่เจอรัลด์ก่อนที่เธอจะพูดว่า “คุณผู้ชายครับ โปรดรอที่นี่สักครู่ ผู้จัดการของเราจะมาที่นี่ทันทีครับ”

หลังจากนั้นทุกคนก็ปิดกั้นทางของเจอรัลด์ ราวกับว่าพวกเขาพยายามหยุดมิจฉาชีพไม่ให้หลบหนี!

เจอรัลด์ไม่ได้คาดว่าจะเกิดปัญหามากมาย เพราะเขาเพียงแค่ต้องการซื้อกระเป๋าเท่านั้นเอง

อย่างไรก็ตามเขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถที่จะออกไปจากที่นี่ได้ในตอนนี้ เเม้ว่าเขาอยากจะออกไปเต็มทน

เขาทำได้เพียงยืนอยู่ตรงนี้และรอผู้จัดการร้านอย่างอดทน

ผู้จัดการมองไปที่เจอรัลด์ก่อนที่เธอจะยิ้มและพูดว่า “ดิฉันต้องขอโทษนะคะ คุณผู้ชายคะ แต่ถ้าคุณไม่รังเกียจคุณช่วยให้ดิฉันตรวจสอบการ์ดแบล็คโกลด์ของคุณได้ไหม”

เธอสุภาพและให้ความเคารพมากเพราะเธอเป็นผู้จัดการร้าน และเธอไม่ได้ตัดสินลูกค้าเพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอกได้

เจอรัลด์รู้สึกหมดหนทางมากในเวลานี้ และเขาทำได้เพียงยื่นการ์ดแบล็คโกลด์ให้ผู้จัดการโดยไม่พูดอะไร

ผู้จัดการได้นำเครื่องตรวจอ่านบัตรพิเศษออกมา

หลังจากนั้นเธอก็วางการ์ดเข้าไปข้างในอย่างชำนาญ

“คุณผู้ชายคะ ได้โปรดกรุณาระบุนามสกุลของคุณให้ดิฉันหน่อยจะได้ไหมคะ? และดิฉันขอทราบหมายเลขบัตรประชาชนด้วยค่ะ” ผู้จัดการหญิงร้องขอด้วยความเคารพ

“ผมชื่อ เจอรัลด์ ครอว์ฟอร์ด ส่วนพี่สาวของผมชื่อ เจสสิก้า ครอว์ฟอร์ด!”

แม้ว่าพี่สาวของเขาจะใส่วันเกิดของเขาเป็นรหัสผ่านสำหรับการ์ดของเขา แต่เจอรัลด์ก็ไม่แน่ใจว่าการ์ดนั้นอยู่ภายใต้ชื่อของเขาหรือของพี่สาวของเขากันเเน่ เจอรัลด์ยังส่งบัตรประจำตัวของเขาให้กับผู้จัดการโดยไม่ลังเล

“หืม มาดูกันว่าตอนนี้เขาจะอธิบายตัวเองยังไง!” ยูริพูดขณะที่เขาหัวเราะเยาะ หลังจากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาเพื่อที่จะได้แจ้งตำรวจทันทีที่พวกเขาพบความจริงเกี่ยวกับเจอรัลด์!