บทที่ 4

อย่างไรก็ตามคนที่เข้ามาทางประตูนั้นไม่ใช่เจอรัลด์

“แดนนี่! นายมาทำอะไรที่นี่?"

การแสดงออกบนใบหน้าของนาโอมิเปลี่ยนไปทันทีที่เธอเห็นแดนนี่

ทั้งสองคนเป็นเพื่อนร่วมชั้นและครั้งหนึ่งนาโอมิก็เคยสนิทกับพวกเขา

อย่างไรก็ตาม นาโอมิพบว่าเมื่อเช้าวันนั้นว่าแดนนี่หลอกล่อเจอรัลด์ นาโอมิจึงเสียอารมณ์ใส่แดนนี่

อย่างไม่คาดคิด นี่คือผู้ชายหนังหนาหน้าดานและเขามาที่นี่จริง ๆ แม้ว่าเธอจะเพิ่งดุเขาก็ตาม

“นาโอมิ เธอยังโกรธอยู่ไหม? เมื่อคืนฉันเพิ่งล้อเล่นกับเจอรัลด์ ใครจะคิดว่าเขาจะส่งกล่องให้ยูริจริง ๆ? ”

แดนนี่ตอบขณะที่เขายิ้มอย่างร่าเริง

เพื่อนร่วมห้องของเขาหลาย ๆ คนก็มาด้วย และพวกเขาก็นำของขวัญมาด้วยเช่นกัน

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ครอบครัวของนาโอมิก็ร่ำรวยมากเช่นกัน และนาโอมิเคยเสนอตัวช่วยเจอรัลด์หลายครั้งต่อหลายครั้ง แต่เจอรัลด์ก็ปฏิเสธความปรารถนาดีของเธอมาโดยตลอด

แดนนี่รู้จักนาโอมิตั้งแต่พวกเขาเรียนมัธยมปลาย

“นาโอมิ นี่คือเจอรัลด์ที่เธอกำลังจะแนะนำให้ฉันรู้จักใช่ไหม? มีอะไรผิดปกติเหรอ?” อลิซถามขณะที่เธอจ้องไปที่แดนนี่

ทันทีที่แดนนี่เห็นอลิซ ดวงตาของเขาก็ส่องแสงเป็นประกาย อันที่จริงเขาอยากจะทำความคุ้นเคยกับอลิซมานานแล้ว อลิซเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นในสาขาการกระจายเสียงและสื่อ

ครั้งนี้ เหตุผลเดียวที่เขารวบรวมความกล้าอย่างหน้าด้านมาขอโทษ นาโอมิเพราะเขารู้ว่าอลิซก็อยู่ที่นี่เช่นกัน

ทันทีที่แดนนี่ได้ยินคำพูดของอลิซเขาก็รีบพูดว่า “สวัสดี อลิซผู้งดงาม เจอรัลด์เป็นเพื่อนร่วมห้องของฉัน! เขาเป็นคนอนาถาที่ฉันทำให้สนุกสนานเมื่อวาน! ฮ่าฮ่าฮ่า…”

เมื่อแดนนี่จำได้ว่า เจอรัลด์ส่งพัสดุคุมกำเนิดให้กับแฟนเก่าของเขาเมื่อคืนนี้ แดนนี่ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดัง ๆ

"หุบปาก!" นาโอมิตอบขณะที่เธอจ้องไปที่แดนนี่

ตอนนี้ อลิซมีสีหน้าแปลก ๆ บนใบหน้าของเธอ

นั้่นเป็นความแตกต่างอย่างมากระหว่างนักเรียนที่ยากจนและคนรวยจริง ๆ หรือ?

เพื่อนร่วมห้องของเจอรัลด์ก็มีสีหน้าที่น่าเกลียดเช่นกันในเวลานี้

“ก็ได้ ก็ได้…ฉันจะไม่พูดอะไรอีก”

แดนนี่หัวเราะก่อนที่เขาจะพูดว่า “นาโอมิทำไมเธอไม่ลองดูล่ะ ว่าฉันมีอะไรมาให้เธอ…”

ในเวลานี้มีคนผลักประตูให้เปิดออกขึ้นมาอีกครั้ง

หลังจากเปิดประตูเจอรัลด์ก็เดินเข้ามาพร้อมกับถุงพลาสติกสีแดงในมือ

“เจอรัลด์ ในที่สุดนายก็มาถึงสักทีนะ!”

นาโอมิกระโดขึ้นทันทีพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า

เจอรัลด์พยักหน้ารับทราบ และเขาสังเกตเห็นแดนนี่ในทันทีที่จ้องมองเขาด้วยสีหน้าเยาะเย้ยบนใบหน้าของเธอ

ในความเป็นจริงแดนนี่จะมีสีหน้าอ่อนน้อมถ่อมตนหากเป็นลูกหลานมหาเศรษฐีคนอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม…ตอนนี้

นี่คือเจอรัลด์

อลิซ เงยหน้าขึ้นมองเจอราลด์ในเวลานี้

ในความเป็นจริงอลิซต้องการมองหาแฟนหนุ่มสักคน แต่เธอสามารถบอกได้ทันทีว่าเจอรัลด์ไม่ได้มาจากครอบครัวที่ร่ำรวย อลิซไม่รังเกียจถ้าเขามาจากครอบครัวธรรมดาตราบเท่าที่เขาหล่อเหลาและน่าดึงดูดใจ

อย่างไรก็ตามแม้ว่าเจอรัลด์จะมีหน้าตาหล่อเหลา แต่อลิซสามารถบอกได้ว่าเสื้อผ้าทุกชิ้นที่เจอรัลด์สวมใส่ตั้งแต่หัวจรดเท้านั้นมีมูลค่าไม่เกินห้าสิบดอลลาร์

เขาธรรมดาเกินไป!

เมื่ออลิซนึกถึงสิ่งที่แดนนี่พูดถึงก่อนหน้านี้ความประทับใจของเธอที่มีต่อเจอรัลด์ก็มาถึงจุดต่ำสุดครั้งใหม่

ใบหน้าของอลิซเต็มไปด้วยความผิดหวัง

“เจอรัลด์ นี่คืออลิซ! อลิซนี่คือเพื่อนของฉันเจอรัลด์”

นาโอมิแนะนำทั้งสองคนด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ

เจอรัลด์พยักหน้าก่อนที่เขาจะตอบว่า “สวัสดี ฉันชื่อเจอรัลด์ ยินดีที่ได้รู้จักคุณอลิซ”

เจอรัลด์ยื่นมือออกไปอย่างสุภาพ

อย่างไรก็ตามอลิซไม่ได้สนใจที่จะมองไปที่เจอรัลด์ แต่เธอก็หันกลับมาและจิบน้ำผลไม้ของเธอต่อ

มือของเจอรัลด์ชะงักอยู่ในอากาศ หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ต้องชักมือกลับด้วยความปวดร้าว

นาโอมิรู้ว่าเพื่อนสนิทของเธอมักจะมีบุคลิกเช่นนี้ ถ้าเธอสนใจผู้ชายคนไหนเธอก็จะคุยมากขึ้น มิฉะนั้นเธอจะเพิกเฉยต่อเขาโดยสิ้นเชิง

เจอรัลด์ ไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้

เขาเดินอย่างเรียบ ๆ ไปนั่งลงที่โต๊ะ

ในตอนนี้แดนนี่เห็นถุงพลาสติกสีแดงในมือของเจอรัลด์

แดนนี่พูดทันทีว่า “อืมเจอราลด์วันนี้เป็นวันเกิดของนาโอมิ นายได้นำของขวัญวันเกิดอะไรมาที่นี่? ทำไมนายไม่แสดงให้พวกเราเห็นล่ะ”

หัวหน้าหอพักของเจอรัลด์ทนไม่ได้อีกต่อไปแล้วเขาก็รีบถามว่า “แดนนี่ทำไมนายถึงเลือกเจอรลด์อยู่เสมอเลยล่ะ?”

แดนนี่แค่หัวเราะอย่างเรียบง่าย เพราะเขาสนุกกับการเยาะเย้ยและทำให้คนอื่นสนุกจริง ๆ

แดนนี่เหลือบมองเจอรัลด์ด้วยสีหน้าเย็นชาก่อนจะหยิบของขวัญที่ซื้อให้นาโอมิก่อน

ปรากฎว่าแดนนี่ก็ซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมสีดำให้เธอด้วย

“นาโอมิ ฉันซื้อให้เธอ กระเป๋า Hermes น่ะ”

ทันทีที่แดนนี่หยิบกระเป๋าออกมา อลิซและเพื่อนร่วมห้องแสนสวยทุกคนก็รู้สึกทึ่งทันที

“กระเป๋า Hermes เหรอ? ราคาตลาดของกระเป๋าใบนี้อย่างน้อยแปดพันดอลลาร์ใช่ไหม”