บทที่ 1008

หลังจากพูดไปแบบนั้น ผู้ชายที่ดูอายุประมาณเก้าสิบปีได้ก็โค้งคำนับต่อหน้าเจอรัลด์จริง ๆ! แม้หลังจากเขาได้เห็นทุกอย่างแล้ว มันจึงไม่แปลกที่ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น

เจอรัลด์เองก็อนุมานได้ว่าพละกำลังปัจจุบันของเคเลปนั้นก็คล้ายกับของตัวเขาเมื่อครึ่งปีก่อน เขายังบอกได้เช่นกันว่าเคเลปบรรลุถึงกำลังภายในของเขาแล้ว

แม้เขายังคงขาดทักษะกว่าเจอรัลด์อย่างชัดเจน แต่ด้วยความสามารถในปัจจุบันของเคเลป ชายชราคนนี้ก็อาจถือได้ว่าเป็นหนึ่งในนักต่อสู้คนหนึ่ง

ด้วยเหตุนั้น ความกระหายเลือดในตาของเจอรัลด์จึงค่อย ๆ กลับมาเป็นปกติ ท่าทางที่น่าเกรงขามของเขาก็ค่อย ๆ ลดลงเช่นกัน ทำให้เคเลปถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกได้ในที่สุด

“ผมบอกได้เลยว่าคุณใช้เวลาหลายปีในการฝึกฝน เพียงเพื่อจะได้บรรลุกำลังภายในของคุณ มันคงต้องไม่ง่ายแน่ ดังนั้นผมจะไม่ฆ่าคุณ แค่ไปเตือนคนอื่น ๆ ว่าอย่าแม้แต่จะมาลองดีกับผมอีก!” เจอรัลด์กล่าว ขณะที่อารมณ์ของเขากลับมาเป็นปกติอย่างสมบูรณ์

“ขอบคุณครับที่ไว้ชีวิตผม และใช่ ผมจะทำตามคำสั่งของคุณแน่นอน คุณผู้ชาย! อย่างไรก็ตาม มีสิ่งหนึ่งที่ผมยังคงไม่ค่อยเข้าใจ” เคเลปตอบกลับด้วยประกายทั้งความตื่นเต้น และความคาดหวังในสายตาของเขา

“พูดมา”

“คืออย่างนี้ครับ หลังจากการอุทิศตัวทั้งชีวิตของผมเพื่อศิลปะการต่อสู้ ในที่สุดผมก็ได้กลายมาเป็นหนึ่งในนักต่อสู้ประมาณเจ็ดปีก่อน ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังคงหวังว่าวันหนึ่งจะได้มีชื่อของผมถูกเขียนไว้บนทะเบียนอันทรงเกียรติเวสตัน เพื่อจะได้สร้างชื่อให้ศิลปะการต่อสู้โบราณของตระกูลของผมได้ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นเรื่องยากมากที่จะเข้าไปอยู่ในทะเบียนอันทรงเกียรติได้ ผมจึงใคร่อยากรู้ว่าคุณอยู่ในทะเบียนอันทรงเกียรติตำแหน่งอะไรกันครับ!”

“ทะเบียนอันทรงเกียรติเวสตันงั้นเหรอ? ผมไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องเช่นนี้เลย…” เจอรัลด์ตอบกลับอย่างค่อนข้างนิ่งเฉย

“อืม ตราบใดที่บุคคลหนึ่งเป็นนักต่อสู้แล้ว เขาหรือเธอก็จะมีชื่อของพวกเขาถูกเพิ่มในทะเบียนอันทรงเกียรติเวสตัน มันเป็นประเภทรายการการจัดลำดับที่ควบคุมโดยสมาคมลับใหญ่ทั้งสี่ในเวสตัน ถึงแม้มันชัดเจนว่าคุณได้ฝึกฝนมามาก แต่ผมก็พบว่ามันแปลกที่คุณไม่ทราบถึงทะเบียนอันทรงเกียรตินี้! อาจเป็นเพราะว่าคุณไม่ได้เป็นสมาชิกของสมาคมลับใหญ่ทั้งสี่ใด ๆ หรือเปล่าครับ?” เคเลปถาม โดยรู้สึกแปลกใจ

“มีสมาคมลับใหญ่ทั้งสี่ด้วยงั้นเหรอ?”

“แน่นอนว่ามีครับ! ตระกูลทั้งหลายที่ปกครองสมาคมลับใหญ่ทั้งสี่คือ ยาเลตัน, แนปล็อค, โมลเดล และเฟอร์กูสัน! และในที่นี้ผมคิดว่าคุณคือปรมาจารย์จากหนึ่งในสมาคมลับใหญ่ทั้งสี่เสียอีก!”

“ผมเคยได้ยินเกี่ยวกับโมลเดลเท่านั้น!” เจอรัลด์ตอบกลับขณะที่เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

จากสิ่งที่เจอรัลด์รู้มา สมาคมลับนั้นน่าจะลึกลับมากอย่างแน่นอน ก็ตามชื่อแนะนำของพวกเขา พวกเขาแทบจะไม่ติดต่อบุคคลธรรมดาทั่วไป เนื่องจากข้อตกลงทั่วไปที่ว่าสายเลือดของพวกเขานั้นแตกต่างจากกลุ่มคนปกติทั่วไป เป็นผลให้พวกเขาดูถูกกลุ่มคนธรรมดากันโดยสิ้นเชิง