บทที่ 1020

ที่ตามมาหลังจากเสียงนั้น ก็เห็นได้ว่ามีบางอย่างแวบ ๆ กำลังบินไปอย่างรวดเร็วมาก และในไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงกรีดร้องด้วยความทุกข์ทรมานของเดเมียนก็ดังไปทั่วอากาศ!

ยังไม่ทันได้ถามแม้แต่กริชที่ย้อนกลับมาเองได้ แต่ทันทีที่แซนเดอร์เห็นร่างของเดเมียนล้มลงกับพื้นอย่างไร้ชีวิต เขาก็เริ่มตะโกนขึ้นอย่างตื่นเต้นทันที “ข เขาตายแล้ว! ในที่สุดเขาก็ตายซะที!”

เมื่อหันไปมองเจอรัลด์ จากนั้นเขาก็พูดขึ้นมา “คุณคลอฟอร์ด คุณได้ช่วยเหลือเลิฟเวลล์ไว้อย่างใหญ่หลวงมาก! ผมต้องตอบแทนคุณอย่างเหมาะสมในนามของครอบครัวของผมแน่นอน!”

“ตามสัญญา ทั้งหมดที่ผมต้องการก็คือหนังสืออสูร!” เจอรัลด์ตอบกลับ ขณะที่เขายิ้มอย่างมีเลศนัยให้แซนเดอร์

ทันทีทันใดหลังจากได้ยินแบบนั้น แซนเดอร์ก็ตัวแข็งทื่อคาที่

ขณะที่เขาเริ่มพยายามที่จะเปลี่ยนหัวข้อ ฮาเวนเองที่ซ่อนตัวอยู่กับพี่น้องของเธอในบริเวณป่าตลอดเวลามานี้ ก็ปิดปากของเธอขณะที่เธอพูดขึ้น “ห เห็นนั่นไหมพี่สาว? นั่นคือเจอรัลด์จริง ๆ ด้วย! และ…และเขาน่าทึ่งมาก?!”

ซารีนาเองก็มุ่งความสนใจไปที่เขาได้สักพักแล้วตอนนี้

‘เมื่อคิดว่าเจอรัลด์มายังจังหวัดโลแกนเพื่อช่วยเหลือพ่อ…ช่างเป็นคนที่ดาดเดาไม่ได้อะไรอย่างงี้!’ ซารีนาคิดกับตัวเอง ตอนนี้รู้สึกประทับกับเจอรัลด์อย่างยิ่ง

เที่ยงคืนก็มาถึงหลังจากนั้นไม่นาน และก็เป็นตอนที่เลิฟเวลล์หลาย ๆ คนมาพบปะกันในห้องประชุมของคฤหาสน์เลิฟเวลล์

แม้เดิมทีเลิฟเวลล์จะดีใจมากที่รู้ว่าเดเมียน ศัตรูที่ใหญ่ที่สุดของพวกเขา ในที่สุดก็ตายไปแล้ว แต่พวกเขาทั้งหมดก็กลายเป็นหม่นหมองอีกครั้งทันทีที่แซนเดอร์บอกพวกเขาเกี่ยวกับความต้องการของเจอรัลด์

“ไม่ว่าเขาจะเก่งแค่ไหน แต่แก่นแท้ของเขา เขาก็ยังคงเป็นแค่คนไร้การศึกษาที่ไม่ยั้งคิดบางคน! เขากล้าเรียกร้องขอหนังสืออสูรได้ยังไงกัน!” หนึ่งในสมาชิกครอบครัวตะโกนขึ้น ขณะที่เขากระแทกหมัดของเขากับโต๊ะด้วยความโกรธ

แซนเดอร์เองก็เล่นกับพวงกุญแจมาได้สักพักแล้วตอนนี้ ดูเหมือนกำลังคิดครุ่นคิดอยู่ โดยหลับตาลงชั่วขณะะหนึ่ง เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง โทนเสียงของเขาก็จริงจังขณะที่เขากล่าว “…เอาล่ะ ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของฉันเองตั้งแต่แรก…ฉันจะไม่ปฏิเสธว่าตอนแรกฉันคิดว่าไม่ว่าเขาจะเก่งแค่ไหน โดยพื้นฐานแล้วเขาก็เป็นเพียงเครื่องสังหารอยู่ดี ฉันได้คาดเดาไว้ว่าเขาจะพอใจตราบใดที่พวกเรามอบเงินหรือผู้หญิงให้เขา ฉันยังต้องการมากกว่านั้นเมื่อคิดถึงโอกาสที่จะให้เขาทำงานให้พวกเราในอนาคตด้วยซ้ำ! อย่างไรก็ดี ฉันไม่ได้ตระหนักเลยว่าสุดท้ายแล้ว สิ่งที่เขาไล่ตามจริง ๆ ก็คือหนังสืออสูร! และในที่นี้ฉันก็คิดว่าเขากำลังช่วยเหลือพวกเราก็เพราะสถานะของเคเลปเสียอีก! เมื่อคิดว่าผู้ชายคนนั้นข่มขู่ฉันจริง ๆ เพราะเรื่องหนังสือในช่วงสถานการณ์เป็นตายนั่นล่ะก็!”

“นายท่าน หนังสืออสูรเป็นสมบัติที่เป็นของเลิฟเวลล์เท่านั้น! พวกเราไม่สามารถมอบมันให้เขาได้นะครับ!” สมาชิกตระกูลอีกคนตะโกนขึ้นมา