บทที่ 1037

“แกจะทำบ้าอะไร ห๊ะ?! ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!”

ก่อนที่ซาเวียจะทันได้ตะโกนได้ต่อไป ควินเลนก็ปิดปากของเธอด้วยผ้าขนหนูสีขาว! แม้เธอจะ บิดตัวอย่างแรงเพื่อจะหนีจากการจับของเขา แต่ซาเวียก็รู้สึกว่าการมองเห็นของเธอเริ่มพล่ามัวแล้ว ไม่นาน เธอก็ไม่ได้ดิ้นรนอีกต่อไป

ในเวลาเดียวกัน ดวงตาของเจอรัลด์ก็กระตุกขึ้นมาฉับพลันในสภาวะการหลับลึกของเขา เขายังคงอยู่ภายในคุกใต้ดิน และก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

ทันทีที่เขาทำแบบนั้น สายตาของเขาก็เปล่งประกายสีเขียวเรืองแสงชั่วครู่สั้น ๆ ก่อนที่จะกลับมาเป็นปกติในไม่กี่วินาทีต่อมา

ด้วยความประหลาดใจ พูดได้แค่นั้น เจอรัลด์รู้ว่าตอนนี้เขาสามารถเห็นรายละเอียดที่เล็กที่สุดภายในคุกใต้ดินได้อีกด้วย ทั้ง ๆ ที่ความจริงมันแทบจะดำมืดสนิทในนั้น

ความสามารถในการได้ยินที่ดีขึ้นอย่างมากของเขาก็น่าประหลาดใจอย่างยินดีเช่นกัน ตราบใดเขาต้องการ เขาก็จะได้ยินสิ่งต่าง ๆ ได้อย่างชัดเจนแล้วตอนนี้ แม้ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหนก็ตาม!

เมื่อลุกขึ้นนั่ง เจอรัลด์ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนก่อนจะกระโดดอยู่กับที่เพื่อให้กล้ามเนื้อของเขาได้ขยับบ้าง

เมื่อมองไปที่ผิวหนังของเขา เขาก็ตระหนักได้ว่ามีรอยคราบสีดำกำลังไหลซึมออกมา จากสิ่งที่เขาสามารถคาดเดาได้ พวกมันคือสิ่งสกปรกที่ถูกชำระออกจากร่างกายของเขา

‘ฉันคิดว่าพวกเขาไม่ได้เรียกมันว่าเลือดศักดิ์สิทธิ์โดยเปล่า ๆ…ไม่เพียงมันทำให้หัวใจและอารมณ์ของฉันมั่นคงเท่านั้น แต่ตอนนี้ฉันก็ยังรู้สึกแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมอีกด้วย!’ เจอรัลด์คิดกับตัวเอง รู้สึกดีใจเหลือล้น

มันคงไม่ไกลเกินจริงด้วยซ้ำ ในตอนนี้ที่จะสันนิษฐานว่ากำลังภายในของเขาเพิ่มเป็นสองเท่าแล้วตอนนี้ จากเมื่อสามวันก่อน

‘และในที่นี้ฉันก็กำลังวางแผนที่จะไปเยี่ยมโมลเดลและจัดการพวกเขาเป็นครั้งสุดท้าย หลังจากดื่มเลือดศักดิ์สิทธิ์…เมื่อคิดว่าจริง ๆ แล้วพวกเขากลับทำแทนฉันโดยการพาฉันเข้ามาที่บ้านของพวกเขาเองโดยไม่ทำให้ฉันลำบากเลย!’ เจอรัลด์คิดกับตัวเองขณะที่เขายิ้มเยาะ

โอ้ว ใช่สิ เขายังคงต้องช่วยซาเวียด้วย!

แม้เจอรัลด์ไม่ได้ขยับเขยื้อนเป็นส่วนใหญ่ในสามวันที่ผ่านมานี้ก็ตาม แต่จิตใจของเขาก็ยังห่างไกลจากอาการหมดสติ ความจริงแล้ว เขารู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นรอบ ๆ ตัวเขาตลอดช่วงเวลานั้นเป็นอย่างดี มันจึงเป็นเหตุผลที่ทำไมเขาถึงได้ยินเสียงกรีดร้องขอความช่วยเหลือของซาเวียก่อนหน้านี้

เมื่อคิดเกี่ยวกับซาเวีย เขาก็นึกถึงทุกอย่างที่เธอได้บอกเขาในคือนั้น เจอรัลด์รู้ว่าเขาจะเพียงโกหกตัวเองเท่านั้น ถ้าเขาอ้างว่าคำพูดของเธอไม่ได้ทำให้เขาซาบซึ้งใจเลย

บวกกับความจริงที่ว่าเธอได้เสี่ยงชีวิตของเธอเพียงเพื่อมาเยี่ยมเขาในคุกใต้ดิน พร้อมด้วยการกระทำของเธอเมื่อปีก่อนที่ลงเอยด้วยการช่วยชีวิตของเขาไว้ เจอรัลด์จึงทราบดีว่ามันจะยากเพียงใดสำหรับเขาในตอนนี้ที่จะตอบแทนน้ำใจของเธอได้

เมื่อขมวดคิ้วของเขาแน่น เขารู้ว่าความคิดเหล่านั้นสามารถรอได้ สำหรับตอนนี้ เขาจำเป็นต้องช่วยซาเวียก่อน!

เจอรัลด์จ้องประตูเหล็กตรงหน้าเขาชั่วครู่สั้น ๆ จากนั้นก็วางมือของเขาลงบนประตูและดึงกระตุกมัน

เกิดเสียงแตกละเอียดดังลั่นตามมาขณะที่ผนังรอบ ๆ ที่รองรับประตูล้มพังทลายลงพร้อมกับมัน! ดูเหมือนไม่ได้สะทกสะท้านกับกำลังเหนือมนุษย์ของเขาเลย เจอรัลด์เดินออกไปทันเวลาพอดีที่จะเห็นคน ๆ หนึ่งวิ่งลงมายังคุกใต้ดิน