บทที่ 1045

“จากสิ่งที่คุณเพิ่งถาม ผมคาดเดาว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นหรือเปล่าครับ คุณโมลเดล?” ดีแลนตอบกลับหลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มาสักพัก

เมื่อได้ยินแบบนั้น ปาร์คเกอร์จึงพยักหน้าก่อนจะพูด “คือมีเหตุการณ์ที่ค่อนข้างลึกลับเกิดขึ้นกับผม และทีมของผมในขณะที่พวกเรากำลังมองหาเบาะแสเรื่องสหพันธ์ดวงอาทิตย์ มันค่อนข้างน่าละอายที่จะยอมรับ แต่เมื่อนานมาแล้ว ทีมของผมและผมไม่สามารถที่จะค้นหาเบาะแสใด ๆ ที่เกี่ยวข้องได้เลย สหพันธ์ดวงอาทิตย์นั้นน่าลึกลับและทรงพลังมากอย่างแท้จริง จนสามารถปกปิดร่องรอยของพวกเขาได้สุดยอดมาก ถึงไม่ใช่ทั้งหมดก็ตาม!”

“อย่างไรซะ เมื่อผมรู้สึกว่าพวกเรามาถึงทางตันแล้ว บุคคลที่น่าลึกลับคนหนึ่งก็มาปรากฏตัว…ผมบอกได้เลยเนื่องจากพวกเราไม่เคยพบกันเป็นการส่วนตัวมาก่อน…ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ตั้งแต่นาทีนั้นเป็นต้นมา เขาก็ให้คำใบ้ที่จำเป็นกับพวกเราว่าจะไปที่ไหนต่อไปเมื่อไหร่ก็ตามที่พวกเราสับสันกัน ความช่วยเหลือของเขานำพวกเราไปหาเบาะแสะที่แน่นอนที่พวกเราต้องการเพื่อดำเนินการต่อ เขาเป็นเหตุผลเดียวที่พวกเราสามารถมีความคืบหน้ามากขนาดนี้ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมานี้ เนื่องจากความช่วยเหลือตามธรรมชาติของเขา ผมจึงทึกทักเอาเองว่าคุณเป็นคนส่งเขามา ประธานคลอฟอร์ด ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำไมผมถึงซักถามคุณเกี่ยวกับเรื่องนี้ในเวลานี้ เพื่อให้มั่นใจน่ะครับ”

“ถ้าคุณส่งใครบางคนไปช่วยคุณจริง งั้นผมก็คงจะแจ้งให้คุณทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้ก่อนอย่างแน่นอน ถึงอย่างนั้น บุคคลนั้นก็ฟังดูน่าลึกลับจริง…อย่างน้อยเขาบอกชื่อคุณไว้หรือเปล่าครับ…?” ดีแลนตอบกลับ โดยพบว่าสถานการณ์แปลกประหลาดเช่นกัน

“ไม่เลย ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าเขาหน้าตาดูเป็นยังไง อย่างไรก็ดี เรียกมันว่าลางสังหรณ์แล้วกันจากประสบการณ์ของผมในช่วงหลายปีมานี้ แต่ผมเชื่อว่าเขาเป็นคนที่ทรงพลังอย่างมากคนหนึ่ง อันที่จริง มันคงจะไม่ไกลเกินจริงที่จะบอกว่าแม้แต่สมาชิกที่มีสมรรถภาพสูงมากที่สุดของตระกูลโมลเดลก็คงจะไม่สามารถจัดการเขาได้หรอก!”

“เขาไม่เคยแสดงตัวเองมาก่อนเลยจริง ๆ เหรอครับ?”

“อย่างที่ผมพูดไป ไม่มีพวกเราคนไหนเคยเห็นเขามาก่อน เขาเพียงวางพิกัดไว้ใกล้หัวเตียงของผมเมื่อไหร่ก็ตามที่เขารู้สึกว่าพวกเราต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติม ในขณะที่ผมอยากจะเรียกตัวเองว่าเป็นคนตื่นตัว แต่ผมก็ไม่เคยจับการกระทำของเขาได้เลย ฮ่าฮ่า! เพื่อให้เฉพาะเจาะจงมากขึ้น เขาเพียงทำการปรากฏตัวเพียงสองครั้งเท่านั้นจนถึงบัดนี้”

เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ปาร์คเกอร์จึงนึกขึ้นได้ว่าครึ่งปีก่อนเขารู้สึกตกใจกลัวแค่ไหน เมื่อคนผู้นั้นทิ้งชุดพิกัดแรกไว้ใกล้หัวเตียงของเขา ท้ายที่สุดแล้ว บุคคลที่ทิ้งคำใบ้ไว้ตรงนั่นก็อาจฆ่าเขาได้ในขณะที่เขาหลับอยู่อย่างแน่นอนถ้าเขาต้องการ หากเรื่องนั้นเกิดขึ้น ปาร์คเกอร์ก็คงจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาถูกฆ่าตาย และความคิดนั้นอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้เขาเสียวสันหลังวาบด้วยความกลัวแล้ว

ดีแลนเองในเวลานี้ก็กำลังเค้นสมองอย่างหนัก โดยสงสัยว่าใครที่อาจช่วยเหลือครอบครัวของเขาอย่างลับ ๆ

“…อย่างไรก็ตาม สรุปได้ว่า เนื่องจากบุคคลนั้นได้ช่วยเหลือพวกเราอย่างลับ ๆ งั้นพวกเราก็อาจคาดเดาได้ เป็นอย่างน้อยที่สุด ว่าเขาไม่เป็นศัตรูต่อตระกูลคลอฟอร์ด ในขณะที่พวกเราจัดการได้รับเบาะแสเพิ่มเติมเกี่ยวกับสหพันธ์ดวงอาทิตย์มา แต่ปัญหาที่เร่งด่วนกว่าในตอนนี้ก็คือบริเวณที่วาดในแผนที่นี้จริง ๆ แล้วมันอยู่ที่ไหนกัน เนื่องจากบุคคลลึกลับนำพวกเราไปหามันแล้ว ผมจึงคาดเดาว่ามีเหตุผลอยู่เบื้องหลังการกระทำของเขา สำหรับทั้งหมดที่พวกเรารู้ ความลับของสหพันธ์ดวงอาทิตย์อาจเป็นอยู่ภายในป่าทึบตามที่เห็นในแผนที่ก็ได้นะครับ!” ปาร์คเกอร์กล่าว

ดีแลนพยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นก็ตอบกลับ “ดีมาก ผมจะรวบรวมผู้ฝึกหัดและผู้ใต้บัญชาของครอบครัวของผมหลังจากนี้ทันที เนื่องจากพวกเขาหลายคนค่อนข้างมีความรู้ และตระกูลของของพวกเราก็มีคนอยู่ทั่วโลก พวกเขาบางคนอาจรู้จักว่าแผนที่นี้ชี้ไปยังที่ใดก็ได้!”

“นั่นคงจะเป็นเรื่องดีที่สุดอย่างแน่นอน!”

ด้วยเหตุนี้ ดีแลนจึงส่งสัญญาณให้ลูกน้องของเขากระจายคำสั่งออกไปและอย่างเร็วมาก คนที่ทำงานภายใต้คลอฟอร์ดจากทั่วทุกมุมโลกก็มารวมตัวกันภายในคฤหาสน์คลอฟอร์ด

เมื่อทุกคนเกี่ยวข้องมาปรากฏตัว ดีแลนจึงนำพวกเขาไปยังห้องโถงขนาดใหญ่ซึ่งเขาฉายแผนที่ไว้บนจอใหญ่มหึมา โดยขยายมันให้ทุกคนได้เห็นกัน