บทที่ 1069

แม้ว่าการเดินทางผ่านทะเลทรายจะทั้งยาวนานและร้อน แต่นักวิจัยและนักท่องเที่ยวก็ทำได้ดีด้วยความช่วยเหลือของผู้เชี่ยวชาญแห่งทะเลทราย

หลังจากสองวันของการเดินทางผ่านไป กลุ่มก็มาถึงจุดศูนย์กลางของทะทราย อย่างที่คาดไว้ จากจุดที่พวกเขาอยู่ในเวลานี้ ไม่มีเห็นแม้แต่คนเดียวภายในแผ่นดินที่เต็มไปด้วยผืนทรายเลย

ขณะนั้นไม่นานเวลาพลบค่ำก็มาถึงดังนั้นพวกเขาจึงตัดสินใจที่จะหยุดพักตรงที่กำบังซึ่งผุพังไปครึ่งหนึ่งแล้ว ขอบคุณ มันยังคงดีพอที่จะให้พวกเขาพักค้างคืนได้อยู่

“ฉันสงสัยว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นยังไงบ้าง…เธอคิดว่าเขามุ่งหน้ากลับไปที่เมืองหรือเปล่า…?” กีย่าพึมพำ ขณะที่เธอนั่งข้างกองไฟ โดยกำลังคิดถึงผู้ชายที่ช่วยเหลือเธอไว้

“ฉันก็สงสัย เขาดูไม่เหมือนว่าจะเป็นคนแบบนั้นนะ! วิธีที่เขาแสดงตัวเอง เขาทั้งเป็นผู้ใหญ่และเชื่อถือได้! จริง ๆ แล้ว เดี๋ยวนะ…ทำไมเธอถึงคอยแต่จะคิดถึงเขาอยู่ร่ำไปล่ะ? เธอไม่ได้พูดว่าเธอรักเจอรัลด์หรอกเหรอ…? อาจเป็นไปได้ไหมว่าเธอหมกมุ่นถึงเรื่องเขาเพราะเขาทั้งคู่ดูเหมือนกัน และทำให้เธอนึกถึงเจอรัลด์หรือเปล่า…?” เมเรดิธตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างไม่พอใจ วิธีที่เธอพูดนั้น มันเหมือนราวกับว่าเมเรดิธสามารถมองกีย่าได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

“อะไรนะ? ไม่! ฉันแค่เป็นห่วงเพราะเขาช่วยชีวิตพวกเราไว้ไง! นอกจากนี้ เธอก็คิดถึงเขามาตลอดเหมือนกันไม่ใช่หรือไง เมเรดิธ?” กีย่ากล่าวด้วยรอยยิ้ม

“อืมฉันต้องยอมรับว่าฉันชอบคนที่เป็นผู้ใหญ่…แน่นอนว่าเขามีคุณสมบัติเหมาะสมมาก! ยิ่งไปกว่านั้น ดวงตาของเขาก็บ่งบอกวว่ามีเรื่องมีราวนับไม่ถ้วนซ่อนอยู่เบื้องหลัง…เขาเป็้นแฟนหนุ่มที่น่าลึกลับแบบที่ฉันอยากจะมีจริง ๆ!” เมเรดิธตอบกลับอย่างไม่ต้องสงสัย

“นั่น…คือวิธีอ้อม ๆ ในการบอกว่าเธอชอบเขาใช่ไหม…?” กีย่าถาม ความอยากรู้อยากเห็นของเธอพุ่งขึ้น

“อืม…ฉันไม่รู้ โอเคไหม? บางที…ฉันหมายถึงว่าฉันแค่ไม่สามารถหยุดคิดถึงเขาได้น่ะ! ฉันอยากจะพบเขาอีกครั้งจริง ๆ นะ รู้ไหม?” เมเรดิธตอบกลับ ขณะที่เธอเอามือกุมแก้มในขณะที่มองขึ้นไปบนท้องฟ้า

เมื่อได้ยินแบบนั้น กีย่าก็มองขึ้นไปที่ท้องฟ้าอย่างเงียบ ๆ เช่นกัน

‘ฉันก็เหมือนกัน…ฉันก็อยากจะพบกับเขาอีกครั้งเหมือนกัน!’ กีย่าคิดกับตัวเอง

ครู่สั้น ๆ ต่อมา วินน์ก็เดินมาหาพวกเธอก่อนจะพูดขึ้น “กีย่า? เมเรดิธ? คุณสองคนกำลังทำอะไรอยู่เหรอ? นี่ ดื่มน้ำร้อนกันเถอะ เมื่อดวงอาทิตย์ตกดิน สิ่งต่าง ๆ ก็จะเริ่มหนาวเย็นลงที่นี่!”

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ได้กระหายน้ำ!” กีย่าตอบกลับ ขณะที่เธอส่ายหัว เมื่อรู้ดีว่าเขากำลังทำอะไรอยู่