บทที่ 1083

ขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ คริสโตเฟอร์ก็กำลังจะไล่ตามเจอรัลด์ไป

เมื่อผ่านไปครึ่งทาง ทันใดนั้นเขาก็หยุดชะงักกลางทางอีกครั้ง

คริสโตเฟอร์แตะแก้มของเขาซึ่งถูกขีดข่วน และเขาก็มีสีหน้าหวาดกลัวบนใบหน้าในขณะนี้

“ไอ้เด็กสารเลว ให้ฉันมอบคำแนะนำให้นายนะ มันจะดีกว่าสำหรับนายที่จะออกมาจากถ้ำอย่างเชื่อฟังในตอนนี้ ไม่อย่างงั้นล่ะก็ หลังจากนายเข้าไปในถ้ำนี้ แม้ว่าพละกำลังของนายเพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่นายก็ลืมไปได้เลยที่จะมีชีวิตรอดออกมาจากถ้ำได้!” คริสโตเฟอร์ตะโกนออกมาเสียงดัง ขณะที่เขายืนอยู่ตรงทางเข้าของถ้ำ

ไม่นานหลังจากนั้น เสียงแผ่วเบาก็ดังมาจากภายในถ้ำโดยพูดว่า “ตาเฒ่า! นั่นก็ยังคงดีกว่าถูกคุณฆ่าอยู่ข้างนอก!”

คริสโตเฟอร์ขมวดคิ้ว “ไอ้เด็กเลว! อย่ามาโทษว่าฉันไม่เตือนนายแล้วกันหากนายจะตายอยู่ข้างในนั่น!”

มันอันตรายและเสี่ยงมากอย่างแท้จริงที่จะก้าวเข้าไปในถ้ำ เขาเป็นปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่อยู่แล้ว และอาจกล่าวได้ว่าเขาเป็นคนที่ไม่สามารถเอาชนะได้ในโลกนี้ แต่คริสโตเฟอร์ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัวนิด ๆ เมื่อเขาคิดถึงสัตว์ร้ายขนาดมหึมาที่เขาพบในถ้ำเมื่อครู่นี้

นี่คือเหตุผลที่แท้จริงที่ทำไมเขาถึงต้องการตรวจหาความจริงเรื่องนี้อย่างละเอียดก่อน

เขาต้องการเข้าใจให้ชัดเจนว่ามันจะคุ้มค่าในการเสี่ยงชีวิตของเขาเพื่อสิ่งที่ถูกซ่อนไว้อยู่ภายในถ้ำหรือไม่

ถ้ามันไม่คุ้มค่า คริสโตเฟอร์ก็จะไม่เสี่ยงแน่!

นี่คือเหตุผลแน่นอนที่ทำไมคริสโตเฟอร์ถึงรอให้เจอรัลด์ปรากฏตัว

‘ไอ้เด็กบ้าคนนั้นจะไม่สามารถไปได้ไกลขนาดนั้นหรอก เมื่อถึงเวลา เขาจะทั้งวิ่งออกมาจากถ้ำและถูกฆ่าอยู่ภายในถ้ำอยู่ดี ฉันไม่ควรเสี่ยงชีวิตของฉันเพียงเพราะไอ้เด็กหนุ่มคนนี้ มันจะดีกว่าถ้าฉันจะแค่รอเขาอยู่ข้างนอกถ้ำ ไม่ว่าจะอย่างไร มันก็จะยังคงเป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับฉัน!’ คริสโตเฟอร์คิดกับตัวเอง

หลังจากคิดได้แบบนั้น คริสโตเฟอร์จึงนั่งลงอยู่ข้างทางเข้าของถ้ำในทันทีขณะที่เขาฟังการเคลื่อนไหวภายในถ้ำ

ในทางกลับกัน เดิมทีเจอรัลด์คิดว่าจิ้งจอกแก่เจ้าเล่ห์คนนั้น คริสโตเฟอร์ เพียงต้องการจะทำให้เขากลัวเพื่อที่เขาจะได้ออกไปจากถ้ำ

อย่างไรก็ตาม ขณะที่เจอรัลด์เข้าไปในถ้ำต่อไป เขาก็สามารถได้กลิ่นที่รุนแรงมาจากภายในถ้ำ

เจอรัลด์รู้สึกได้ทันทีว่าบางอย่างไม่ถูกต้อง

ในเวลานี้ ทันใดนั้นเขาก็นึกได้ว่าคริสโตเฟอร์ดูซีดเซียวไปเล็กน้อยเมื่อเห็นเขาครั้งแรกก่อนหน้านี้

เขายังมีอาการบาดเจ็บเล็กน้อยบนใบหน้าของเขาอีกด้วยซ้ำ

เนื่องจากชายชรารู้ว่านี่คือสุสานโบราณที่ไม่ธรรมดา ตามอารมณ์และบุคลิกนิสัยของเขาแล้ว จะไม่มีเหตุผลใดเลยที่ทำไมเขาถึงปฏิเสธที่จะเข้ามาดูด้วยตัวเอง

‘เป็นไปได้ไหมว่ามีบางอย่างอยู่ข้างในถ้ำที่ทำร้ายเขา และนั่นก็คือเหตุผลที่ทำไมเขาถึงไม่กล้าเข้ามาในถ้ำเพื่อไล่ตามฉันต่อไป?’

เจอรัลด์คิดกับตัวเองขณะที่เขายังคงเดินเข้าไปต่อไป

มันเป็นทางเดินที่สั้นและแบนราบมาก

ในที่สุดเจอรัลด์ก็สามารถเห็นแสงสว่างได้บ้างหลังจากเดินมาได้สักพักหนึ่ง

ถ้ำหินสูงปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา และภายในถ้ำนั้นก็มืดสนิท