บทที่ 1084

ในเวลานี้มีเสียงอนาคอนด้ากำลังขู่มาจากด้านหลังของเขา

แต่เจอรัลด์หยุดชะงักกลางทาง

ถ้าเขาวิ่งออกไป เขาก็จะถูกคริสโตเฟอร์ฆ่าอย่างแน่นอน

ไม่แปลกที่ทำไมชายชราผู้นั้นถึงดูเหมือนซีดเซียวขนาดนั้นก่อนหน้านี้ กลับกลายเป็นว่ามีสัตว์ขนาดใหญ่เช่นนี้อยู่ภายในถ้ำแห่งนี้นั่นเอง

เจอรัลด์รีบดึงไลท์เบนของเขาออกมา

เขากลัวจนเหงื่อทะลักแล้ว และเขาก็รู้สึกถูกทำให้ยุ่งเหยิงและสับสนงุนงงมากในเวลานี้

ไม่มีการกล่าวถึงอนาคอนด้าขนาดมหึมาเช่นนี้ในแผนที่เลย

เจอรัลด์กลืนน้ำลายอึก

อย่างไรก็ตาม คราวนี้เจอรัลด์ตระหนักได้ว่าอนาคอนด้าไม่ได้ดูเหมือนจะมุ่งร้าย

มันเพียงจ้องมองเขา โดยไม่ได้แสดงถึงความตั้งใจที่จะโจมตีใด ๆ เลยทั้งนั้น

สุดท้ายแล้ว อนาคอนด้าก็ค่อย ๆ ก้มหัวลง

เมื่อมองดูฉากนี้ มันรู้สึกเหมือนราวกับว่าอนาคอนด้าเป็นลูกสุนัขตัวหนึ่งที่ประพฤติตัวดีและเชื่อฟังเมื่อมันเห็นเจ้าของของมัน

“นายจะไม่ฆ่าฉันใช่ไหม?”

เจอรัลด์ถามคร่าว ๆ ขณะที่เขารู้สึกถึงกำลังในขาของเขาได้อีกครั้งในที่สุด

อย่างไม่คาดคิด อนาคอนด้าพยักหน้าเล็กน้อยจริง ๆ

หลังจากนั้น อนาคอนด้าก็ก้มหัวลงบนพื้นอีกครั้งในทันที

ร่างของอนาคอนด้าปิดกั้นทางเดินทั้งหมดที่นำเข้าไปสู่ในถ้ำต่อไป ดูเหมือนว่ามันกำลังป้องกันคนอื่น ๆ ไม่ให้บุกเข้าไปในถ้ำได้

เจอรัลด์ค่อย ๆ เดินไปหาอนาคอนด้า

เจอรัลด์ไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ เขาถึงรู้สึกพิเศษมาก และสั่นสะท้านในใจของเขา เขารู้สึกเหมือนราวกับว่าเขาสามารถเข้าใจอารมณ์ภายในของอนาคอนด้าได้เพียงแค่มองเข้าไปในดวงตาของมัน

ทันใดนั้นเจอรัลด์ก็พัฒนาความรู้สึกเป็นความรักเอ็นดูอย่างอธิบายไม่ได้ต่ออนาคอนด้า หลังจากมองเข้าไปในดวงตาของมัน

เขารู้สึกเหมือนราวกับว่าเขากำลังพบเพื่อนเก่าคนหนึ่ง

เจอรัลด์ไม่ได้กลัวอนาคอนด้าอีกต่อไปแล้ว และเขาพยายามที่จะสัมผัสหัวของมัน

อนาคอนด้าไม่ได้ต่อต้านสัมผัสของเขา และมันก็ว่าง่ายมาก

“นายคอยคุ้มกันถ้ำแห่งนี้มาตลอดเลยใช่ไหม? ดูเหมือนว่านายไม่เคยออกไปจากถ้ำนี้มาก่อนเลยนะ ใช่ไหม?” เจอรัลด์ถาม

อนาคอนด้าพยักหน้าอีกครั้ง

หลังจากนั้น มันก็ขยับตัว

ขณะที่อนาคอนด้าขยับทั้งร่างของมัน เจอรัลด์ก็รู้สึกเหมือนว่าถ้ำภายในภูเขาจะพังทลายได้ทุกเมื่อ