บทที่ 1125

ขณะที่เกิดเหตุการณ์โกลาหลขึ้นที่คฤหาสน์ของมินแชล อีกฟากหนึ่ง เจ้าแห่งวิญญาณก็กำลังจ้องมองไปที่ศิลาจารึกทั้งหกแผ่น เขายังคงครุ่นคิดเกี่ยวกับสิ่งที่เจอรัลด์แปลออกมาจากภาพวาดเหล่านั้น

มันมีบางอย่างไม่ถูกต้อง…

ไม่กี่วินาทีต่อมา ลูกศิษย์ของเขาคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาหาก่อนจะพูดว่า “ท ท่านอาจารย์ครับ! ด้านนอกมีเด็กสาวคนหนึ่ง เธอกำลังพยายามจะพังเข้ามาในโบสถ์! เธอได้แต่พูดว่า ต้องการให้ท่านทำนายชะตาชีวิตให้เธอครับ! ถึงแม้พวกเราจะพยายามห้ามเธอแล้ว แต่เธอก็ยังยืนยันจะเข้ามาข้างในให้ได้! พวกเรา… พวกเราต้านเธอไม่อยู่จริง ๆ ครับ! และที่แย่ไปกว่านั้นคือ เธอบอกว่า ถ้าท่านไม่ยอมให้เธอเข้าพบ เธอจะเผาโบสถ์นี้ทิ้งครับ!”

เจ้าแห่งวิญญาณขมวดคิ้ว จากนั้นเขาก็โบกมือก่อนจะตอบ “เดี๋ยวข้าจัดการเอง ไปบอกนางให้รอที่ห้องด้านหน้า!”

ขณะที่มองดูลูกศิษย์ของเขาวิ่งออกไป ท่านอาจารย์ก็ส่ายหัว ก่อนที่จะออกไปพบเด็กสาวคนนั้นอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก

“ท ท่านอาจารย์บอกให้คุณรอท่านอยู่ในห้องนี้! เดี๋ยวท่านออกมา!” ลูกศิษย์คนนั้นลากเสียงยาว ในขณะที่เจ้าแห่งวิญญาณเดินเข้ามาในห้อง

ทันทีที่เดินเข้ามาในห้อง เขาก็มองเห็นหญิงสาวที่งดงามกำลังยืนบนร่างของลูกศิษย์ของเขาคนหนึ่ง ที่ตอนนี้กำลังนอนกองอยู่บนพื้น เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส

“ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้ สาวน้อย!” ท่านอาจารย์สั่ง

“หืม! ยอมออกมาจนได้นะ อาจารย์เฒ่า” หญิงสาวยิ้มเยาะ

“ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องทำร้ายลูกศิษย์ของข้าหรอก สาวน้อย! เรามาคุยกันดี ๆ เถอะ!” เจ้าแห่งวิญญาณตอบพร้อมกับส่ายหน้าอย่างจำนน

“เลิกพูดไร้สาระเถอะ!… ฉันมาที่นี่เพราะ… ฉัน… ต้องการให้ท่านช่วย…!” เด็กสาวตะโกนพร้อมกับเอามือกุมหน้าท้อง เหมือนกำลังเจ็บปวดแสนสาหัส

“กรุณานั่งลงก่อน ก่อนที่จะพูดอะไรต่อ! เจ้ากำลังบาดเจ็บอยู่!” เจ้าแห่งวิญญาณตอบ น้ำเสียงฟังดูห่วงใยในอาการของเด็กสาวแสนสวยผู้นี้

“ท่านอาจารย์! เธอได้ทำร้ายนักบวชสองสามคนด้านนอกด้วยครับ!” ลูกศิษย์อีกคนตะโกน ขณะที่วิ่งเข้ามาในห้อง