บทที่ 1154

หลังจากที่เขาตะโกนออกมาด้วยความตกใจ เจอรัลด์ก็หันไปหาหญิงชราคนนั้นอีกครั้ง และเตรียมพร้อมที่จะจู่โจมเธอ

แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ก้าวเท้าออกไป เจอรัลด์ก็รู้สึกว่าแขนและขาของเขาเริ่มที่จะอ่อนแรง เพราะอาการวิงเวียนจากกลิ่นของเกสรดอกไม้ที่เขาได้สูดดมเข้าไปเป็นจำนวนมาก

‘อะไรกันเนี่ย? มันจะเป็นไปได้อย่างไร? ฉันได้รับยาต้านพิษทุกชนิดมาแล้วนี่’ เจอรัลด์คิดกับตัวเองในขณะที่เขาเริ่มคุกเข่าลงบนพื้น พร้อมกับอาการวิงเวียนที่ยิ่งทวีคูณขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อเห็นเช่นนั้น หญิงชราก็เผยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายออกมา เธอเดินเข้าไปหาเจอรัลด์ ก่อนจะพูดว่า “ฉันรู้ว่า เธอมีพละกำลังที่เหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไป…แต่ขอให้เธอรู้เอาไว้ด้วยว่า เด้ด แอนนี่ส์นั้นก็ไม่เหมือนดอกไม้ชนิดอื่นเช่นกัน! เรียกได้ว่าพวกมันเป็นคู่ต่อสู้ที่เท่าเทียมกับเธอเลยก็ว่าได้!”

เจอรัลด์รู้ดีว่าหากเขาไม่ทำอะไรในตอนนี้ เขาจะต้องหมดสติในไม่ช้า เจอรัลด์รวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายของเขา เพื่อใช้กระแสจิตแห่งเทพเจ้าเรียกสิ่งนี้ออกมา ‘ดาบแห่งรุ่งอรุณ!’

หญิงชราไม่ทันได้สังเกตว่า เจอรัลด์จะมีไม้ตายสุดท้ายซ่อนเอาไว้ในแขนเสื้อของเขา แต่เมื่อเธอเห็นว่ามีดาบกำลังพุ่งตรงมาหาเธอ มันก็สายเกินไปที่เธอจะตอบโต้

หญิงชราหลบการโจมตีไม่ทัน ดาบได้แทงเข้าที่แขนซ้ายของเธอเข้าอย่างจัง จนเธอร่วงลงไปกองกับพื้น!

และทันทีที่หญิงชราล้มลง อาการวิงวียนที่เกิดขึ้นกับเจอรัลด์ก่อนหน้านั้นก็อันตธานหายไปทันทีอย่างน่าประหลาด!

‘...ถ้าอย่างนั้น มันคงไม่ใช่เกสรดอกไม้ที่ทำให้ฉันต้องมนต์วิงเวียน!’ เจอรัลด์คิดกับตัวเอง ในขณะที่กำลังฟื้นฟูกำลัง

เมื่อคิดได้เช่นนั้น เจอรัลด์ก็เข้าใจอย่างชัดเจนว่า หญิงชราได้ใช้พลังควบคุมจิตของเขาแทนที่จะใช้พิษจากเกสรดอกไม้ เธอตั้งใจใช้เกสรดอกไม้เป็นสื่อเพียงเท่านั้น ไม่น่าเชื่อว่าเมื่อสักครู่นี้ พลังจิตของเขาได้ถูกหญิงชราควบคุมเอาไว้!

หญิงชราอยู่ใจอาการตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอรีบรวบรวมสติของตัวเอง แล้ววิ่งเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง!

เจอรัลด์รีบวิ่งตามไปที่ประตูห้อง…เขาได้ยินเสียงกระจกแตกดังออกมาจากด้านในห้อง หญิงชราได้กระโดดพุ่งทะลุกระจกตรงกลางห้องออกไปกลางทะเล!

พอเขาวิ่งไปถึงหน้าต่าง หญิงชราก็หายตัวไปแล้ว

ในตอนนั้น ยูเมะและเชสเตอร์ก็ฟื้นคืนสติกลับมา และไม่นาน บอดี้การ์ดของเจอรัลด์ก็รีบขึ้นมาบนเรือนี้เช่นกัน