บทที่ 1155

ถึงแม้ทางเข้าที่รูปร่างเหมือนน้ำเต้าจะค่อนข้างแคบ แต่เจอรัลด์ก็สามารถว่ายน้ำผ่านเข้าไปได้ไม่ยาก สองคนนั้นก็ว่ายน้ำตามเขาไปติด ๆ เช่นกัน

หลังจากที่ว่ายน้ำเข้าไปได้สักพัก พวกเขาก็ไปถึงบริเวณที่มีลักษณะแปลกประหลาด และไม่นานนัก พวกเขาก็ว่ายมาถึงทางเข้าถ้ำอีกที่หนึ่ง แต่มีบางสิ่งที่แตกต่างจากทางเข้าที่แรกอย่างเห็นได้ชัด

มีเกสรของดอกเด้ด แอนนี่ส์ ลอยอยู่ตรงปากถ้าเต็มไปหมด

“เอามือปิดจมูกไว้แล้วตั้งสติให้ดี!” เจอรัลด์สั่ง ในขณะที่กำลังมองหน้าปัดของเครื่องจับสัญญาณที่เขานำติดตัวมาด้วย ไม่มีสัญญาณของหญิงชราให้เห็นบนนั้น แต่ตำแหน่งสุดท้ายที่เห็นเธอ ก็คือจุดที่พวกเขาอยู่ในตอนนี้ แสดงว่าเธอต้องเข้าไปด้านในถ้าแล้วอย่างแน่นอน!

เธอช่างเจ้าเล่ห์นัก…หากเจอรัลด์ไม่ระวังตัว เขาคงจะติดกับดักของเธอเป็นแน่!

ในตอนนั้น ยูเมะและเชสเตอร์เริ่มรู้สึกผิดปกติ เจอรัลด์คาดว่า มันคงเป็นเพราะปริมาณที่เพิ่มขึ้นของเกสรดอกไม้ตรงปากถ้ำ

ถึงแม้เขาจะรู้ถึงอันตรายของมัน และพยายามจะควบคุมตัวเอง เจอรัลด์ก็ยังรู้สึกว่าเขาไม่อาจต้านทานผลข้างเคียงของพิษเด้ด แอนนี่ส์ ที่มีต่อจิตของเขาได้เลย

หญิงชราคนนั้น คงจะมีแผนร้ายบางอย่างเป็นแน่

และไม่นาน ยูเมะและเชสเตอร์ก็หมดสติอีกครั้ง ในขณะที่เจอรัลด์กำลังพยายามต้านผลกระทบทางจิตที่เกิดขึ้นกับเขา

แต่ในที่สุด เจอรัลด์ก็ไม่สามารถต้านทานมันไหวอีกต่อไป ขณะที่ภาพบรรยากาศรอบ ๆ ตัวเขากำลังเลือนลางลง เจอรัลด์ก็เห็นใบหน้าที่ดูแปลกประหลาดและอัปลักษณ์ปรากฏขึ้นตรงหน้า ก่อนที่เขาจะหมดสติ

หลังจากนั้น เจอรัลด์ก็ฟื้นขึ้นมาโดยที่ไม่รู้ว่า เวลาได้ผ่านไปนานเท่าไรแล้ว

ในขณะที่เขาพยายามรวบรวมพละกำลัง เขาก็คิดได้ว่าความเจ็บปวดที่เขาได้รับ จากการทำร้ายทางจิตในครั้งนี้ ไม่ต่างอะไรกับตอนที่เขาได้รับความทรงจำเกี่ยวกับเทพเจ้าองค์นั้น หรือตอนที่เขาได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้! ความจริงแล้ว มันเจ็บปวดกว่าเหตุการณ์ทั้งสองครั้งนั้นเสียด้วยซ้ำ

เมื่อเขาหันไปมองด้านข้าง เขาก็เห็นเชสเตอร์ที่ใบหน้าซีดเซียวยังคงนอนไม่ได้สติอยู่

แต่ที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือ เขาหายูเมะไม่เจอ เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่?

การหายตัวไปของยูเมะ ทำให้เขารู้สึกเศร้าใจและเป็นกังวล แต่ถึงกระนั้น เขาก็ตัดสินใจแบกร่างของเชสเตอร์ขึ้นบ่าของเขา และเดินตามหายูเมะไปรอบ ๆ บริเวณ

แต่ไม่ว่าเขาจะหาสักเท่าไร เขาก็ไม่พบแม้แต่ร่องรอยของเธอ!