บทที่ 1222

“ห๊า! ถ้ามันอยากจะสู้กับฉันจริง ๆ ฉันก็ยินดีจะต่อให้มันเป็นคนเริ่มก่อนเลย!” แซคกี้แสยะยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้น และเดินตรงไปหาเจอรัลด์

เจอรัลด์เองก็เพิ่งจะตัดสินใจได้ว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม เขาจะต้องหาโนแอลให้เจอก่อน

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะได้เดินออกจากร้าน เขาก็ได้ยินเสียงเรียกของใครบางคน “นี่ นาย! เดี๋ยวก่อนสิ!”

เขาสัมผัสได้ว่า ฝ่ามือใหญ่กำลังพยายามจะคว้าไหล่เขา และก่อนที่เขาจะหันไปมองว่าคนที่ตะโกนเรียกเขาเป็นใคร ร่างกายของเขาก็ตอบสนองกับอันตรายที่กำลังจะมาถึงตัวทันที

มือของแซคกี้อยู่ใกล้กับไหล่ของเขาแค่เอื้อม ทันใดนั้น เจอรัลด์ก็เอี้ยวตัวหลบพร้อมกับบิดไหล่ ส่งผลให้พลังสะท้อนกลับถูกปล่อยออกมา จนกระแทกร่างของแซคกี้ให้กระเด็นออกไปไกล!

ร่างของแซคกี้หยุดไถล หลังจากที่กระเด็นไปชนโต๊ะและเก้าอี้ในร้านเป็นสิบตัว!

“บ้าเอ๊ย!” แซคกี้ตะโกน เขารู้สึกราวกับว่า เขาเพิ่งถูกโจมตีอย่างรุนแรง ในขณะที่กำลังพยุงแขนที่ไร้ความรู้สึกของเขาเอาไว้

ในขณะเดียวกัน หัวหน้าแก๊งและชายอีกคนก็ยืนขึ้น พวกเขากระพริบตาถี่ ๆ พร้อมกับทำสีหน้าไม่พอใจ พวกเขารู้ดีว่าแซคกี้แข็งแกร่งแค่ไหน โดยปกติแล้ว ไม่มีใครหน้าไหนที่จะรับมือกับเขาได้! แต่ดูเหมือนว่าเด็กหนุ่มที่เพิ่งอกหักคนนี้ จะมีพลังที่แข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ!

“เดี๋ยวก่อนสิ ไอ้น้อง! แกจะทำร้ายคนเสร็จแล้วหนีไปดื้อ ๆ แบบนี้ไม่ได้นะ!” ชายสองคนที่เหลือตะโกน ก่อนที่จะพยายามเข้าไปจับตัวเจอรัลด์

เมื่อเห็นเช่นนั้น เจอรัลด์ก็โยนชายทั้งสองออกไปข้างนอกร้านโดมิโน่อย่างง่ายดาย

“พวกแกมีเวลาว่างมากเลยเหรอ?” เจอรัลด์พูดอย่างเย็นชา ก่อนจะเดินจากไปทันที โดยที่ไม่หันมามองชายทั้งสองคนที่กำลังนอนอยู่บนถนนอย่างงุนงงเลยด้วยซ้ำ

“... ค คุณคลอฟอร์ด…?” หัวหน้าแก๊งบ่นเสียงพึมพำ หลังจากที่เขาเห็นใบหน้าของเจอรัลด์ตอนที่ถูกโยนออกมาจากในร้าน เขายังคงอยู่ในอาการตกตะลึง เมื่อเห็นเจอรัลด์หยุดเดิน