บทที่ 1238

เป็นที่แน่ชัดแล้วว่า แผนการทั้งหมดนี้ได้ถูกไตร่ตรองเอาไว้ล่วงหน้า

“ความจริงแล้ว ฉันว่าฉันจะไม่ยุ่งอะไรกับนายแล้วนะ แต่ดูเหมือนว่านายจะไม่ต้องการให้มันเป็นแบบนั้น!” เจอรัลด์พูดอย่างเย็นชา ในขณะที่เขายิ้มให้ผู้จัดการ

“เจอรัลด์ อย่าทำร้ายเขาเลยนะ!” โนแอลรู้สึกหวาดกลัว

ในตอนนี้เธอรู้แล้วว่า เพรสตันน่าจะเป็นคนวางแผนให้ผู้จัดการทำให้เจอรัลด์รู้สึกอับอาย และไปต่อไม่ได้

หากเจอรัลด์ทำร้ายผู้จัดการจริง เพรสตันก็จะมีข้ออ้างในการจัดการกับเขาอย่างแน่นอน

ดังนั้นโนแอลจึงพยายามพูดจาหว่านล้อมไม่ให้เขาทำเช่นนั้น

“ทำร้ายเขาเหรอ? ฉันไม่มีความจำเป็นที่จะต้องจัดการกับคนที่ไร้ค่าอย่างเขาด้วยตัวของฉันเองหรอก! ความจริงแล้ว ก่อนหน้านี้เขายังมีค่าพอที่จะโดนฉันตบสักสองสามที แต่ตอนนี้ ฉันคิดว่าเขาไม่สมควรที่จะได้รับมัน!” เจอรัลด์ยิ้มเยาะ

“เด็กน้อย! นายคงจะเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้วล่ะมั้ง! พวกนายเข้ามา! จับไอ้หมอนี่โยนออกไปข้างนอก!” ผู้จัดการแสยะยิ้ม

จากนั้นเขาก็หันไปมองเกรซี่และแขกคนอื่นในงาน ก่อนจะพูดว่า “คุณหนูและคุณนายแชดเวลส์ ผมรู้ว่าผมทำตัวหยาบคาย และไม่ให้ความเคารพ แต่ผมรับไม่ได้ที่มีคนชั้นต่ำแบบเขามานั่งร่วมโต๊ะกับพวกคุณ ต้องขออภัยกับการกระทำของผมด้วยนะครับ!”

เกรซี่รีบยืนขึ้นทันที ก่อนจะยิ้มและพูดว่า “โอ้ อย่าห่วงไปเลยค่ะ! ล้อกันเล่นหรือเปล่าคะเนี่ย? คุณทำตามดุลพินิจของคุณได้เลย สำหรับคนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเรา เราไม่อยากจะยุ่งกับเขาหรอกค่ะ!”

เกรซี่จ้องหน้าเจอรัลด์อย่างเย็นชา

ทางด้านเจอรัลด์ เขาได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และส่งข้อความให้ใครบางคนได้สักพักแล้ว

พนักงานรักษาความปลอดภัยกำลังยืนล้อมเขาเอาไว้ และเตรียมพร้อมที่จะนำตัวเขาออกไป

เจอรัลด์พูด “พวกนายไม่ต้องรีบหรอกนะ เพราะเจ้านายของพวกนายกำลังจะเดินทางมาถึงที่นี่เร็ว ๆ นี้แล้ว!”

“คุณซิลแลนเหรอ? นายบอกว่าเขากำลังจะมาที่นี่อย่างนั้นเหรอ? บ้าเอ๊ย! นายรู้หรือเปล่าว่าคุณซิลแลนเป็นใคร?! ถึงแม้ฉันจะเห็นนายส่งข้อความ แต่นายส่งไปรายงานฝ่ายบริหารอย่างนั้นเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า! ฉันขอบอกอะไรนายหน่อยนะ ข้อมูลที่นายส่งไป มันต้องมาถึงมือฉันอยู่แล้ว! เด็กโง่เอ๊ย นายจะต้องตกตะลึงแน่คราวนี้!” ผู้จัดการพูดพร้อมกับหัวเราะไปด้วย

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบางคนก็หัวเราะตามเขา

“เขาช่างเป็นคนที่ขี้โม้จริง ๆ!”

เกรซี่ตักอาหารคำใหญ่เข้าปาก ก่อนจะกลอกตาใส่เจอรัลด์ จากนั้นเธอยังเทน้ำลงบนพื้นตรงหน้าเจอรัลด์ เพื่อเป็นการระบายความโกรธเคือง และไม่พอใจออกมา

ทันทีที่ผู้จัดการกำลังจะสั่งให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยปฏิบัติภารกิจต่อ เสียงเรียกของโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น

ผู้จัดการถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาดู และเขาก็ต้องหยุดชะงักในทันทีที่เห็นชื่อของคนที่โทรเข้ามาปรากฏขึ้นบนหน้าจอ