บทที่ 1254

ในมือของพวกเขาคือของขวัญสิบแปดชิ้น ที่ทางพนักงานต้อนรับได้ป่าวประกาศเอาไว้แล้วก่อนหน้านั้น! ส่วนของขวัญที่แพงที่สุด ซึ่งก็คือวิลล่าราคาสี่สิบล้าน ได้ถูกนำมายื่นให้ผู้รับในรูปแบบของหนังสือสัญญา

“... ร เรื่องพวกนี้… มันเกิดขึ้นได้อย่างไร…?” จอร์เจียบ่นพึมพำกับตัวเองด้วยความรู้สึกตกตะลึง

“เราเอาของขวัญมาแล้วครับ คุณคลอฟอร์ด! นี่ครับ รายการของขวัญทั้งหมด!” บอดี้การ์ดคนหนึ่งพูด หลังจากที่เดินเข้ามาหาเจอรัลด์ และโค้งคำนับเขาอย่างนอบน้อม

“แล้วนายจะเอามาให้ฉันดูทำไม? นายควรจะเอาไปให้คุณยายดูมากกว่านะ!” เจอรัลด์พูด พร้อมกับหันไปส่งยิ้มให้เซเรนิตี้

“เมื่อวานนี้เป็นวันเกิดของคุณยาย แต่ผมไม่ได้ไปร่วมอวยพร วันนี้ผมก็เลยนำของขวัญมาให้ครับ”

ในขณะเดียวกัน ทุกคนในงานต่างทำตาโตด้วยความตกใจ พวกเขาสลับกันบ่นพึมพำ “… ค คุณคลอฟอร์ด…?”

ทุกคนได้ยินบอดี้การ์ดคนนั้นเรียกเจอรัลด์ว่าคุณคลอฟอร์ด รวมถึงยาน่าด้วย ด้วยความรู้สึกสับสน ยาน่าและทุกคนหันไปมองเจอรัลด์ด้วยความไม่เชื่อพร้อม ๆ กัน

‘... มัน… มันไม่มีทางจะเป็นเขาไปได้… เขาเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้จน ๆ คนหนึ่ง จากอำเภอเล็ก ๆ ในเมืองเมย์เบอร์รี่! ของขวัญแค่ชิ้นเดียวจากรายการของขวัญเหล่านั้น ก็แพงและหรูหราเกินไปแล้วสำหรับเขา!’

“ฉัน… ฉันไม่ยอมเชื่อเรื่องพวกนี้หรอกนะ!” ยาน่าตะคอก ก่อนจะวิ่งไปดูว่าของขวัญที่บอดี้การ์ดพวกนั้นถือเข้ามาว่าเป็นของปลอมหรือไม่ โดยเฉพาะสัญญาของวิลล่าหรูหลังนั้น

อย่างไรก็ตาม พอเธอดูของทั้งหมดเสร็จแล้ว เธอก็รู้สึกเหมือนกำลังกลืนน้ำลายไม่ลงคอ

‘... ของทั้งหมด… เป็นของจริง… ไม่มีชิ้นไหนเป็นของปลอมเลย!’

จอร์เจียถึงกับวิ่งไปดูด้วยตาของตัวเอง ว่าของขวัญทั้งหมดเป็นของจริงหรือไม่ ด้วยความประหลาดใจ เธอพบว่าของทุกชิ้นเป็นของจริงอย่างแน่นอน

‘ร เรื่องทั้งหมด มันเป็นไปได้อย่างไร…?’

ในขณะนั้น เซเรนิตี้ก็หันไปมองหน้าเจอรัลด์ด้วยความแปลกใจเหมือนกัน ก่อนจะพูดกับเขาว่า “… เจอรัลด์… ทำไมเธอถึงได้ซื้อของขวัญที่มีค่า และราคาแพงมามากมายขนาดนี้…?”